Приповісток 16
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Чоловік укладає в свойому серцї, від Господа ж залежна відповідь язиком.
1Al la homo apartenas la projektoj de la koro; Sed de la Eternulo venas la vortoj de la lango.
2Всї путї чоловіка чисті в очах його, Господь же на вазї важить душі.
2Ĉiuj vojoj de la homo estas puraj en liaj okuloj; Sed la Eternulo esploras la spiritojn.
3На Господа в твоїх дїлах і справах здайся, то й задуми твої спевняться нехибно.
3Transdonu al la Eternulo viajn farojn; Tiam viaj entreprenoj staros forte.
4Все сотворив Бог про себе, ба й безбожника — на день його горя.
4Ĉiu faro de la Eternulo havas sian celon; Eĉ malvirtulo estas farita por tago de malbono.
5Всякий гордий серцем — гидота в Господа, можна заручити, що без кари не обійдеться.
5Ĉiu malhumilulo estas abomenaĵo por la Eternulo; Kaj li certe ne restos ne punita.
6Милосердєм і правдою обмиваєсь гріх, і страх Господень одводить од зла.
6Per bono kaj vero pardoniĝas peko; Kaj per timo antaŭ la Eternulo oni evitas malbonon.
7Як чоловікові путї приятнї Богу, так мирить він із ним і ворогів його.
7Kiam al la Eternulo plaĉas la vojoj de homo, Li eĉ liajn malamikojn pacigas kun li.
8Лїпше не многе з правдою, анїж з кривдою добутки превеликі.
8Pli bona estas malmulto, sed kun justeco, Ol granda profito, sed maljusta.
9Обдумує свій путь людськеє серце, та Господь править ходом його.
9La koro de homo pripensas sian vojon; Sed la Eternulo direktas lian iradon.
10В царських устах — слово пророче; уста його не мають помилятись в судї.
10Sorĉo estas sur la lipoj de reĝo; Lia buŝo ne peku ĉe la juĝo.
11Вірна вага й мисочки вагові у Господа, в його й усї камінцї вагові в саквах.
11Ĝusta pesilo kaj ĝustaj pesiltasoj estas de la Eternulo; Ĉiuj pezilŝtonoj en la sako estas Lia faro.
12Ненавидне царям людей безбожних дїло: бо правдою стоїть престол твердо.
12Abomenaĵo por reĝoj estas fari maljustaĵon; Ĉar per justeco staras fortike la trono.
13Правдивиї уста цареві до вподоби, й говорючого правду він любить.
13Al la reĝoj plaĉas lipoj veramaj; Kaj ili amas tiun, kiu parolas la veron.
14Царська досада — се вістун смертї, та мудрий чоловік улагодить його.
14Kolero de reĝo estas kuriero de morto; Sed homo saĝa igas ĝin pardoni.
15В ясному поглядї царському — життє, й ласкавість його — мов довго дожиданий дощ.
15Luma vizaĝo de reĝo estas vivo; Kaj lia favoro estas kiel nubo kun printempa pluvo.
16Придбати собі мудрість — се лучше над золото, й набути розум — се дорожше над добірне срібло.
16Akiro de saĝeco estas multe pli bona ol oro; Kaj akiro de prudento estas preferinda ol arĝento.
17Путь праведних одвертаєсь від зла; той береже душу свою, хто береже путь свій.
17La vojo de virtuloj evitas malbonon; Kiu gardas sian vojon, tiu konservas sian animon.
18Попереду погибелї йде гординя, а поперед упадку — надуте серце.
18Antaŭ la pereo iras fiereco; Kaj antaŭ la falo iras malhumileco.
19Лучше з тихими духом смирятись, нїж з гордими здобич паювати.
19Pli bone estas esti humila kun malriĉuloj, Ol dividi akiron kun fieruloj.
20Хто веде дїло розумно, той знаходить щастє; блажен, хто в Господї надїю має.
20Kiu prudente kondukas aferon, tiu trovos bonon; Kaj kiu fidas la Eternulon, tiu estas feliĉa.
21Розсудливим назвуть того, в кого мудре серце, та красномовність додасть ваги ученостї.
21Kiu havas prudentan koron, tiu estas nomata saĝulo; Kaj agrablaj paroloj plivalorigas la instruon.
22Криниця жизняна — розум у розумних, а ученість безумних — дурощі.
22Saĝo estas fonto de vivo por sia posedanto; Sed la instruo de malsaĝuloj estas malsaĝeco.
23Серце в мудрого чинить язик його мудрим; воно й губам його в промові помагає.
23La koro de saĝulo prudentigas lian buŝon, Kaj en lia buŝo plivaloriĝas la instruo.
24Приятна мова — се текучий мід із соту; солодкий він душі, і мов лїк для костей.
24Agrabla parolo estas freŝa mielo, Dolĉa por la animo kaj saniga por la ostoj.
25Бувають путї, що здаються прості, та конець їх — дорога до смертї.
25Iufoje vojo ŝajnas ĝusta al homo, Kaj tamen ĝia fino kondukas al la morto.
26Працюючий працює для себе, бо примушує рот його до того.
26Kiu laboras, tiu laboras por si mem; Ĉar lin devigas lia buŝo.
27Лукавий чоловік задумає лихо, й в устах у його — мов огонь жерущий.
27Malbona homo kaŭzas malbonon; Kaj sur liaj lipoj estas kvazaŭ brulanta fajro.
28Зрадливий чоловік сїє незгоду, а доносчик і приятелїв розводить.
28Malica homo disvastigas malpacon; Kaj kalumnianto disigas amikojn.
29Чоловік підступний ближнього з путя звертає, й веде його на лиху дорогу;
29Rabemulo forlogas sian proksimulon Kaj kondukas lin sur vojo malbona.
30Він жмурить очі, придумує зраду; закусує губи, — ось готове ледарство.
30Kiu faras signojn per la okuloj, tiu intencas malicon; Kiu faras signojn per la lipoj, tiu plenumas malbonon.
31Вінок величній — волоссє біле, коли знайдеся на праведній дорозї.
31Krono de gloro estas la grizeco; Sur la vojo de justeco ĝi estas trovata.
32Довготерпеливий дужший від силача; себе гамувати — се більш, нїж місто звоювати.
32Pacienculo estas pli bona ol fortulo; Kaj kiu regas sian spiriton, tiu estas pli bona ol militakiranto de urbo.
33У полу кидається жереб, та випад його від — Господа.
33Sur la baskon oni ĵetas loton; Sed ĝia tuta decido estas de la Eternulo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.