Proverbi 16
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Le disposizioni dell'animo son dell'uomo; Ma la risposta della lingua è dal Signore.
1Al la homo apartenas la projektoj de la koro; Sed de la Eternulo venas la vortoj de la lango.
2Tutte le vie dell'uomo gli paiono pure; Ma il Signore pesa gli spiriti.
2Ĉiuj vojoj de la homo estas puraj en liaj okuloj; Sed la Eternulo esploras la spiritojn.
3Rimetti le tue opere nel Signore, E i tuoi pensieri saranno stabiliti.
3Transdonu al la Eternulo viajn farojn; Tiam viaj entreprenoj staros forte.
4Il Signore ha fatto ogni cosa per sè stesso; Eziandio l'empio per lo giorno del male.
4Ĉiu faro de la Eternulo havas sian celon; Eĉ malvirtulo estas farita por tago de malbono.
5Chiunque è altiero d'animo è abbominevole al Signore; D'ora in ora egli non resterà impunito.
5Ĉiu malhumilulo estas abomenaĵo por la Eternulo; Kaj li certe ne restos ne punita.
6L'iniquità sarà purgata con benignità, e con verità; E per lo timor del Signore l'uomo si ritrae dal male.
6Per bono kaj vero pardoniĝas peko; Kaj per timo antaŭ la Eternulo oni evitas malbonon.
7Quando il Signore gradisce le vie dell'uomo, Pacifica con lui eziandio i suoi nemici.
7Kiam al la Eternulo plaĉas la vojoj de homo, Li eĉ liajn malamikojn pacigas kun li.
8Meglio vale poco con giustizia, Che grandi entrate senza dirittura.
8Pli bona estas malmulto, sed kun justeco, Ol granda profito, sed maljusta.
9Il cuor dell'uomo delibera della sua via; Ma il Signore dirizza i suoi passi.
9La koro de homo pripensas sian vojon; Sed la Eternulo direktas lian iradon.
10Indovinamento è nelle labbra del re; La sua bocca non falla nel giudicio.
10Sorĉo estas sur la lipoj de reĝo; Lia buŝo ne peku ĉe la juĝo.
11La stadera, e le bilance giuste son del Signore; Tutti i pesi del sacchetto son sua opera.
11Ĝusta pesilo kaj ĝustaj pesiltasoj estas de la Eternulo; Ĉiuj pezilŝtonoj en la sako estas Lia faro.
12Operare empiamente è abbominevole ai re; Perciocchè il trono sarà stabilito per giustizia.
12Abomenaĵo por reĝoj estas fari maljustaĵon; Ĉar per justeco staras fortike la trono.
13Le labbra giuste son quelle che i re gradiscono; Ed essi amano chi parla dirittamente.
13Al la reĝoj plaĉas lipoj veramaj; Kaj ili amas tiun, kiu parolas la veron.
14L'ira del re son messi di morte; Ma l'uomo savio la placherà.
14Kolero de reĝo estas kuriero de morto; Sed homo saĝa igas ĝin pardoni.
15Nella chiarezza della faccia del re vi è vita; E la sua benevolenza è come la nuvola della pioggia della stagione della ricolta.
15Luma vizaĝo de reĝo estas vivo; Kaj lia favoro estas kiel nubo kun printempa pluvo.
16Quant' è egli cosa migliore acquistar sapienza che oro! E quant'è egli cosa più eccellente acquistar prudenza che argento!
16Akiro de saĝeco estas multe pli bona ol oro; Kaj akiro de prudento estas preferinda ol arĝento.
17La strada degli uomini diritti è di stornarsi dal male; Chi osserva la sua via guarda l'anima sua.
17La vojo de virtuloj evitas malbonon; Kiu gardas sian vojon, tiu konservas sian animon.
18La superbia viene davanti alla ruina, E l'alterezza dello spirito davanti alla caduta.
18Antaŭ la pereo iras fiereco; Kaj antaŭ la falo iras malhumileco.
19Meglio è essere umile di spirito co' mansueti, Che spartir le spoglie con gli altieri.
19Pli bone estas esti humila kun malriĉuloj, Ol dividi akiron kun fieruloj.
20Chi è intendente nella parola troverà bene; E beato chi si confida nel Signore.
20Kiu prudente kondukas aferon, tiu trovos bonon; Kaj kiu fidas la Eternulon, tiu estas feliĉa.
21Il savio di cuore sarà chiamato intendente; E la dolcezza delle labbra aggiugnerà dottrina.
21Kiu havas prudentan koron, tiu estas nomata saĝulo; Kaj agrablaj paroloj plivalorigas la instruon.
22Il senno è una fonte di vita in coloro che ne son dotati; Ma l'ammaestramento degli stolti è stoltizia.
22Saĝo estas fonto de vivo por sia posedanto; Sed la instruo de malsaĝuloj estas malsaĝeco.
23Il cuor del l'uomo savio rende avveduta la sua bocca, E aggiunge dottrina alle sue labbra.
23La koro de saĝulo prudentigas lian buŝon, Kaj en lia buŝo plivaloriĝas la instruo.
24I detti soavi sono un favo di miele, Dolcezza all'anima, e medicina alle ossa.
24Agrabla parolo estas freŝa mielo, Dolĉa por la animo kaj saniga por la ostoj.
25Vi è tal via che pare diritta all'uomo, Il fine della quale son le vie della morte.
25Iufoje vojo ŝajnas ĝusta al homo, Kaj tamen ĝia fino kondukas al la morto.
26L'anima di chi si affatica si affatica per lui stesso; Perciocchè la sua bocca lo preme.
26Kiu laboras, tiu laboras por si mem; Ĉar lin devigas lia buŝo.
27L'uomo scellerato apparecchia del male; E in su le sue labbra vi è come un fuoco ardente.
27Malbona homo kaŭzas malbonon; Kaj sur liaj lipoj estas kvazaŭ brulanta fajro.
28L'uomo perverso commette contese; E chi va sparlando disunisce gli amici.
28Malica homo disvastigas malpacon; Kaj kalumnianto disigas amikojn.
29L'uomo violento seduce il suo compagno, E lo conduce per una via che non è buona.
29Rabemulo forlogas sian proksimulon Kaj kondukas lin sur vojo malbona.
30Chi chiude gli occhi macchinando perversità, Dimena le labbra quando ha compiuto il male.
30Kiu faras signojn per la okuloj, tiu intencas malicon; Kiu faras signojn per la lipoj, tiu plenumas malbonon.
31La canutezza è una corona gloriosa; Ella si troverà nella via della giustizia.
31Krono de gloro estas la grizeco; Sur la vojo de justeco ĝi estas trovata.
32Meglio vale chi è lento all'ira, che il forte; E meglio vale chi signoreggia il suo cruccio, che un prenditor di città.
32Pacienculo estas pli bona ol fortulo; Kaj kiu regas sian spiriton, tiu estas pli bona ol militakiranto de urbo.
33La sorte è gittata nel grembo; Ma dal Signore procede tutto il giudicio di essa.
33Sur la baskon oni ĵetas loton; Sed ĝia tuta decido estas de la Eternulo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.