Proverbios 17
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1MEJOR es un bocado seco, y en paz, que la casa de contienda llena de víctimas.
1Pli bona estas seka peco da pano, sed kun trankvileco, Ol domo plena de viando, kun malpaco.
2El siervo prudente se enseñoreará del hijo que deshonra, y entre los hermanos partirá la herencia.
2Saĝa sklavo regos super filo hontinda, Kaj dividos heredon kune kun fratoj.
3El crisol para la plata, y la hornaza para el oro: mas Jehová prueba los corazones.
3Fandujo estas por arĝento, kaj forno por oro; Sed la korojn esploras la Eternulo.
4El malo está atento al labio inicuo; y el mentiroso escucha á la lengua detractora.
4Malbonfaranto obeas malbonajn buŝojn; Malveremulo atentas malpian langon.
5El que escarnece al pobre, afrenta á su Hacedor: y el que se alegra en la calamidad, no quedará sin castigo.
5Kiu mokas malriĉulon, tiu ofendas lian Kreinton; Kiu ĝojas pri ies malfeliĉo, tiu ne restos sen puno.
6Corona de los viejos son los hijos de los hijos; y la honra de los hijos, sus padres.
6Nepoj estas krono por maljunuloj; Kaj gloro por infanoj estas iliaj gepatroj.
7No conviene al necio la altilocuencia: ¡cuánto menos al príncipe el labio mentiroso!
7Al malsaĝulo ne konvenas alta parolado, Kaj ankoraŭ malpli al nobelo mensogado.
8Piedra preciosa es el cohecho en ojos de sus dueños: á donde quiera que se vuelve, da prosperidad.
8Donaco estas juvelo en la okuloj de sia mastro; Kien ajn li sin turnos, li sukcesos.
9El que cubre la prevaricación, busca amistad: mas el que reitera la palabra, aparta al amigo.
9Kiu kovras kulpon, tiu serĉas amikecon; Sed kiu reparolas pri la afero, tiu disigas amikojn.
10Aprovecha la reprensión en el entendido, más que si cien veces hiriese en el necio.
10Pli efikas riproĉo ĉe saĝulo, Ol cent batoj ĉe malsaĝulo.
11El rebelde no busca sino mal; y mensajero cruel será contra él enviado.
11Malbonulo serĉas nur ribelon; Sed terura sendato estos sendita kontraŭ lin.
12Mejor es se encuentre un hombre con una osa á la cual han robado sus cachorros, que con un fatuo en su necedad.
12Pli bone estas renkonti ursinon, al kiu estas rabitaj ĝiaj infanoj, Ol malsaĝulon kun lia malsaĝeco.
13El que da mal por bien, no se apartará el mal de su casa.
13Kiu redonas malbonon por bono, El ties domo ne malaperos malbono.
14El que comienza la pendencia es como quien suelta las aguas: deja pues la porfía, antes que se enmarañe.
14La komenco de malpaco estas kiel liberigo de akvo; Antaŭ ol ĝi tro vastiĝis, forlasu la malpacon.
15El que justifica al impío, y el que condena al justo, ambos á dos son abominación á Jehová.
15Kiu pravigas malvirtulon, kaj kiu malpravigas virtulon, Ambaŭ estas abomenaĵo por la Eternulo.
16¿De qué sirve el precio en la mano del necio para comprar sabiduría, no teniendo entendimiento?
16Por kio servas mono en la mano de malsaĝulo? Ĉu por aĉeti saĝon, kiam li prudenton ne havas?
17En todo tiempo ama el amigo; y el hermano para la angustia es nacido.
17En ĉiu tempo amiko amas, Kaj li fariĝas frato en mizero.
18El hombre falto de entendimiento toca la mano, fiando á otro delante de su amigo.
18Homo malsaĝa donas manon en manon, Kaj garantias por sia proksimulo.
19La prevaricación ama el que ama pleito; y el que alza su portada, quebrantamiento busca.
19Kiu amas malpacon, tiu amas pekon; Kiu tro alte levas sian pordon, tiu serĉas pereon.
20El perverso de corazón nunca hallará bien: y el que revuelve con su lengua, caerá en mal.
20Malica koro ne trovos bonon; Kaj kiu havas neĝustan langon, tiu enfalos en malfeliĉon.
21El que engendra al necio, para su tristeza lo engendra : y el padre del fatuo no se alegrará.
21Kiu naskas malsaĝulon, tiu havas ĉagrenon; Kaj patro de malprudentulo ne havos ĝojon.
22El corazón alegre produce buena disposición: mas el espíritu triste seca los huesos.
22Ĝoja koro estas saniga; Kaj malĝoja spirito sekigas la ostojn.
23El impío toma dádiva del seno, para pervertir las sendas del derecho.
23Kaŝitajn donacojn akceptas malvirtulo, Por deklini la vojon de la justeco.
24En el rostro del entendido aparece la sabiduría: mas los ojos del necio vagan hasta el cabo de la tierra.
24Antaŭ la vizaĝo de prudentulo estas saĝo; Sed la okuloj de malsaĝulo estas en la fino de la tero.
25El hijo necio es enojo á su padre, y amargura á la que lo engendró.
25Filo malsaĝa estas ĉagreno por sia patro, Kaj malĝojo por sia patrino.
26Ciertamente no es bueno condenar al justo, ni herir á los príncipes que hacen lo recto.
26Ne estas bone suferigi virtulon, Nek bati noblulon, kiu agas juste.
27Detiene sus dichos el que tiene sabiduría: de prudente espíritu es el hombre entendido.
27Kiu ŝparas siajn vortojn, tiu estas prudenta; Kaj trankvilanimulo estas homo saĝa.
28Aun el necio cuando calla, es contado por sabio: el que cierra sus labios es entendido.
28Eĉ malsaĝulo, se li silentas, estas rigardata kiel saĝulo; Kaj kiel prudentulo, se li tenas fermita sian buŝon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.