Proverbios 6
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1HIJO mío, si salieres fiador por tu amigo, si tocaste tu mano por el extraño,
1Mia filo! se vi garantiis por via proksimulo Kaj donis vian manon por aliulo,
2Enlazado eres con las palabras de tu boca, y preso con las razones de tu boca.
2Tiam vi enretiĝis per la vortoj de via buŝo, Kaptiĝis per la vortoj de via buŝo.
3Haz esto ahora, hijo mío, y líbrate, ya que has caído en la mano de tu prójimo: ve, humíllate, y asegúrate de tu amigo.
3Tiam, mia filo, agu tiel kaj saviĝu, Ĉar vi falis en la mano de via proksimulo: Iru, vigliĝu, kaj petegu vian proksimulon;
4No des sueño á tus ojos, ni á tus párpados adormecimiento.
4Ne lasu viajn okulojn dormi Kaj viajn palpebrojn dormeti;
5Escápate como el corzo de la mano del cazador , y como el ave de la mano del parancero.
5Savu vin, kiel gazelo, el la mano, Kaj kiel birdo el la mano de la birdokaptisto.
6Ve á la hormiga, oh perezoso, mira sus caminos, y sé sabio;
6Iru al la formiko, vi maldiligentulo; Rigardu ĝian agadon, kaj saĝiĝu.
7La cual no teniendo capitán, ni gobernador, ni señor,
7Kvankam ĝi ne havas estron, Nek kontrolanton, nek reganton,
8Prepara en el verano su comida y allega en el tiempo de la siega su mantenimiento.
8Ĝi pretigas en la somero sian panon, Ĝi kolektas dum la rikolto sian manĝon.
9Perezoso, ¿hasta cuándo has de dormir? ¿cuándo te levantarás de tu sueño?
9Ĝis kiam, maldiligentulo, vi kuŝos? Kiam vi leviĝos de via dormo?
10Un poco de sueño, un poco de dormitar, y cruzar por un poco las manos para reposo:
10Iom da dormo, iom da dormeto, Iom da kunmeto de la manoj por kuŝado;
11Así vendrá tu necesidad como caminante, y tu pobreza como hombre de escudo.
11Kaj venos via malriĉeco kiel rabisto, Kaj via senhaveco kiel viro armita.
12El hombre malo, el hombre depravado, anda en perversidad de boca;
12Homo sentaŭga, homo malbonfarema, Iras kun buŝo malica,
13Guiña de sus ojos, habla con sus pies, indica con sus dedos;
13Donas signojn per la okuloj, aludas per siaj piedoj, Komprenigas per siaj fingroj;
14Perversidades hay en su corazón, anda pensando mal en todo tiempo; enciende rencillas.
14Perverseco estas en lia koro, li intencas malbonon; En ĉiu tempo li semas malpacon.
15Por tanto su calamidad vendrá de repente; súbitamente será quebrantado, y no habrá remedio.
15Tial subite venos lia pereo; Li estos rompita subite, kaj neniu lin sanigos.
16Seis cosas aborrece Jehová, y aun siete abomina su alma:
16Jen estas ses aferoj, kiujn la Eternulo malamas, Kaj sep, kiujn Li abomenegas.
17Los ojos altivos, la lengua mentirosa, las manos derramadoras de sangre inocente,
17Arogantaj okuloj, mensogema lango, Kaj manoj, kiuj verŝas senkulpan sangon,
18El corazón que maquina pensamientos inicuos, los pies presurosos para correr al mal,
18Koro, kiu preparas malbonfarajn intencojn, Piedoj, kiuj rapidas kuri al malbono,
19El testigo falso que habla mentiras, y el que enciende rencillas entre los hermanos.
19Falsa atestanto, kiu elspiras mensogojn; Kaj tiu, kiu semas malpacon inter fratoj.
20Guarda, hijo mío, el mandamiento de tu padre, y no dejes la enseñanza de tu madre:
20Konservu, mia filo, la ordonon de via patro, Kaj ne forĵetu la instruon de via patrino.
21Atalos siempre en tu corazón, enlázalos á tu cuello.
21Ligu ilin por ĉiam al via koro, Volvu ilin sur vian kolon.
22Te guiarán cuando anduvieres; cuando durmieres te guardarán; hablarán contigo cuando despertares.
22Kiam vi iros, ili gvidos vin; Kiam vi kuŝiĝos, ili vin gardos; Kaj kiam vi vekiĝos, ili parolos kun vi.
23Porque el mandamiento es antorcha, y la enseñanza luz; y camino de vida las reprensiones de la enseñanza:
23Ĉar moralordono estas lumingo, kaj instruo estas lumo, Kaj edifaj predikoj estas vojo de vivo,
24Para que te guarden de la mala mujer, de la blandura de la lengua de la extraña.
24Por gardi vin kontraŭ malbona virino, Kontraŭ glata lango de fremdulino.
25No codicies su hermosura en tu corazón, ni ella te prenda con sus ojos:
25Ne deziregu en via koro ŝian belecon, Kaj ne kaptiĝu per ŝiaj palpebroj.
26Porque á causa de la mujer ramera es reducido el hombre á un bocado de pan; y la mujer caza la preciosa alma del varón.
26Ĉar la kosto de publikulino estas nur unu pano; Sed fremda edzino forkaptas la grandvaloran animon.
27¿Tomará el hombre fuego en su seno, sin que sus vestidos se quemen?
27Ĉu iu povas teni fajron en sia sino tiel, Ke liaj vestoj ne brulu?
28¿Andará el hombre sobre las brasas, sin que sus pies se abrasen?
28Ĉu iu povas marŝi sur ardantaj karboj, Ne bruligante siajn piedojn?
29Así el que entrare á la mujer de su prójimo; no será sin culpa cualquiera que la tocare.
29Tiel ankaŭ estas kun tiu, kiu venas al la edzino de sia proksimulo; Neniu, kiu ŝin ektuŝas, restas sen puno.
30No tienen en poco al ladrón, cuando hurtare para saciar su alma teniendo hambre:
30Oni ne faras grandan honton al ŝtelanto, Se li ŝtelas por sin satigi, kiam li malsatas;
31Empero tomado, paga las setenas, da toda la sustancia de su casa.
31Kaj kiam oni lin kaptas, li pagas sepoble; La tutan havon de sia domo li fordonas.
32Mas el que comete adulterio con la mujer, es falto de entendimiento: corrompe su alma el que tal hace.
32Sed kiu adultas kun virino, tiu estas sensaĝa; Tiu, kiu faras tion, pereigas sian animon;
33Plaga y vergüenza hallará; y su afrenta nunca será raída.
33Batojn kaj malhonoron li ricevas, Kaj lia honto ne elviŝiĝas;
34Porque los celos son el furor del hombre, y no perdonará en el día de la venganza.
34Ĉar furiozas la ĵaluzo de la edzo; Kaj li ne indulgas en la tempo de la venĝo.
35No tendrá respeto á ninguna redención; ni querrá perdonar , aunque multipliques los dones.
35Li rigardas nenian kompenson, Kaj li ne akceptas, se vi volas eĉ multe donaci.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.