Spreuken 17
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Beter een droog stuk brood met vrede erbij, Dan een huis vol feestmaaltijden en twist.
1Pli bona estas seka peco da pano, sed kun trankvileco, Ol domo plena de viando, kun malpaco.
2Een verstandige knecht heeft meer te zeggen dan een ontaarde zoon, En deelt met diens broeders de erfenis.
2Saĝa sklavo regos super filo hontinda, Kaj dividos heredon kune kun fratoj.
3De smeltkroes voor het zilver, de oven voor het goud; Maar de harten toetst Jahweh!
3Fandujo estas por arĝento, kaj forno por oro; Sed la korojn esploras la Eternulo.
4De boosdoener luistert naar zondige taal, De valsaard heeft oor voor heilloze woorden.
4Malbonfaranto obeas malbonajn buŝojn; Malveremulo atentas malpian langon.
5Wie een arme bespot, smaadt zijn Schepper; Wie leedvermaak heeft, blijft niet ongestraft.
5Kiu mokas malriĉulon, tiu ofendas lian Kreinton; Kiu ĝojas pri ies malfeliĉo, tiu ne restos sen puno.
6Kleinkinderen zijn de kroon der grijsaards, Vaders de trots van hun kinderen.
6Nepoj estas krono por maljunuloj; Kaj gloro por infanoj estas iliaj gepatroj.
7Als oprechte taal een dwaas niet staat, Past een edelman zeker geen leugentaal.
7Al malsaĝulo ne konvenas alta parolado, Kaj ankoraŭ malpli al nobelo mensogado.
8Het geschenk is een toversteen voor wie het geeft; Waarheen hij zich wendt, hij heeft succes.
8Donaco estas juvelo en la okuloj de sia mastro; Kien ajn li sin turnos, li sukcesos.
9Wie een misdaad bemantelt, zoekt de vrede te bewaren; Wie de zaak weer ophaalt, brengt onenigheid tussen vrienden.
9Kiu kovras kulpon, tiu serĉas amikecon; Sed kiu reparolas pri la afero, tiu disigas amikojn.
10Op een verstandig mens maakt één vermaning meer indruk, Dan honderd slagen op een dwaas.
10Pli efikas riproĉo ĉe saĝulo, Ol cent batoj ĉe malsaĝulo.
11Een boze zoekt enkel verzet; Daarom stuurt men een wreden bode op hem af.
11Malbonulo serĉas nur ribelon; Sed terura sendato estos sendita kontraŭ lin.
12Beter een berin te ontmoeten, van haar jongen beroofd, Dan een dwaas in zijn dwaasheid.
12Pli bone estas renkonti ursinon, al kiu estas rabitaj ĝiaj infanoj, Ol malsaĝulon kun lia malsaĝeco.
13Als iemand goed met kwaad vergeldt, Zal van zijn huis het kwaad niet wijken.
13Kiu redonas malbonon por bono, El ties domo ne malaperos malbono.
14Als ruzie ontstaat, is het hek van de dam; Bind dus in, voor de twist losbarst.
14La komenco de malpaco estas kiel liberigo de akvo; Antaŭ ol ĝi tro vastiĝis, forlasu la malpacon.
15Wie een boosdoener vrijspreekt en een onschuldige veroordeelt, Zijn beiden een even grote gruwel voor Jahweh.
15Kiu pravigas malvirtulon, kaj kiu malpravigas virtulon, Ambaŭ estas abomenaĵo por la Eternulo.
16Waartoe dient geld in de hand van een dwaas, Om wijsheid te kopen, als hij toch geen verstand heeft?
16Por kio servas mono en la mano de malsaĝulo? Ĉu por aĉeti saĝon, kiam li prudenton ne havas?
17Een vriend laat altijd zijn genegenheid blijken, In tijd van nood toont hij zich als een broeder.
17En ĉiu tempo amiko amas, Kaj li fariĝas frato en mizero.
18Hoe kortzichtig de mens, die handslag geeft, En zich borg stelt voor zijn naaste.
18Homo malsaĝa donas manon en manon, Kaj garantias por sia proksimulo.
19Wie op ruzie gesteld is, is op zonde gesteld; Wie hooghartig spreekt, zoekt zijn eigen val.
19Kiu amas malpacon, tiu amas pekon; Kiu tro alte levas sian pordon, tiu serĉas pereon.
20Een vals karakter zal geen zegen ondervinden; Wie zijn woorden verdraait, zal in het ongeluk storten.
20Malica koro ne trovos bonon; Kaj kiu havas neĝustan langon, tiu enfalos en malfeliĉon.
21Wie een domoor verwekt heeft, heeft zich hartzeer bezorgd; De vader van een zot kent geen vreugde.
21Kiu naskas malsaĝulon, tiu havas ĉagrenon; Kaj patro de malprudentulo ne havos ĝojon.
22Een blij hart doet het lichaam goed, Neerslachtigheid verdort het gebeente.
22Ĝoja koro estas saniga; Kaj malĝoja spirito sekigas la ostojn.
23De boze neemt een geschenk uit de buidel aan, Om de wegen van het recht te verdraaien.
23Kaŝitajn donacojn akceptas malvirtulo, Por deklini la vojon de la justeco.
24De verstandige houdt de wijsheid voor ogen, De ogen van een domoor dwalen af naar de uithoeken der aarde.
24Antaŭ la vizaĝo de prudentulo estas saĝo; Sed la okuloj de malsaĝulo estas en la fino de la tero.
25Een dom kind is een ergernis voor zijn vader, Een verdriet voor haar, die het baarde.
25Filo malsaĝa estas ĉagreno por sia patro, Kaj malĝojo por sia patrino.
26Onschuldigen beboeten is al niet goed; Maar edele mensen slaan, gaat alle perken te buiten!
26Ne estas bone suferigi virtulon, Nek bati noblulon, kiu agas juste.
27Wie verstandig is, is spaarzaam met zijn woorden; Een man van ervaring is koelbloedig.
27Kiu ŝparas siajn vortojn, tiu estas prudenta; Kaj trankvilanimulo estas homo saĝa.
28Als hij zwijgt, geldt zelfs een dwaze voor wijs; Als hij zijn mond maar houdt, voor verstandig.
28Eĉ malsaĝulo, se li silentas, estas rigardata kiel saĝulo; Kaj kiel prudentulo, se li tenas fermita sian buŝon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.