Proverbi 29
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1L'uomo, il quale, essendo spesso ripreso, indura il suo collo, Di subito sarà fiaccato, senza rimedio.
1کسی‌که بعد از تنبیه بسیار گردنکشی می کند، ناگهان منکسر خواهد شد وعلاجی نخواهد بود.
2Quando i giusti sono aggranditi, il popolo si rallegra; Ma quando gli empi signoreggiano, il popolo geme.
2چون عادلان افزوده گردند قوم شادی می‌کنند، اما چون شریران تسلط یابند مردم ناله می‌نمایند.
3L'uomo, che ama sapienza, rallegra suo padre; Ma il compagno delle meretrici dissipa i suoi beni.
3کسی‌که حکمت را دوست دارد پدر خویش را مسرور می‌سازد، اما کسی‌که با فاحشه هامعاشرت کند اموال را تلف می‌نماید.
4Il re mantiene il paese con dirittura; Ma chi è dato a' presenti lo distrugge.
4پادشاه ولایت را به انصاف پایدار می‌کند، امامرد رشوه خوار آن را ویران می‌سازد.
5L'uomo che lusinga il suo prossimo, Tende una rete davanti a' passi di esso.
5شخصی که همسایه خود را چاپلوسی می‌کند دام برای پایهایش می‌گستراند.
6Nel misfatto dell'uomo malvagio vi è un laccio; Ma il giusto canterà, e si rallegrerà.
6در معصیت مرد شریر دامی است، اما عادل ترنم و شادی خواهد نمود.
7Il giusto prende conoscenza della causa de' miseri; Ma l'empio non intende alcun conoscimento.
7مرد عادل دعوی فقیر را درک می‌کند، اماشریر برای دانستن آن فهم ندارد.
8Gli uomini schernitori allacciano la città; Ma i savi stornano l'ira.
8استهزاکنندگان شهر را به آشوب می‌آورند، اما حکیمان خشم را فرومی نشانند.
9L'uomo savio che litiga con un uomo stolto, Or si adira, or ride, e non ha alcuna requie.
9اگر مرد حکیم با احمق دعوی دارد، خواه غضبناک شود خواه بخندد او را راحت نخواهد بود.
10Gli uomini di sangue odiano l' uomo intiero; Ma gli uomini diritti hanno cura della vita di esso.
10مردان خون ریز از مرد کامل نفرت دارند، اما راستان سلامتی جان او را طالبند.
11Lo stolto sfoga tutta la sua ira; Ma il savio la racqueta e la rattiene indietro.
11احمق تمامی خشم خود را ظاهر می‌سازد، اما مرد حکیم به تاخیر آن را فرومی نشاند.
12Tutti i ministri del principe, Che attende a parole di menzogna, sono empi.
12حاکمی که به سخنان دروغ گوش گیرد، جمیع خادمانش شریر خواهند شد.
13Il povero e l'usuraio si scontrano l'un l'altro; Il Signore è quello che allumina gli occhi di amendue.
13فقیر و ظالم با هم جمع خواهند شد، وخداوند چشمان هر دوی ایشان را روشن خواهدساخت.
14Il trono del re, che fa ragione a' miseri in verità, Sarà stabilito in perpetuo.
14پادشاهی که مسکینان را به راستی داوری نماید، کرسی وی تا به ابد پایدار خواهد ماند.
15La verga e la correzione dànno sapienza; Ma il fanciullo lasciato in abbandono fa vergogna a sua madre.
15چوب و تنبیه، حکمت می‌بخشد، اماپسری که بی‌لگام باشد، مادر خود را خجل خواهد ساخت.
16Quando gli empi crescono, cresce il misfatto; Ma i giusti vedranno la ruina di quelli.
16چون شریران افزوده شوند تقصیر زیاده می‌گردد، اما عادلان، افتادن ایشان را خواهند دید.
17Gastiga il tuo figliuolo, e tu ne sarai in riposo; Ed egli darà di gran diletti all'anima tua.
17پسر خود را تادیب نما که تو را راحت خواهد رسانید، و به‌جان تو لذات خواهدبخشید.
18Quando non vi è visione, il popolo è dissipato; Ma beato chi guarda la Legge.
18جایی که رویا نیست قوم گردنکش می‌شوند، اما خوشابحال کسی‌که شریعت را نگاه می‌دارد.
19Il servo non si corregge con parole; Benchè intenda, non però risponderà.
19خادم، محض سخن متنبه نمی شود، زیرااگر‌چه بفهمد اجابت نمی نماید.
20Hai tu mai veduto un uomo precipitoso nel suo parlare? Vi è maggiore speranza d'uno stolto che di lui.
20آیا کسی را می‌بینی که در سخن‌گفتن عجول است، امید بر احمق زیاده است از امید براو.
21Se alcuno alleva delicatamente da fanciullo il suo servo, Quello sarà figliuolo alla fine.
21هر‌که خادم خود را از طفولیت به نازمی پرورد، آخر پسر او خواهد شد.
22L'uomo iracondo muove contese, E l'uomo collerico commette molti misfatti.
22مرد تندخو نزاع برمی انگیزاند، و شخص کج خلق در تقصیر می‌افزاید.
23L'alterezza dell'uomo l'abbassa; Ma chi è umile di spirito otterrà gloria.
23تکبر شخص او را پست می‌کند، اما مردحلیم دل، به جلال خواهد رسید.
24Chi partisce col ladro odia l'anima sua; Egli udirà l'esecrazione, e non però manifesterà il fatto .
24هر‌که با دزد معاشرت کند خویشتن رادشمن دارد، زیرا که لعنت می‌شنود و اعتراف نمی نماید.
25Lo spavento dell'uomo gli mette un laccio; Ma chi si confida nel Signore sarà levato ad alto in salvo.
25ترس از انسان دام می‌گستراند، اما هر‌که برخداوند توکل نماید سرافراز خواهد شد.
26Molti cercano la faccia di colui che signoreggia; Ma dal Signore procede il giudicio di ciascuno.
26بسیاری لطف حاکم را می‌طلبند، اماداوری انسان از جانب خداوند است.
27L'uomo iniquo è l'abbominio de' giusti; E l'uomo che cammina dirittamente è l'abbominio dell'empio.
27مرد ظالم نزد عادلان مکروه است، و هر‌که در طریق، مستقیم است نزد شریران مکروه می‌باشد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.