Proverbiorum 25
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Hæ quoque parabolæ Salomonis, quas transtulerunt viri Ezechiæ regis Juda.
1Ankaŭ ĉi tio estas sentencoj de Salomono, kiujn kolektis la viroj de Ĥizkija, reĝo de Judujo.
2[Gloria Dei est celare verbum, et gloria regum investigare sermonem.
2Honoro de Dio estas kaŝi aferon; Sed honoro de reĝoj estas esplori aferon.
3Cælum sursum, et terra deorsum, et cor regum inscrutabile.
3La ĉielo estas alta, la tero estas profunda, Kaj la koro de reĝoj estas neesplorebla.
4Aufer rubiginem de argento, et egredietur vas purissimum.
4Forigu de arĝento la almiksaĵon, Kaj la puriganto ricevos vazon.
5Aufer impietatem de vultu regis, et firmabitur justitia thronus ejus.
5Forigu malvirtulon de la reĝo, Kaj lia trono fortikiĝos en justeco.
6Ne gloriosus appareas coram rege, et in loco magnorum ne steteris.
6Ne montru vin granda antaŭ la reĝo, Kaj sur la loko de eminentuloj ne stariĝu;
7Melius est enim ut dicatur tibi: Ascende huc, quam ut humilieris coram principe.]
7Ĉar pli bone estas, se oni diros al vi: Leviĝu ĉi tien, Ol se oni malaltigos vin antaŭ eminentulo, Kiun vidis viaj okuloj.
8[Quæ viderunt oculi tui ne proferas in jurgio cito, ne postea emendare non possis, cum dehonestaveris amicum tuum.
8Ne komencu tuj disputi; Ĉar kion vi faros poste, kiam via proksimulo vin hontigos?
9Causam tuam tracta cum amico tuo, et secretum extraneo ne reveles:
9Faru disputon kun via proksimulo mem, Sed sekreton de aliulo ne malkaŝu;
10ne forte insultet tibi cum audierit, et exprobrare non cesset. Gratia et amicitia liberant: quas tibi serva, ne exprobrabilis fias.
10Ĉar alie aŭdanto vin riproĉos, Kaj vian babilon vi jam ne povos repreni.
11Mala aurea in lectis argenteis, qui loquitur verbum in tempore suo.
11Vorto dirita en ĝusta tempo Estas kiel oraj pomoj sur retaĵo arĝenta.
12Inauris aurea, et margaritum fulgens, qui arguit sapientem et aurem obedientem.
12Kiel ora orelringo kaj multekosta kolringo, Tiel estas saĝa admonanto por aŭskultanta orelo.
13Sicut frigus nivis in die messis, ita legatus fidelis ei qui misit eum: animam ipsius requiescere facit.
13Kiel malvarmo de neĝo en la tempo de rikolto, Tiel estas fidela sendito por siaj sendintoj: Li revigligas la animon de sia sinjoro.
14Nubes, et ventus, et pluviæ non sequentes, vir gloriosus et promissa non complens.
14Kiel nuboj kaj vento sen pluvo, Tiel estas homo, kiu fanfaronas per dono, kiun li ne faras.
15Patientia lenietur princeps, et lingua mollis confringet duritiam.]
15Per pacienco oni altiras al si potenculon, Kaj mola parolo rompas oston.
16[Mel invenisti: comede quod sufficit tibi, ne forte satiatus evomas illud.
16Kiam vi trovis mielon, manĝu, kiom vi bezonas, Por ke vi ne fariĝu tro sata kaj ne elvomu ĝin.
17Subtrahe pedem tuum de domo proximi tui, nequando satiatus oderit te.
17Detenu vian piedon de la domo de via proksimulo; Ĉar alie vi tedus lin kaj li vin malamus.
18Jaculum, et gladius, et sagitta acuta, homo qui loquitur contra proximum suum falsum testimonium.
18Kiel martelo kaj glavo kaj akra sago Estas tiu homo, kiu parolas pri sia proksimulo malveran ateston.
19Dens putridus, et pes lassus, qui sperat super infideli in die angustiæ,
19Kiel putra dento kaj malforta piedo Estas nefidinda espero en tago de mizero.
20et amittit pallium in die frigoris. Acetum in nitro, qui cantat carmina cordi pessimo. Sicut tinea vestimento, et vermis ligno, ita tristitia viri nocet cordi.
20Kiel demeto de vesto en tempo de malvarmo, kiel vinagro sur natro, Tiel estas kantado de kantoj al koro suferanta.
21Si esurierit inimicus tuus, ciba illum; si sitierit, da ei aquam bibere:
21Se via malamanto estas malsata, manĝigu al li panon; Kaj se li estas soifa, trinkigu al li akvon;
22prunas enim congregabis super caput ejus, et Dominus reddet tibi.
22Ĉar fajrajn karbojn vi kolektos sur lia kapo, Kaj la Eternulo vin rekompencos.
23Ventus aquilo dissipat pluvias, et facies tristis linguam detrahentem.
23Norda vento kaŭzas pluvon, Kaj ĉagrenita vizaĝo kaŝatan parolon.
24Melius est sedere in angulo domatis quam cum muliere litigiosa et in domo communi.
24Pli bone estas loĝi sur angulo de tegmento, Ol kun malpacema edzino en komuna domo.
25Aqua frigida animæ sitienti, et nuntius bonus de terra longinqua.
25Kiel malvarma akvo por suferanto de soifo, Tiel estas bona sciigo el lando malproksima.
26Fons turbatus pede et vena corrupta, justus cadens coram impio.
26Virtulo, kiu falas antaŭ malvirtulo, Estas malklara fonto kaj malbonigita puto.
27Sicut qui mel multum comedit non est ei bonum, sic qui scrutator est majestatis opprimetur a gloria.
27Ne bone estas manĝi tro multe da mielo; Kaj ne glore estas serĉi sian gloron.
28Sicut urbs patens et absque murorum ambitu, ita vir qui non potest in loquendo cohibere spiritum suum.]
28Homo, kiu ne povas regi sian spiriton, Estas urbo detruita, kiu ne havas muron.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.