Proverbi 15
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1La risposta dolce acqueta il cruccio; Ma la parola molesta fa montar l'ira.
1جواب نرم خشم را برمی گرداند، اماسخن تلخ غیظ را به هیجان می‌آورد.
2La scienza adorna la lingua de' savi; Ma la bocca degli stolti sgorga follia.
2زبان حکیمان علم را زینت می‌بخشد، امادهان احمقان به حماقت تنطق می‌نماید.
3Gli occhi del Signore sono in ogni luogo; Riguardando i malvagi ed i buoni.
3چشمان خداوند در همه جاست، و بر بدان ونیکان می‌نگرد.
4La medicina della lingua è un albero di vita; Ma la sovversione che avviene per essa è simile ad un fracasso fatto dal vento.
4زبان ملایم، درخت حیات‌است و کجی آن، شکستگی روح است.
5Lo stolto disdegna la correzion di suo padre; Ma chi osserva la riprensione diventerà avveduto.
5احمق تادیب پدر خود را خوار می‌شمارد، اما هر‌که تنبیه را نگاه دارد زیرک می‌باشد.
6Nella casa del giusto vi sono di gran facoltà; Ma vi è dissipazione nell'entrate dell'empio.
6در خانه مرد عادل گنج عظیم است، امامحصول شریران، کدورت است.
7Le labbra de' savi spandono scienza; Ma non fa già così il cuor degli stolti.
7لبهای حکیمان معرفت را منتشر می‌سازد، اما دل احمقان، مستحکم نیست.
8Il sacrificio degli empi è cosa abbominevole al Signore; Ma l'orazione degli uomini diritti gli è cosa grata.
8قربانی شریران نزد خداوند مکروه است، امادعای راستان پسندیده اوست.
9La via dell'empio è cosa abbominevole al Signore; Ma egli ama chi procaccia giustizia.
9راه شریران نزد خداوند مکروه است، اماپیروان عدالت را دوست می‌دارد.
10La correzione è spiacevole a chi lascia la diritta via; Chi odia la riprensione morrà.
10برای هر‌که طریق را ترک نماید تادیب سخت است، و هر‌که از تنبیه نفرت کند خواهدمرد.
11L'inferno e il luogo della perdizione son davanti al Signore; Quanto più i cuori de' figliuoli degli uomini!
11هاویه و ابدون در حضور خداوند است، پس چند مرتبه زیاده دلهای بنی آدم.
12Lo schernitore non ama che altri lo riprenda, E non va a' savi.
12استهزاکننده تنبیه را دوست ندارد، و نزدحکیمان نخواهد رفت.
13Il cuore allegro abbellisce la faccia; Ma per lo cordoglio lo spirito è abbattuto.
13دل‌شادمان چهره را زینت می‌دهد، اما ازتلخی دل روح منکسر می‌شود.
14Il cuor dell' uomo intendente cerca la scienza; Ma la bocca degli stolti si pasce di follia.
14دل مرد فهیم معرفت را می‌طلبد، اما دهان احمقان حماقت را می‌چرد.
15Tutti i giorni dell'afflitto son cattivi; Ma chi è allegro di cuore è come in un convito perpetuo.
15تمامی روزهای مصیبت کشان بد است، اماخوشی دل ضیافت دائمی است.
16Meglio vale poco col timor del Signore, Che gran tesoro con turbamento.
16اموال اندک با ترس خداوند بهتر است ازگنج عظیم با اضطراب.
17Meglio vale un pasto d'erbe, ove sia amore, Che di bue ingrassato, ove sia odio.
17خوان بقول در جایی که محبت باشد بهتراست، از گاو پرواری که با آن عداوت باشد.
18L'uomo iracondo muove contese; Ma chi è lento all'ira acqueta le risse.
18مرد تندخو نزاع را برمی انگیزد، اما شخص دیرغضب خصومت را ساکن می‌گرداند.
19La via del pigro è come una siepe di spine; Ma la via degli uomini diritti è elevata.
19راه کاهلان مثل خاربست است، اما طریق راستان شاهراه است.
20Il figliuol savio rallegra il padre; Ma l'uomo stolto sprezza sua madre.
20پسر حکیم پدر را شادمان می‌سازد، اما مرداحمق مادر خویش را حقیر می‌شمارد.
21La follia è allegrezza al l'uomo scemo di senno; Ma l'uomo intendente cammina dirittamente.
21حماقت در نظر شخص ناقص العقل خوشی است، اما مرد فهیم به راستی سلوک می‌نماید.
22I disegni son renduti vani dove non è consiglio; Ma sono stabili dove è moltitudine di consiglieri.
22از عدم مشورت، تدبیرها باطل می‌شود، اما از کثرت مشورت دهندگان برقرار می‌ماند.
23L'uomo riceve allegrezza della risposta della sua bocca; E quant' è buona una parola detta al suo tempo!
23برای انسان از جواب دهانش شادی حاصل می‌شود، و سخنی که در محلش گفته شودچه بسیار نیکو است.
24La via della vita va in su all'uomo intendente, Per ritrarsi dall'inferno che è a basso.
24طریق حیات برای عاقلان به سوی بالااست، تا از هاویه اسفل دور شود.
25Il Signore spianta la casa de' superbi; Ma stabilisce il confine della vedova.
25خداوند خانه متکبران را منهدم می‌سازد، اما حدود بیوه‌زن را استوار می‌نماید.
26I pensieri malvagi son cosa abbominevole al Signore; Ma i detti che gli son piacevoli sono i puri.
26تدبیرهای فاسد نزد خداوند مکروه است، اما سخنان پسندیده برای طاهران است.
27Chi è dato a cupidigia dissipa la sua casa; Ma chi odia i presenti viverà.
27کسی‌که حریص سود باشد خانه خود رامکدر می‌سازد، اما هر‌که از هدیه‌ها نفرت داردخواهد زیست.
28Il cuor del giusto medita ciò che ha da rispondere; Ma la bocca degli empi sgorga cose malvage.
28دل مرد عادل در جواب دادن تفکر می‌کند، اما دهان شریران، چیزهای بد را جاری می‌سازد.
29Il Signore è lontano dagli empi; Ma egli esaudisce l'orazione de' giusti.
29خداوند از شریران دور است، اما دعای عادلان را می‌شنود.
30La luce degli occhi rallegra il cuore; La buona novella ingrassa le ossa.
30نور چشمان دل را شادمان می‌سازد، و خبرنیکو استخوانها را پر مغز می‌نماید.
31L'orecchio che ascolta la riprensione della vita Dimorerà per mezzo i savi.
31گوشی که تنبیه حیات را بشنود، در میان حکیمان ساکن خواهد شد.
32Chi schifa la correzione disdegna l'anima sua; Ma chi ascolta la riprensione acquista senno.
32هر‌که تادیب را ترک نماید، جان خود راحقیر می‌شمارد، اما هر‌که تنبیه را بشنود عقل راتحصیل می‌نماید.
33Il timor del Signore è ammaestramento di sapienza; E l'umiltà va davanti alla gloria.
33ترس خداوند ادیب حکمت است، وتواضع پیشرو حرمت می‌باشد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.