Proverbiorum 25
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Hæ quoque parabolæ Salomonis, quas transtulerunt viri Ezechiæ regis Juda.
1اینها نیز از امثال سلیمان است که مردان حزقیا، پادشاه یهودا آنها را نقل نمودند.
2[Gloria Dei est celare verbum, et gloria regum investigare sermonem.
2مخفی داشتن امر جلال خدا است، و تفحص نمودن امر جلال پادشاهان است.
3Cælum sursum, et terra deorsum, et cor regum inscrutabile.
3آسمان را در بلندیش و زمین را در عمقش، ودل پادشاهان را تفتیش نتوان نمود.
4Aufer rubiginem de argento, et egredietur vas purissimum.
4درد را از نقره دور کن، تا ظرفی برای زرگربیرون آید.
5Aufer impietatem de vultu regis, et firmabitur justitia thronus ejus.
5شریران را از حضور پادشاه دور کن، تاکرسی او در عدالت پایدار بماند.
6Ne gloriosus appareas coram rege, et in loco magnorum ne steteris.
6در حضور پادشاه خویشتن را برمیفراز، و درجای بزرگان مایست،
7Melius est enim ut dicatur tibi: Ascende huc, quam ut humilieris coram principe.]
7زیرا بهتر است تو را گفته شود که اینجا بالابیا، از آنکه به حضور سروری که چشمانت او رادیده است تو را پایین برند.
8[Quæ viderunt oculi tui ne proferas in jurgio cito, ne postea emendare non possis, cum dehonestaveris amicum tuum.
8برای نزاع به تعجیل بیرون مرو، مبادا درآخرش چون همسایه ات تو را خجل سازد، ندانی که چه باید کرد.
9Causam tuam tracta cum amico tuo, et secretum extraneo ne reveles:
9دعوی خود را با همسایه ات بکن، اما رازدیگری را فاش مساز،
10ne forte insultet tibi cum audierit, et exprobrare non cesset. Gratia et amicitia liberant: quas tibi serva, ne exprobrabilis fias.
10مبادا هر‌که بشنود تو را ملامت کند، وبدنامی تو رفع نشود.
11Mala aurea in lectis argenteis, qui loquitur verbum in tempore suo.
11سخنی که در محلش گفته شود، مثل سیبهای طلا در مرصعکاری نقره است.
12Inauris aurea, et margaritum fulgens, qui arguit sapientem et aurem obedientem.
12مودب حکیم برای گوش شنوا، مثل حلقه طلا و زیور زر خالص است.
13Sicut frigus nivis in die messis, ita legatus fidelis ei qui misit eum: animam ipsius requiescere facit.
13رسول امین برای فرستندگان خود، چون خنکی یخ در موسم حصاد می‌باشد، زیرا که جان آقایان خود را تازه می‌کند.
14Nubes, et ventus, et pluviæ non sequentes, vir gloriosus et promissa non complens.
14کسی‌که از بخششهای فریبنده خود فخرمی کند، مثل ابرها و باد بی‌باران است.
15Patientia lenietur princeps, et lingua mollis confringet duritiam.]
15با تحمل داور را به رای خود توان آورد، وزبان ملایم، استخوان را می‌شکند.
16[Mel invenisti: comede quod sufficit tibi, ne forte satiatus evomas illud.
16اگر عسل یافتی بقدر کفایت بخور، مبادا ازآن پر شده، قی کنی.
17Subtrahe pedem tuum de domo proximi tui, nequando satiatus oderit te.
17پای خود را از زیاد رفتن به خانه همسایه ات باز دار، مبادا از تو سیر شده، از تونفرت نماید.
18Jaculum, et gladius, et sagitta acuta, homo qui loquitur contra proximum suum falsum testimonium.
18کسی‌که درباره همسایه خود شهادت دروغ دهد، مثل تبرزین و شمشیر و تیر تیز است.
19Dens putridus, et pes lassus, qui sperat super infideli in die angustiæ,
19اعتماد بر خیانتکار در روز تنگی، مثل دندان کرم زده و پای مرتعش می‌باشد.
20et amittit pallium in die frigoris. Acetum in nitro, qui cantat carmina cordi pessimo. Sicut tinea vestimento, et vermis ligno, ita tristitia viri nocet cordi.
20سراییدن سرودها برای دلتنگ، مثل کندن جامه در وقت سرما و ریختن سرکه بر شوره است.
21Si esurierit inimicus tuus, ciba illum; si sitierit, da ei aquam bibere:
21اگر دشمن تو گرسنه باشد او را نان بخوران، و اگر تشنه باشد او را آب بنوشان،
22prunas enim congregabis super caput ejus, et Dominus reddet tibi.
22زیرا اخگرها بر سرش خواهی انباشت، وخداوند تو را پاداش خواهد داد.
23Ventus aquilo dissipat pluvias, et facies tristis linguam detrahentem.
23چنانکه باد شمال باران می‌آورد، همچنان زبان غیبتگو چهره را خشمناک می‌سازد.
24Melius est sedere in angulo domatis quam cum muliere litigiosa et in domo communi.
24ساکن بودن در گوشه پشت بام بهتر است ازبودن با زن جنگجو در خانه مشترک.
25Aqua frigida animæ sitienti, et nuntius bonus de terra longinqua.
25خبر خوش از ولایت دور، مثل آب سردبرای جان تشنه است.
26Fons turbatus pede et vena corrupta, justus cadens coram impio.
26مرد عادل که پیش شریر خم شود، مثل چشمه گل آلود و منبع فاسد است.
27Sicut qui mel multum comedit non est ei bonum, sic qui scrutator est majestatis opprimetur a gloria.
27زیاد عسل خوردن خوب نیست، همچنان طلبیدن جلال خود جلال نیست.
28Sicut urbs patens et absque murorum ambitu, ita vir qui non potest in loquendo cohibere spiritum suum.]
28کسی‌که بر روح خود تسلط ندارد، مثل شهر منهدم و بی‌حصار است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.