Canticum Canticorum 1
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1[ Sponsa Osculetur me osculo oris sui; quia meliora sunt ubera tua vino,
1Alta kanto de Salomono.
2fragrantia unguentis optimis. Oleum effusum nomen tuum; ideo adolescentulæ dilexerunt te.
2Ho, li kisu min per kisoj de sia buŝo! Ĉar via amo estas pli bona, ol vino.
3Chorus Adolescentularum Trahe me, post te curremus in odorem unguentorum tuorum. Introduxit me rex in cellaria sua; exsultabimus et lætabimur in te, memores uberum tuorum super vinum. Recti diligunt te.
3Ho, kiel bonodoras viaj aromaĵoj! Via nomo similas al elverŝita oleo; Tial la fraŭlinoj amas vin.
4Sponsa Nigra sum, sed formosa, filiæ Jerusalem, sicut tabernacula Cedar, sicut pelles Salomonis.
4Altiru min; ni postkuros vin. La reĝo envenigu min en siajn ĉambrojn; Ho, ni ĝojos kaj gajiĝos kun vi; Ni memoros vian amon pli, ol vinon; Sincere oni amas vin.
5Nolite me considerare quod fusca sim, quia decoloravit me sol. Filii matris meæ pugnaverunt contra me; posuerunt me custodem in vineis: vineam meam non custodivi.
5Mi estas nigra, tamen beleta, Ho filinoj de Jerusalem, Kiel la tendoj de Kedar, Kiel la tapetoj de Salomono.
6Indica mihi, quem diligit anima mea, ubi pascas, ubi cubes in meridie, ne vagari incipiam post greges sodalium tuorum.
6Ne rigardu min, ke mi estas nigreta: La suno min brulkolorigis. La filoj de mia patrino koleris kontraŭ mi; Ili faris min gardistino de la vinberĝardenoj; Mian propran vinberĝardenon mi ne gardis.
7Sponsus Si ignoras te, o pulcherrima inter mulieres, egredere, et abi post vestigia gregum, et pasce hædos tuos juxta tabernacula pastorum.
7Diru al mi, ho vi, kiun mia animo amas, Kie vi paŝtas, kie vi ripozigas vian brutaron tagmeze: Kial mi similu al vagistino Ĉe la brutaroj de viaj kamaradoj?
8Equitatui meo in curribus Pharaonis assimilavi te, amica mea.
8Se vi ne scias tion, ho belulino inter virinoj, Sekvu la paŝojn de la ŝafaro, Kaj paŝtu viajn kapridojn ĉe la tendoj de la paŝtistoj.
9Pulchræ sunt genæ tuæ sicut turturis; collum tuum sicut monilia.
9Al la ĉevalino en la ĉaroj de Faraono Mi komparas vin, ho mia amatino.
10Murenulas aureas faciemus tibi, vermiculatas argento.
10Belaj estas viaj vangoj sub la orelringoj, Via kolo sub la laĉoj de perloj.
11Sponsa Dum esset rex in accubitu suo, nardus mea dedit odorem suum.
11Orajn orelringojn ni faros al vi, Kun arĝentaj enkrustaĵoj.
12Fasciculus myrrhæ dilectus meus mihi; inter ubera mea commorabitur.
12Dum la reĝo sidas ĉe la festotablo, Mia nardo bonodoras.
13Botrus cypri dilectus meus mihi in vineis Engaddi.
13Kiel fasko de mirho, restanta inter miaj mamoj, Estas al mi mia amato.
14Sponsus Ecce tu pulchra es, amica mea ! ecce tu pulchra es ! Oculi tui columbarum.
14Kiel floraro de kofero estas por mi mia amato, En la vinberĝardenoj de En-Gedi.
15Sponsa Ecce tu pulcher es, dilecte mi, et decorus ! Lectulus noster floridus.
15Ho, vi estas bela, mia amatino; ho, vi estas ja bela; Viaj okuloj estas kiel ĉe kolomboj.
16Tigna domorum nostrarum cedrina, laquearia nostra cypressina.]
16Ho, vi estas bela, mia amato, kaj ĉarma; Nia lito estas kiel freŝaj herboj;
no verse 17 in this text
17La traboj de nia domo estas cedraj, Niaj ĉevronoj estas abiaj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.