Přísloví 27
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Nechlub se dnem zítřejším, nebo nevíš, coť ten den přinese.
1Ne fanfaronu pri la morgaŭa tago; Ĉar vi ne scias, kion naskos la tago.
2Nechať tě chválí jiní, a ne ústa tvá, cizí, a ne rtové tvoji.
2Alia vin laŭdu, sed ne via buŝo; Fremdulo, sed ne viaj lipoj.
3Tíž má kamen, a váhu písek, ale hněv blázna těžší jest nad to obé.
3Peza estas ŝtono, kaj sablo estas ŝarĝo; Sed kolero de malsaĝulo estas pli peza ol ambaŭ.
4Ukrutnátě věc hněv a prudká prchlivost, ale kdo ostojí před závistí?
4Kolero estas kruelaĵo, kaj furiozo estas superakvego; Sed kiu sin tenos kontraŭ envio?
5Lepší jest domlouvání zjevné, než milování tajné.
5Pli bona estas riproĉo nekaŝita, Ol amo kaŝita.
6Bezpečnější rány od přítele, než lahodná líbání nenávidícího.
6Fidelkoraj estas la batoj de amanto; Sed tro multaj estas la kisoj de malamanto.
7Duše sytá pohrdá i medem, ale duši lačné každá hořkost sladká.
7Sata animo malŝatas mieltavolon, Sed por malsata animo ĉio maldolĉa estas dolĉa.
8Jako pták zaletuje od hnízda svého, tak muž odchází od místa svého.
8Kiel birdo, kiu forlasis sian neston, Tiel estas homo, kiu forlasis sian lokon.
9Mast a kadění obveseluje srdce; tak sladkost přítele víc než rada vlastní.
9Oleo kaj odorfumaĵo ĝojigas la koron, Kaj la konsilo de amiko estas dolĉaĵo por la animo.
10Přítele svého a přítele otce svého neopouštěj, a do domu bratra svého nechoď v čas bídy své; lepšíť jest soused blízký, než bratr daleký.
10Ne forlasu vian amikon kaj la amikon de via patro, Kaj en la domon de via frato ne iru en la tago de via mizero; Pli bona estas najbaro proksima, ol frato malproksima.
11Buď moudrý, synu můj, a obvesel srdce mé, ať mám co odpovědíti tomu, kdož mi utrhá.
11Estu saĝa, mia filo, kaj ĝojigu mian koron; Kaj mi havos kion respondi al mia insultanto.
12Opatrný vida zlé, vyhne se, ale hloupí předce jdouce, těžkosti docházejí.
12Prudentulo antaŭvidas malbonon, kaj kaŝiĝas; Sed naivuloj antaŭenpaŝas, kaj difektiĝas.
13Vezmi roucho toho, kterýž slíbil za cizího, a od toho, kdo za cizozemku slíbil, základ jeho.
13Prenu la veston de tiu, kiu garantiis por aliulo; Kaj pro la fremduloj prenu de li garantiaĵon.
14Tomu, kdož dobrořečí příteli svému hlasem velikým, ráno vstávaje, za zlořečení počteno bude.
14Kiu frue matene benas sian proksimulon per laŭta voĉo, Tiu estos opiniata malbenanto.
15Kapání ustavičné v čas přívalu, a žena svárlivá rovní jsou sobě;
15Defluilo en pluva tago Kaj malpacema edzino estas egalaj.
16Kdož ji schovává, schovává vítr, a jako mast v pravici voněti bude.
16Kiu ŝin retenas, tiu retenas venton Kaj volas kapti oleon per sia dekstra mano.
17Železo železem se ostří; tak muž zostřuje tvář přítele svého.
17Fero akriĝas per fero, Kaj homon akrigas la rigardo de lia proksimulo.
18Kdo ostříhá fíku, jídá ovoce jeho; tak kdo ostříhá pána svého, poctěn bude.
18Kiu gardas figarbon, tiu manĝos ĝiajn fruktojn; Kaj kiu gardas sian sinjoron, tiu estos honorata.
19Jakož u vodě tvář proti tváři se ukazuje, tak srdce člověka člověku.
19Kiel en la akvo vizaĝo speguliĝas al vizaĝo, Tiel la koro de homo estas kontraŭ alia koro.
20Propast a zahynutí nebývají nasyceni, tak oči člověka nasytiti se nemohou.
20Ŝeol kaj la abismo neniam satiĝas; Kaj ankaŭ la okuloj de homo neniam satiĝas.
21Teglík stříbra a pec zlata zkušuje, tak člověka pověst chvály jeho.
21Kiel fandujo por arĝento kaj forno por oro, Tiel estas por homo la buŝo de lia laŭdanto.
22Bys blázna i v stupě mezi krupami píchem zopíchal, neodejde od něho bláznovství jeho.
22Se vi pistos malsaĝulon en pistujo inter griaĵo, Lia malsaĝeco de li ne apartiĝos.
23Pilně přihlídej k dobytku svému, pečuj o stáda svá.
23Bone konu viajn ŝafojn, Atentu viajn brutarojn.
24Nebo ne na věky trvá bohatství, ani koruna do pronárodu.
24Ĉar riĉeco ne daŭras eterne, Kaj krono ne restas por ĉiuj generacioj.
25Když zroste tráva, a ukazuje se bylina, tehdáž ať se shromažďuje seno s hor.
25Aperas herbo, montriĝas verdaĵo, Kaj kolektiĝas kreskaĵoj de la montoj.
26Beránkové budou k oděvu tvému, a záplata pole kozelci.
26Ŝafidoj estas, por vesti vin, Kaj kaproj, por doni al vi la eblon aĉeti kampon.
27Nadto dostatek mléka kozího ku pokrmu tvému, ku pokrmu domu tvého, a živnosti děvek tvých.
27Estas sufiĉe da kaprina lakto, por nutri vin, por nutri vian domon, Kaj por subteni la vivon de viaj servantinoj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.