Приповісток 14
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Жона розумна дом свій будує, безумна ж розвалить його своїми руками.
1Saĝa virino konstruas sian domon; Sed malsaĝa detruas ĝin per siaj manoj.
2Хто ходить правою дорогою, той Господа боїться, чиї ж дороги криві, той про него не дбає.
2Kiu iras la ĝustan vojon, tiu timas la Eternulon; Sed kiu iras vojon malĝustan, tiu Lin malestimas.
3В безумного в устах — бич гординї; мудрих же уста оберігають їх.
3En la buŝo de malsaĝulo estas vergo por lia malhumileco; Sed la buŝo de saĝuloj ilin gardas.
4Де воликів нема, порожні там і ясла; а хороший вроджай від сили волів.
4Se ne ekzistas bovoj, la grenejoj estas malplenaj; Sed multe da profito estas de la forto de bovoj.
5Правдливий сьвідок неправди не говорить, а ложний сьвідок наговорить багато неправди.
5Verama atestanto ne mensogas; Sed atestanto falsama elspiras mensogojn.
6Шукає мудростї безпутний та й не знаходить, а мудрому знаннє легке.
6Mokanto serĉas saĝecon kaj ĝin ne trovas; Sed por saĝulo la sciado estas facila.
7Ійди геть від того, хто розуму не має, в кого невидні тобі уста розумні.
7Foriru de homo malsaĝa; Ĉar vi ne aŭdos parolon de saĝo.
8Мудрість розумного — свою дорогу знати, дурнота ж безумних — збиватись із дороги.
8La saĝeco de saĝulo estas komprenado de sia vojo; Kaj la malsaĝeco de malsaĝuloj estas trompiĝado.
9Недоумки з гріха сьміються, а між праведними — ласкавість.
9Malsaĝuloj ŝercas pri siaj kulpoj; Sed inter virtuloj ekzistas reciproka favoro.
10Журбу душі своєї всяке серце знає, і в радощі його чужому не мішатись.
10Koro scias sian propran malĝojon; Kaj en ĝia ĝojo ne partoprenas fremdulo.
11Будинок беззаконних розпадеться, а доброго намет, знай, процьвітати буде.
11Domo de malvirtuloj estos ekstermita; Sed dometo de virtuloj floros.
12Доволї є шляхів, що нам здаються праві, та конець їх — се дорога до смертї.
12Iufoje vojo ŝajnas ĝusta al homo, Kaj tamen ĝia fino kondukas al la morto.
13І при сьміху болить нераз серце, та й кінцем радощів буває смуток.
13Ankaŭ dum ridado povas dolori la koro; Kaj la fino de ĝojo estas malĝojo.
14Чоловік із ледачим серцем насититься з поступків своїх, а добрий — зо своїх.
14Laŭ siaj agoj manĝos homo malbonkora; Kaj homo bona satiĝos per siaj faroj.
15Безумний віри йме всякому слову, а розумний вважає на дороги свої.
15Naivulo kredas ĉiun vorton; Sed saĝulo estas atenta pri sia vojo.
16Тямущий злого, знай, опасливо боїться, безумний же буйний і надїєн сам на себе.
16Saĝulo timas, kaj forkliniĝas de malbono; Sed malsaĝulo estas incitiĝema kaj memfidema.
17Чоловік-горячка, буває, що й дурницю зробить, хто ж нарочно чинить зло, — ненависний.
17Malpacienculo faras malsaĝaĵojn; Kaj malbonintenculo estas malamata.
18Невіжі унаслїдують дурноту, розумні же вквітчаються знаннєм.
18Naivuloj akiras malsaĝecon; Sed saĝuloj estas kronataj de klereco.
19Ледачі добрим уклоняться низенько, а й безбожні — в воротях праведника.
19Malbonuloj humiliĝos antaŭ bonuloj; Kaj malvirtuloj estos antaŭ la pordego de virtulo.
20Бідного не любить навіть рідня його, а в богатого повно приятелїв.
20Malriĉulo estas malamata eĉ de sia proksimulo; Sed riĉulo havas multe da amikoj.
21Грішить, хто ближнїм гордує, а благословен той, хто до вбогого милосердний.
21Kiu malŝatas sian proksimulon, tiu estas pekulo; Sed kiu kompatas malriĉulojn, tiu estas feliĉa.
22Ті помиляються, що задумують зло, любов і віра тим, хто думає про добре.
22Ĉu ne eraras malbonintenculoj? Sed favorkoreco kaj vero estas ĉe tiuj, kiuj havas bonajn intencojn.
23З усякої працї є користь, а з пустого балакання хиба тільки шкода.
23De ĉiu laboro estos profito; Sed de babilado venas nur senhaveco.
24Вінець мудрих — їх багацтво, а дурощі дурних — дурощами й остануть.
24Propra riĉeco estas krono por la saĝuloj; Sed la malsaĝeco de la malsaĝuloj restas malsaĝeco.
25Сьвідок правдомовний рятує душі, а льживий тільки багато льжи насплїтає.
25Verparola atestanto savas animojn; Sed malverparola elspiras trompon.
26В Господнїм страсї кріпка надїя; всїм синам своїм він — утечище.
26En la timo antaŭ la Eternulo estas forta fortikaĵo; Kaj Li estos rifuĝejo por Siaj infanoj.
27Господень страх — се джерело жизнї; він відвертає від западень смертї.
27La timo antaŭ la Eternulo estas fonto de vivo, Por evitigi la retojn de la morto.
28Величен царь тодї, як люд великий лїчбою, як же омаль людей — біда князеві.
28Grandeco de popolo estas gloro por reĝo; Kaj manko de popolo pereigas la reganton.
29Терпеливий чоловік показує великий розум, а хто на гнїв палкий, виявлює дурноту.
29Pacienculo havas multe da saĝo; Sed malpacienculo elmontras malsaĝecon.
30Лагідне серце життє для тїла, а зависть зжерає й костї.
30Trankvila koro estas vivo por la korpo; Sed envio estas puso por la ostoj.
31Хто вбогого тїснить — творця його зневажає, хто ж Бога чтить, бідного спомагає.
31Kiu premas malriĉulon, tiu ofendas lian Kreinton; Kaj kiu Lin honoras, tiu kompatas malriĉulon.
32Безбожний за зло своє буде відкинен, а праведний і при смертї має надїю.
32Pro sia malboneco malvirtulo estos forpuŝita; Sed virtulo eĉ mortante havas esperon.
33У серцї в мудрого мудрість спочиває, та й між неуками дає про себе знати.
33En la koro de saĝulo ripozas saĝo; Kaj kio estas en malsaĝuloj, tio elmontriĝas.
34Праведність підносить у гору народ, а безбожність — сором народів.
34Virto altigas popolon; Sed peko pereigas gentojn.
35Ласкавість у царя — до слуги розумного, а гнїв його на такого, що стид йому робить.
35Favoron de la reĝo havas sklavo saĝa; Sed kontraŭ malbonkonduta li koleras.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.