Proverbiorum 15
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1[Responsio mollis frangit iram; sermo durus suscitat furorem.
1جواب نرم خشم را برمی گرداند، اماسخن تلخ غیظ را به هیجان می‌آورد.
2Lingua sapientium ornat scientiam; os fatuorum ebullit stultitiam.
2زبان حکیمان علم را زینت می‌بخشد، امادهان احمقان به حماقت تنطق می‌نماید.
3In omni loco, oculi Domini contemplantur bonos et malos.
3چشمان خداوند در همه جاست، و بر بدان ونیکان می‌نگرد.
4Lingua placabilis lignum vitæ; quæ autem immoderata est conteret spiritum.
4زبان ملایم، درخت حیات‌است و کجی آن، شکستگی روح است.
5Stultus irridet disciplinam patris sui; qui autem custodit increpationes astutior fiet. In abundanti justitia virtus maxima est: cogitationes autem impiorum eradicabuntur.
5احمق تادیب پدر خود را خوار می‌شمارد، اما هر‌که تنبیه را نگاه دارد زیرک می‌باشد.
6Domus justi plurima fortitudo, et in fructibus impii conturbatio.
6در خانه مرد عادل گنج عظیم است، امامحصول شریران، کدورت است.
7Labia sapientium disseminabunt scientiam; cor stultorum dissimile erit.
7لبهای حکیمان معرفت را منتشر می‌سازد، اما دل احمقان، مستحکم نیست.
8Victimæ impiorum abominabiles Domino; vota justorum placabilia.
8قربانی شریران نزد خداوند مکروه است، امادعای راستان پسندیده اوست.
9Abominatio est Domino via impii; qui sequitur justitiam diligitur ab eo.
9راه شریران نزد خداوند مکروه است، اماپیروان عدالت را دوست می‌دارد.
10Doctrina mala deserenti viam vitæ; qui increpationes odit, morietur.
10برای هر‌که طریق را ترک نماید تادیب سخت است، و هر‌که از تنبیه نفرت کند خواهدمرد.
11Infernus et perditio coram Domino; quanto magis corda filiorum hominum !
11هاویه و ابدون در حضور خداوند است، پس چند مرتبه زیاده دلهای بنی آدم.
12Non amat pestilens eum qui se corripit, nec ad sapientes graditur.]
12استهزاکننده تنبیه را دوست ندارد، و نزدحکیمان نخواهد رفت.
13[Cor gaudens exhilarat faciem; in mœrore animi dejicitur spiritus.
13دل‌شادمان چهره را زینت می‌دهد، اما ازتلخی دل روح منکسر می‌شود.
14Cor sapientis quærit doctrinam, et os stultorum pascitur imperitia.
14دل مرد فهیم معرفت را می‌طلبد، اما دهان احمقان حماقت را می‌چرد.
15Omnes dies pauperis, mali; secura mens quasi juge convivium.
15تمامی روزهای مصیبت کشان بد است، اماخوشی دل ضیافت دائمی است.
16Melius est parum cum timore Domini, quam thesauri magni et insatiabiles.
16اموال اندک با ترس خداوند بهتر است ازگنج عظیم با اضطراب.
17Melius est vocari ad olera cum caritate, quam ad vitulum saginatum cum odio.
17خوان بقول در جایی که محبت باشد بهتراست، از گاو پرواری که با آن عداوت باشد.
18Vir iracundus provocat rixas; qui patiens est mitigat suscitatas.
18مرد تندخو نزاع را برمی انگیزد، اما شخص دیرغضب خصومت را ساکن می‌گرداند.
19Iter pigrorum quasi sepes spinarum; via justorum absque offendiculo.
19راه کاهلان مثل خاربست است، اما طریق راستان شاهراه است.
20Filius sapiens lætificat patrem, et stultus homo despicit matrem suam.
20پسر حکیم پدر را شادمان می‌سازد، اما مرداحمق مادر خویش را حقیر می‌شمارد.
21Stultitia gaudium stulto, et vir prudens dirigit gressus suos.
21حماقت در نظر شخص ناقص العقل خوشی است، اما مرد فهیم به راستی سلوک می‌نماید.
22Dissipantur cogitationes ubi non est consilium; ubi vero sunt plures consiliarii, confirmantur.
22از عدم مشورت، تدبیرها باطل می‌شود، اما از کثرت مشورت دهندگان برقرار می‌ماند.
23Lætatur homo in sententia oris sui, et sermo opportunus est optimus.
23برای انسان از جواب دهانش شادی حاصل می‌شود، و سخنی که در محلش گفته شودچه بسیار نیکو است.
24Semita vitæ super eruditum, ut declinet de inferno novissimo.]
24طریق حیات برای عاقلان به سوی بالااست، تا از هاویه اسفل دور شود.
25[Domum superborum demolietur Dominus, et firmos faciet terminos viduæ.
25خداوند خانه متکبران را منهدم می‌سازد، اما حدود بیوه‌زن را استوار می‌نماید.
26Abominatio Domini cogitationes malæ, et purus sermo pulcherrimus firmabitur ab eo.
26تدبیرهای فاسد نزد خداوند مکروه است، اما سخنان پسندیده برای طاهران است.
27Conturbat domum suam qui sectatur avaritiam; qui autem odit munera, vivet. Per misericordiam et fidem purgantur peccata: per timorem autem Domini declinat omnis a malo.
27کسی‌که حریص سود باشد خانه خود رامکدر می‌سازد، اما هر‌که از هدیه‌ها نفرت داردخواهد زیست.
28Mens justi meditatur obedientiam; os impiorum redundat malis.
28دل مرد عادل در جواب دادن تفکر می‌کند، اما دهان شریران، چیزهای بد را جاری می‌سازد.
29Longe est Dominus ab impiis, et orationes justorum exaudiet.
29خداوند از شریران دور است، اما دعای عادلان را می‌شنود.
30Lux oculorum lætificat animam; fama bona impinguat ossa.
30نور چشمان دل را شادمان می‌سازد، و خبرنیکو استخوانها را پر مغز می‌نماید.
31Auris quæ audit increpationes vitæ in medio sapientium commorabitur.
31گوشی که تنبیه حیات را بشنود، در میان حکیمان ساکن خواهد شد.
32Qui abjicit disciplinam despicit animam suam; qui autem acquiescit increpationibus possessor est cordis.
32هر‌که تادیب را ترک نماید، جان خود راحقیر می‌شمارد، اما هر‌که تنبیه را بشنود عقل راتحصیل می‌نماید.
33Timor Domini disciplina sapientiæ, et gloriam præcedit humilitas.]
33ترس خداوند ادیب حکمت است، وتواضع پیشرو حرمت می‌باشد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.