Přísloví 17
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Lepší jest kus chleba suchého s pokojem, nežli dům plný nabitých hovad s svárem.
1Pli bona estas seka peco da pano, sed kun trankvileco, Ol domo plena de viando, kun malpaco.
2Služebník rozumný panovati bude nad synem, kterýž jest k hanbě, a mezi bratřími děliti bude dědictví.
2Saĝa sklavo regos super filo hontinda, Kaj dividos heredon kune kun fratoj.
3Teglík stříbra a pec zlata zkušuje, ale srdcí Hospodin.
3Fandujo estas por arĝento, kaj forno por oro; Sed la korojn esploras la Eternulo.
4Zlý člověk pozoruje řečí nepravých, a lhář poslouchá jazyka převráceného.
4Malbonfaranto obeas malbonajn buŝojn; Malveremulo atentas malpian langon.
5Kdo se posmívá chudému, útržku činí Učiniteli jeho; a kdo se z bídy raduje, nebude bez pomsty.
5Kiu mokas malriĉulon, tiu ofendas lian Kreinton; Kiu ĝojas pri ies malfeliĉo, tiu ne restos sen puno.
6Koruna starců jsou vnukové, a ozdoba synů otcové jejich.
6Nepoj estas krono por maljunuloj; Kaj gloro por infanoj estas iliaj gepatroj.
7Nesluší na blázna řeči znamenité, ovšem na kníže řeč lživá.
7Al malsaĝulo ne konvenas alta parolado, Kaj ankoraŭ malpli al nobelo mensogado.
8Jako kámen drahý, tak bývá vzácný dar před očima toho, kdož jej béře; k čemukoli směřuje, daří se jemu.
8Donaco estas juvelo en la okuloj de sia mastro; Kien ajn li sin turnos, li sukcesos.
9Kdo přikrývá přestoupení, hledá lásky; ale kdo obnovuje věc, rozlučuje přátely.
9Kiu kovras kulpon, tiu serĉas amikecon; Sed kiu reparolas pri la afero, tiu disigas amikojn.
10Více se chápá rozumného jedno domluvení, nežli by blázna stokrát ubil.
10Pli efikas riproĉo ĉe saĝulo, Ol cent batoj ĉe malsaĝulo.
11Zpurný toliko zlého hledá, pročež přísný posel na něj poslán bývá.
11Malbonulo serĉas nur ribelon; Sed terura sendato estos sendita kontraŭ lin.
12Lépe člověku potkati se s nedvědicí osiřalou, nežli s bláznem v bláznovství jeho.
12Pli bone estas renkonti ursinon, al kiu estas rabitaj ĝiaj infanoj, Ol malsaĝulon kun lia malsaĝeco.
13Kdo odplacuje zlým za dobré, neodejdeť zlé z domu jeho.
13Kiu redonas malbonon por bono, El ties domo ne malaperos malbono.
14Začátek svady jest, jako když kdo protrhuje vodu; protož prvé než by se zsilil svár, přestaň.
14La komenco de malpaco estas kiel liberigo de akvo; Antaŭ ol ĝi tro vastiĝis, forlasu la malpacon.
15Kdož ospravedlňuje nepravého, i kdož odsuzuje spravedlivého, ohavností jsou Hospodinu oba jednostejně.
15Kiu pravigas malvirtulon, kaj kiu malpravigas virtulon, Ambaŭ estas abomenaĵo por la Eternulo.
16K čemu jest zboží v ruce blázna, když k nabytí moudrosti rozumu nemá?
16Por kio servas mono en la mano de malsaĝulo? Ĉu por aĉeti saĝon, kiam li prudenton ne havas?
17Všelikého času miluje, kdož jest přítelem, a bratr v ssoužení ukáže se.
17En ĉiu tempo amiko amas, Kaj li fariĝas frato en mizero.
18Èlověk bláznivý ruku dávaje, činí slib před přítelem svým.
18Homo malsaĝa donas manon en manon, Kaj garantias por sia proksimulo.
19Kdož miluje svadu, miluje hřích; a kdo vyvyšuje ústa svá, hledá potření.
19Kiu amas malpacon, tiu amas pekon; Kiu tro alte levas sian pordon, tiu serĉas pereon.
20Převrácené srdce nenalézá toho, což jest dobrého; a kdož má vrtký jazyk, upadá v těžkost.
20Malica koro ne trovos bonon; Kaj kiu havas neĝustan langon, tiu enfalos en malfeliĉon.
21Kdo zplodil blázna, k zámutku svému zplodil jej, aniž se bude radovati otec nemoudrého.
21Kiu naskas malsaĝulon, tiu havas ĉagrenon; Kaj patro de malprudentulo ne havos ĝojon.
22Srdce veselé očerstvuje jako lékařství, ale duch zkormoucený vysušuje kosti.
22Ĝoja koro estas saniga; Kaj malĝoja spirito sekigas la ostojn.
23Bezbožný tajně béře dar, aby převrátil stezky soudu.
23Kaŝitajn donacojn akceptas malvirtulo, Por deklini la vojon de la justeco.
24Na oblíčeji rozumného vidí se moudrost, ale oči blázna těkají až na konec země.
24Antaŭ la vizaĝo de prudentulo estas saĝo; Sed la okuloj de malsaĝulo estas en la fino de la tero.
25K žalosti jest otci svému syn blázen, a k hořkosti rodičce své.
25Filo malsaĝa estas ĉagreno por sia patro, Kaj malĝojo por sia patrino.
26Jistě že pokutovati spravedlivého není dobré, tolikéž, aby knížata bíti měli pro upřímost.
26Ne estas bone suferigi virtulon, Nek bati noblulon, kiu agas juste.
27Zdržuje řeči své muž umělý; drahého ducha jest muž rozumný.
27Kiu ŝparas siajn vortojn, tiu estas prudenta; Kaj trankvilanimulo estas homo saĝa.
28Také i blázen, mlče, za moudrého jmín bývá, a zacpávaje rty své, za rozumného.
28Eĉ malsaĝulo, se li silentas, estas rigardata kiel saĝulo; Kaj kiel prudentulo, se li tenas fermita sian buŝon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.