Přísloví 19
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Lepší jest chudý, jenž chodí v upřímnosti své, nežli převrácený ve rtech svých, kterýž jest blázen.
1Pli bona estas malriĉulo, kiu iras en sia senkulpeco, Ol homo, kiu estas malicbuŝulo kaj malsaĝulo.
2Jistě že bez umění duši není dobře, a kdož jest kvapných noh, hřeší.
2Vivo sen prudento ne estas bona; Kaj kiu tro rapidas, tiu maltrafas la vojon.
3Bláznovství člověka převrací cestu jeho, ačkoli proti Hospodinu zpouzí se srdce jeho.
3Malsaĝeco de homo erarigas lian vojon, Kaj lia koro koleras la Eternulon.
4Statek přidává přátel množství, ale chudý od přítele svého odloučen bývá.
4Riĉeco donas multon da amikoj; Sed malriĉulo estas forlasata de sia amiko.
5Svědek falešný nebude bez pomsty, a kdož mluví lež, neuteče.
5Falsa atestanto ne restos sen puno; Kaj kiu elspiras mensogojn, tiu ne saviĝos.
6Mnozí pokoří se před knížetem, a každý jest přítel muži štědrému.
6Multaj serĉas favoron de malavarulo; Kaj ĉiu estas amiko de homo, kiu donas donacojn.
7Všickni bratří chudého v nenávisti jej mají; čím více přátelé jeho vzdalují se od něho! Když volá za nimi, není jich.
7Ĉiuj fratoj de malriĉulo lin malamas; Tiom pli malproksimiĝas de li liaj amikoj! Li havas esperon pri vortoj, kiuj ne estos plenumitaj.
8Ten, kdož miluje duši svou, nabývá moudrosti, a ostříhá opatrnosti, aby nalezl dobré.
8Kiu akiras prudenton, tiu amas sian animon; Kiu gardas saĝon, tiu trovas bonon.
9Svědek falešný nebude bez pomsty, a kdož mluví lež, zahyne.
9Falsa atestanto ne restos sen puno; Kaj kiu elspiras mensogojn, tiu pereos.
10Nesluší na blázna rozkoš, a ovšem, aby služebník nad knížaty panoval.
10Al malsaĝulo ne konvenas agrablaĵo; Ankoraŭ malpli konvenas al sklavo regi super princoj.
11Rozum člověka zdržuje hněv jeho, a čest jeho jest prominouti provinění.
11Saĝo de homo faras lin pacienca; Kaj gloro por li estas pardoni pekon.
12Prchlivost královská jako řvání mladého lva jest, a ochotnost jeho jako rosa na bylinu.
12Kiel kriego de leono estas la kolero de reĝo; Kaj lia favoro estas kiel roso sur herbo.
13Trápení otci svému jest syn bláznivý, a ustavičné kapání žena svárlivá.
13Pereo por sia patro estas malsaĝa filo; Kaj malpacema edzino estas kiel konstanta gutado.
14Dům a statek jest po rodičích, ale od Hospodina manželka rozumná.
14Domo kaj havo estas heredataj post gepatroj; Sed saĝa edzino estas de la Eternulo.
15Lenost přivodí tvrdý sen, a duše váhavá lačněti bude.
15Mallaboremeco enigas en profundan dormon, Kaj animo maldiligenta suferos malsaton.
16Ten, kdož ostříhá přikázaní, ostříhá duše své; ale kdož pohrdá cestami svými, zahyne.
16Kiu konservas moralordonon, tiu konservas sian animon; Sed kiu ne atentas Lian vojon, tiu mortos.
17Kdo uděluje chudému, půjčuje Hospodinu, a onť za dobrodiní jeho odplatí jemu.
17Kiu kompatas malriĉulon, tiu pruntedonas al la Eternulo, Kaj Tiu redonos al li por lia bonfaro.
18Tresci syna svého, dokudž jest o něm naděje, a k zahynutí jeho neodpouštěj jemu duše tvá.
18Punu vian filon, dum ekzistas espero, Sed via koro ne deziru lian pereon.
19Veliký hněv ukazuj, odpouštěje trestání, proto že poněvadž odpouštíš, potom více trestati budeš.
19Koleranto devas esti punata; Ĉar se vi lin indulgos, li fariĝos ankoraŭ pli kolerema.
20Poslouchej rady, a přijímej kázeň, abys vždy někdy moudrý byl.
20Aŭskultu konsilon kaj akceptu admonon, Por ke vi poste estu saĝa.
21Mnozí úmyslové jsou v srdci člověka, ale uložení Hospodinovo toť ostojí.
21Multaj estas la intencoj en la koro de homo, Sed la decido de la Eternulo restas fortike.
22Žádaná věc člověku jest dobře činiti jiným, ale počestnější jest chudý než muž lživý.
22Ornamo estas por la homo lia bonfaro; Kaj pli bona estas malriĉulo, ol homo mensogema.
23Bázeň Hospodinova k životu. Takový jsa nasycen, bydlí, aniž neštěstím navštíven bývá.
23Timo antaŭ la Eternulo kondukas al vivo, Al sateco, kaj al evito de malbono.
24Lenivý schovává ruku svou za ňadra, ani k ústům svým jí nevztáhne.
24Mallaboremulo metas sian manon en la poton, Kaj eĉ al sia buŝo li ĝin ne relevas.
25Ubí posměvače, ať se hlupec dovtípí; a potresci rozumného, ať porozumí umění.
25Se vi batos blasfemanton, sensciulo fariĝos atenta; Se oni punas saĝulon, li komprenas la instruon.
26Syn, kterýž hanbu a lehkost činí, hubí otce, a zahání matku.
26Kiu ruinigas patron kaj forpelas patrinon, Tiu estas filo hontinda kaj malbeninda.
27Přestaň, synu můj, poslouchati učení, kteréž od řečí rozumných odvozuje.
27Ĉesu, mia filo, aŭskulti admonon Kaj tamen dekliniĝi de la vortoj de la instruo.
28Svědek nešlechetný posmívá se soudu, a ústa bezbožných přikrývají nepravost.
28Fripona atestanto mokas juĝon; Kaj la buŝo de malvirtuloj englutas maljustaĵon.
29Nebo na posměvače hotoví jsou nálezové, a rány na hřbet bláznů.
29La blasfemantojn atendas punoj, Kaj batoj la dorson de malsaĝuloj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.