Proverbi 29
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1L'uomo, il quale, essendo spesso ripreso, indura il suo collo, Di subito sarà fiaccato, senza rimedio.
1Se homo ofte admonita restos obstina, Li subite pereos sen ia helpo.
2Quando i giusti sono aggranditi, il popolo si rallegra; Ma quando gli empi signoreggiano, il popolo geme.
2Kiam altiĝas virtuloj, la popolo ĝojas; Sed kiam regas malvirtulo, la popolo ĝemas.
3L'uomo, che ama sapienza, rallegra suo padre; Ma il compagno delle meretrici dissipa i suoi beni.
3Homo, kiu amas saĝon, ĝojigas sian patron; Sed kiu komunikiĝas kun malĉastulinoj, tiu disperdas sian havon.
4Il re mantiene il paese con dirittura; Ma chi è dato a' presenti lo distrugge.
4Reĝo per justeco fortikigas la landon; Sed donacamanto ĝin ruinigas.
5L'uomo che lusinga il suo prossimo, Tende una rete davanti a' passi di esso.
5Homo, kiu flatas al sia proksimulo, Metas reton antaŭ liaj piedoj.
6Nel misfatto dell'uomo malvagio vi è un laccio; Ma il giusto canterà, e si rallegrerà.
6Per sia pekado malbona homo sin implikas; Sed virtulo triumfas kaj ĝojas.
7Il giusto prende conoscenza della causa de' miseri; Ma l'empio non intende alcun conoscimento.
7Virtulo penas ekkoni la aferon de malriĉuloj; Sed malvirtulo ne povas kompreni.
8Gli uomini schernitori allacciano la città; Ma i savi stornano l'ira.
8Homoj blasfemantaj indignigas urbon; Sed saĝuloj kvietigas koleron.
9L'uomo savio che litiga con un uomo stolto, Or si adira, or ride, e non ha alcuna requie.
9Se saĝa homo havas juĝan aferon kun homo malsaĝa, Tiam, ĉu li koleras, ĉu li ridas, li ne havas trankvilon.
10Gli uomini di sangue odiano l' uomo intiero; Ma gli uomini diritti hanno cura della vita di esso.
10Sangaviduloj malamas senkulpulon; Sed virtuloj zorgas pri lia vivo.
11Lo stolto sfoga tutta la sua ira; Ma il savio la racqueta e la rattiene indietro.
11Sian tutan koleron aperigas malsaĝulo; Sed saĝulo ĝin retenas.
12Tutti i ministri del principe, Che attende a parole di menzogna, sono empi.
12Se reganto atentas mensogon, Tiam ĉiuj liaj servantoj estas malvirtuloj.
13Il povero e l'usuraio si scontrano l'un l'altro; Il Signore è quello che allumina gli occhi di amendue.
13Malriĉulo kaj procentegisto renkontiĝas; La Eternulo donas lumon al la okuloj de ambaŭ.
14Il trono del re, che fa ragione a' miseri in verità, Sarà stabilito in perpetuo.
14Se reĝo juĝas juste malriĉulojn, Lia trono fortikiĝas por ĉiam.
15La verga e la correzione dànno sapienza; Ma il fanciullo lasciato in abbandono fa vergogna a sua madre.
15Kano kaj instruo donas saĝon; Sed knabo, lasita al si mem, hontigas sian patrinon.
16Quando gli empi crescono, cresce il misfatto; Ma i giusti vedranno la ruina di quelli.
16Kiam altiĝas malvirtuloj, tiam multiĝas krimoj; Sed virtuloj vidos ilian falon.
17Gastiga il tuo figliuolo, e tu ne sarai in riposo; Ed egli darà di gran diletti all'anima tua.
17Punu vian filon, kaj li vin trankviligos, Kaj li donos ĝojon al via animo.
18Quando non vi è visione, il popolo è dissipato; Ma beato chi guarda la Legge.
18Se ne ekzistas profetaj predikoj, tiam popolo fariĝas sovaĝa; Sed bone estas al tiu, kiu observas la leĝojn.
19Il servo non si corregge con parole; Benchè intenda, non però risponderà.
19Per vortoj sklavo ne instruiĝas; Ĉar li komprenas, sed ne obeas.
20Hai tu mai veduto un uomo precipitoso nel suo parlare? Vi è maggiore speranza d'uno stolto che di lui.
20Ĉu vi vidas homon, kiu tro rapidas kun siaj vortoj? Estas pli da espero por malsaĝulo ol por li.
21Se alcuno alleva delicatamente da fanciullo il suo servo, Quello sarà figliuolo alla fine.
21Se oni de infaneco kutimigas sklavon al dorlotiĝado, Li poste fariĝas neregebla.
22L'uomo iracondo muove contese, E l'uomo collerico commette molti misfatti.
22Kolerema homo kaŭzas malpacojn, Kaj flamiĝema kaŭzas multajn pekojn.
23L'alterezza dell'uomo l'abbassa; Ma chi è umile di spirito otterrà gloria.
23La fiereco de homo lin malaltigos; Sed humilulo atingos honoron.
24Chi partisce col ladro odia l'anima sua; Egli udirà l'esecrazione, e non però manifesterà il fatto .
24Kiu dividas kun ŝtelisto, tiu malamas sian animon; Li aŭdas la ĵuron kaj nenion diras.
25Lo spavento dell'uomo gli mette un laccio; Ma chi si confida nel Signore sarà levato ad alto in salvo.
25Timo antaŭ homoj faligas en reton; Sed kiu fidas la Eternulon, tiu estas ŝirmita.
26Molti cercano la faccia di colui che signoreggia; Ma dal Signore procede il giudicio di ciascuno.
26Multaj serĉas favoron de reganto; Sed la sorto de homo dependas de la Eternulo.
27L'uomo iniquo è l'abbominio de' giusti; E l'uomo che cammina dirittamente è l'abbominio dell'empio.
27Maljusta homo estas abomenaĵo por virtuloj; Kaj kiu iras la ĝustan vojon, tiu estas abomenaĵo por malvirtulo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.