Spreuken 14
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1De wijsheid bouwt zich een huis, De dwaasheid breekt het eigenhandig af.
1Saĝa virino konstruas sian domon; Sed malsaĝa detruas ĝin per siaj manoj.
2Wie Jahweh vreest, gaat de rechte weg; Wie Hem veracht, gaat kronkelwegen.
2Kiu iras la ĝustan vojon, tiu timas la Eternulon; Sed kiu iras vojon malĝustan, tiu Lin malestimas.
3In de mond van een dwaas ligt een stok voor zijn rug, De wijzen worden door hun lippen beschermd.
3En la buŝo de malsaĝulo estas vergo por lia malhumileco; Sed la buŝo de saĝuloj ilin gardas.
4Waar geen runderen zijn, blijft de kribbe schoon; Rijke inkomsten dankt men aan de kracht van den os.
4Se ne ekzistas bovoj, la grenejoj estas malplenaj; Sed multe da profito estas de la forto de bovoj.
5Een eerlijk getuige liegt niet, Een vals getuige verspreidt leugens.
5Verama atestanto ne mensogas; Sed atestanto falsama elspiras mensogojn.
6De spotter zoekt wijsheid, maar tevergeefs; Voor een wijze is de kennis gemakkelijk te vinden.
6Mokanto serĉas saĝecon kaj ĝin ne trovas; Sed por saĝulo la sciado estas facila.
7Blijf uit de buurt van een dwaas, Want verstandige taal bespeurt ge er niet.
7Foriru de homo malsaĝa; Ĉar vi ne aŭdos parolon de saĝo.
8De wijsheid der schranderen wijst hun de weg, Maar de dommen worden door hun dwaasheid op een dwaalspoor geleid.
8La saĝeco de saĝulo estas komprenado de sia vojo; Kaj la malsaĝeco de malsaĝuloj estas trompiĝado.
9Het zoenoffer spot met de dwazen, Maar bij rechtvaardigen woont de genade.
9Malsaĝuloj ŝercas pri siaj kulpoj; Sed inter virtuloj ekzistas reciproka favoro.
10Het hart kent zijn eigen droefheid alleen; Ook in zijn vreugde kan een vreemde zich niet mengen.
10Koro scias sian propran malĝojon; Kaj en ĝia ĝojo ne partoprenas fremdulo.
11Het huis der bozen wordt verwoest, De tent der rechtvaardigen richt zich op.
11Domo de malvirtuloj estos ekstermita; Sed dometo de virtuloj floros.
12Soms houdt iemand een weg voor de rechte, Die tenslotte uitloopt op de dood.
12Iufoje vojo ŝajnas ĝusta al homo, Kaj tamen ĝia fino kondukas al la morto.
13Ook als iemand lacht, kan hij verdriet hebben; Blijdschap loopt soms op droefheid uit.
13Ankaŭ dum ridado povas dolori la koro; Kaj la fino de ĝojo estas malĝojo.
14Een zondaar krijgt uit zijn wandel ruimschoots zijn deel, Maar ook een deugdzaam mens uit zijn daden.
14Laŭ siaj agoj manĝos homo malbonkora; Kaj homo bona satiĝos per siaj faroj.
15De onnozele gelooft alles wat er gezegd wordt; De wijze let op het antwoord, dat hij ontvangt.
15Naivulo kredas ĉiun vorton; Sed saĝulo estas atenta pri sia vojo.
16De wijze is behoedzaam en mijdt het kwaad, De dwaas is zorgeloos en gaat er op in.
16Saĝulo timas, kaj forkliniĝas de malbono; Sed malsaĝulo estas incitiĝema kaj memfidema.
17De lichtgeraakte haalt dwaasheden uit, Een beleidvol mens is verdraagzaam.
17Malpacienculo faras malsaĝaĵojn; Kaj malbonintenculo estas malamata.
18De onnozelen valt dwaasheid ten deel, De wijze wordt met kennis gekroond.
18Naivuloj akiras malsaĝecon; Sed saĝuloj estas kronataj de klereco.
19De bozen moeten zich voor de deugdzamen buigen, De snoodaards voor de poorten der rechtvaardigen staan.
19Malbonuloj humiliĝos antaŭ bonuloj; Kaj malvirtuloj estos antaŭ la pordego de virtulo.
20Zelfs bij zijn buur is een arme gehaat, Maar de vrienden van een rijkaard zijn talrijk.
20Malriĉulo estas malamata eĉ de sia proksimulo; Sed riĉulo havas multe da amikoj.
21Een zondaar geeft niet om zijn naaste; Zalig hij, die zich over de armen ontfermt!
21Kiu malŝatas sian proksimulon, tiu estas pekulo; Sed kiu kompatas malriĉulojn, tiu estas feliĉa.
22Wie kwaad beramen, geraken op een doolweg; Die op het goede bedacht zijn, ondervinden liefde en trouw.
22Ĉu ne eraras malbonintenculoj? Sed favorkoreco kaj vero estas ĉe tiuj, kiuj havas bonajn intencojn.
23Van alle inspanning komt gewin, Praten brengt alleen maar gebrek.
23De ĉiu laboro estos profito; Sed de babilado venas nur senhaveco.
24Bedachtzaamheid is de kroon der wijzen, Dwaasheid de krans der dommen.
24Propra riĉeco estas krono por la saĝuloj; Sed la malsaĝeco de la malsaĝuloj restas malsaĝeco.
25Een betrouwbaar getuige redt mensenlevens; Maar wie leugen verspreidt, pleegt verraad.
25Verparola atestanto savas animojn; Sed malverparola elspiras trompon.
26Op het ontzag voor Jahweh mag de sterke vertrouwen, Ook zijn kinderen vinden daarin een toevlucht.
26En la timo antaŭ la Eternulo estas forta fortikaĵo; Kaj Li estos rifuĝejo por Siaj infanoj.
27Het ontzag voor Jahweh is een bron van leven; Daardoor vermijdt men de strikken des doods.
27La timo antaŭ la Eternulo estas fonto de vivo, Por evitigi la retojn de la morto.
28Trots gaat een vorst op een talrijke bevolking, Gebrek aan volk is het eind van een heerser.
28Grandeco de popolo estas gloro por reĝo; Kaj manko de popolo pereigas la reganton.
29De lankmoedige is rijk aan doorzicht, De ongeduldige stapelt dwaasheden op.
29Pacienculo havas multe da saĝo; Sed malpacienculo elmontras malsaĝecon.
30Een kalme natuur doet het lichaam goed, Hartstocht is een kanker voor het gebeente.
30Trankvila koro estas vivo por la korpo; Sed envio estas puso por la ostoj.
31Die een arme verdrukt, smaadt zijn Schepper; Maar wie zich over hem ontfermt, brengt Hem eer.
31Kiu premas malriĉulon, tiu ofendas lian Kreinton; Kaj kiu Lin honoras, tiu kompatas malriĉulon.
32Door zijn boosheid wordt de zondaar voortgejaagd, Maar de rechtvaardige vindt een toevlucht in zijn deugd.
32Pro sia malboneco malvirtulo estos forpuŝita; Sed virtulo eĉ mortante havas esperon.
33In het hart van een verstandige vindt de wijsheid een rustplaats, In het binnenste der dwazen is zij niet bekend.
33En la koro de saĝulo ripozas saĝo; Kaj kio estas en malsaĝuloj, tio elmontriĝas.
34Rechtvaardigheid verheft een volk, De zonde brengt de naties tot schande.
34Virto altigas popolon; Sed peko pereigas gentojn.
35De koning heeft behagen in een verstandig dienaar, Maar zijn toorn doodt hem, die zich misdraagt.
35Favoron de la reĝo havas sklavo saĝa; Sed kontraŭ malbonkonduta li koleras.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.