Přísloví 6
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Synu můj, slíbil-lis za přítele svého, podal-lis cizímu ruky své,
1Mia filo! se vi garantiis por via proksimulo Kaj donis vian manon por aliulo,
2Zapleten jsi slovy úst svých, jat jsi řečmi úst svých.
2Tiam vi enretiĝis per la vortoj de via buŝo, Kaptiĝis per la vortoj de via buŝo.
3Učiniž tedy toto, synu můj, a vyprosť se, poněvadžs se dostal v ruku přítele svého. Jdi, pokoř se, a probuď přítele svého.
3Tiam, mia filo, agu tiel kaj saviĝu, Ĉar vi falis en la mano de via proksimulo: Iru, vigliĝu, kaj petegu vian proksimulon;
4Nedej usnouti očím svým, a zdřímati víčkám svým.
4Ne lasu viajn okulojn dormi Kaj viajn palpebrojn dormeti;
5Vydři se jako srna z ruky, a jako pták z ruky čižebníka.
5Savu vin, kiel gazelo, el la mano, Kaj kiel birdo el la mano de la birdokaptisto.
6Jdi k mravenci, lenochu, shlédni cesty jeho, a nabuď moudrosti.
6Iru al la formiko, vi maldiligentulo; Rigardu ĝian agadon, kaj saĝiĝu.
7Kterýž nemaje vůdce, ani správce, ani pána,
7Kvankam ĝi ne havas estron, Nek kontrolanton, nek reganton,
8Připravuje v létě pokrm svůj, shromažďuje ve žni potravu svou.
8Ĝi pretigas en la somero sian panon, Ĝi kolektas dum la rikolto sian manĝon.
9Dokudž lenochu ležeti budeš? Skoro-liž vstaneš ze sna svého?
9Ĝis kiam, maldiligentulo, vi kuŝos? Kiam vi leviĝos de via dormo?
10Maličko pospíš, maličko zdřímeš, maličko složíš ruce, abys poležel,
10Iom da dormo, iom da dormeto, Iom da kunmeto de la manoj por kuŝado;
11V tom přijde jako pocestný chudoba tvá, a nouze tvá jako muž zbrojný.
11Kaj venos via malriĉeco kiel rabisto, Kaj via senhaveco kiel viro armita.
12Èlověk nešlechetný, muž nepravý chodí v převrácenosti úst.
12Homo sentaŭga, homo malbonfarema, Iras kun buŝo malica,
13Mhourá očima svýma, mluví nohama svýma, ukazuje prsty svými.
13Donas signojn per la okuloj, aludas per siaj piedoj, Komprenigas per siaj fingroj;
14Převrácenost všeliká jest v srdci jeho, smýšlí zlé všelikého času, sváry rozsívá.
14Perverseco estas en lia koro, li intencas malbonon; En ĉiu tempo li semas malpacon.
15A protož v náhle přijde bída jeho, rychle setřín bude, a nebudeť uléčení.
15Tial subite venos lia pereo; Li estos rompita subite, kaj neniu lin sanigos.
16Těchto šesti věcí nenávidí Hospodin, a sedmá ohavností jest duši jeho:
16Jen estas ses aferoj, kiujn la Eternulo malamas, Kaj sep, kiujn Li abomenegas.
17Očí vysokých, jazyka lživého, a rukou vylévajících krev nevinnou,
17Arogantaj okuloj, mensogema lango, Kaj manoj, kiuj verŝas senkulpan sangon,
18Srdce, kteréž ukládá myšlení nepravá, noh kvapných běžeti ke zlému,
18Koro, kiu preparas malbonfarajn intencojn, Piedoj, kiuj rapidas kuri al malbono,
19Svědka lživého, mluvícího lež, a toho, jenž rozsívá různice mezi bratřími.
19Falsa atestanto, kiu elspiras mensogojn; Kaj tiu, kiu semas malpacon inter fratoj.
20Ostříhejž, synu můj, přikázaní otce svého, a neopouštěj naučení matky své.
20Konservu, mia filo, la ordonon de via patro, Kaj ne forĵetu la instruon de via patrino.
21Přivazuj je k srdci svému ustavičně, a k hrdlu svému je připínej.
21Ligu ilin por ĉiam al via koro, Volvu ilin sur vian kolon.
22Kamžkoli půjdeš, ono tě zprovodí, když spáti budeš, bude tě ostříhati, a když procítíš, bude s tebou rozmlouvati,
22Kiam vi iros, ili gvidos vin; Kiam vi kuŝiĝos, ili vin gardos; Kaj kiam vi vekiĝos, ili parolos kun vi.
23(Nebo přikázaní jest svíce, a naučení světlo, a cesta života jsou domlouvání vyučující),
23Ĉar moralordono estas lumingo, kaj instruo estas lumo, Kaj edifaj predikoj estas vojo de vivo,
24Aby tě ostříhalo od ženy zlé, od úlisnosti jazyka ženy cizí.
24Por gardi vin kontraŭ malbona virino, Kontraŭ glata lango de fremdulino.
25Nežádejž krásy její v srdci svém, a nechať tě nejímá víčky svými.
25Ne deziregu en via koro ŝian belecon, Kaj ne kaptiĝu per ŝiaj palpebroj.
26Nebo příčinou ženy cizoložné zchudl bys až do kusu chleba, anobrž žena cizoložná drahou duši ulovuje.
26Ĉar la kosto de publikulino estas nur unu pano; Sed fremda edzino forkaptas la grandvaloran animon.
27Může-liž kdo skrýti oheň v klíně svém, aby roucho jeho se nepropálilo?
27Ĉu iu povas teni fajron en sia sino tiel, Ke liaj vestoj ne brulu?
28Může-liž kdo choditi po uhlí řeřavém, aby nohy jeho se neopálily?
28Ĉu iu povas marŝi sur ardantaj karboj, Ne bruligante siajn piedojn?
29Tak kdož vchází k ženě bližního svého, nebudeť bez viny, kdož by se jí koli dotkl.
29Tiel ankaŭ estas kun tiu, kiu venas al la edzino de sia proksimulo; Neniu, kiu ŝin ektuŝas, restas sen puno.
30Neuvozují potupy na zloděje, jestliže by ukradl, aby nasytil život svůj, když lační,
30Oni ne faras grandan honton al ŝtelanto, Se li ŝtelas por sin satigi, kiam li malsatas;
31Ač postižen jsa, navracuje to sedmernásobně, vším statkem domu svého nahražuje:
31Kaj kiam oni lin kaptas, li pagas sepoble; La tutan havon de sia domo li fordonas.
32Ale cizoložící s ženou blázen jest; kdož hubí duši svou, tenť to činí;
32Sed kiu adultas kun virino, tiu estas sensaĝa; Tiu, kiu faras tion, pereigas sian animon;
33Trápení a lehkosti dochází, a útržka jeho nebývá shlazena.
33Batojn kaj malhonoron li ricevas, Kaj lia honto ne elviŝiĝas;
34Nebo zůřivý jest hněv muže, a neodpouštíť v den pomsty.
34Ĉar furiozas la ĵaluzo de la edzo; Kaj li ne indulgas en la tempo de la venĝo.
35Neohlídá se na žádnou záplatu, aniž přijímá, by i množství darů dával.
35Li rigardas nenian kompenson, Kaj li ne akceptas, se vi volas eĉ multe donaci.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.