Proverbios 26
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1COMO la nieve en el verano, y la lluvia en la siega, así conviene al necio la honra.
1Kiel neĝo en somero, kaj kiel pluvo en tempo de rikolto, Tiel ne konvenas honoro por malsaĝulo.
2Como el gorrión en su vagar, y como la golondrina en su vuelo, así la maldición sin causa nunca vendrá.
2Kiel birdo forleviĝas, kiel hirundo forflugas, Tiel senkaŭza malbeno ne efektiviĝas.
3El látigo para el caballo, y el cabestro para el asno, y la vara para la espalda del necio.
3Vipo estas por ĉevalo, brido por azeno, Kaj bastono por la dorso de malsaĝuloj.
4Nunca respondas al necio en conformidad á su necedad, para que no seas tú también como él.
4Ne respondu al malsaĝulo laŭ lia malsaĝeco, Por ke vi mem ne fariĝu egala al li.
5Responde al necio según su necedad, porque no se estime sabio en su opinión.
5Respondu al malsaĝulo laŭ lia malsaĝeco, Por ke li ne estu saĝulo en siaj propraj okuloj.
6Como el que se corta los pies y bebe su daño, así es el que envía algo por mano de un necio.
6Kiu komisias aferon al malsaĝulo, Tiu tranĉas al si la piedojn kaj sin suferigas.
7Alzar las piernas del cojo, así es el proverbio en la boca del necio.
7Kiel la kruroj de lamulo pendas peze, Tiel estas sentenco en la buŝo de malsaĝuloj.
8Como quien liga la piedra en la honda, así hace el que al necio da honra.
8Kiel iu, kiu alligas ŝtonon al ĵetilo, Tiel estas tiu, kiu faras honoron al malsaĝulo.
9Espinas hincadas en mano del embriagado, tal es el proverbio en la boca de los necios.
9Kiel dorna kano en la mano de ebriulo, Tiel estas sentenco en la buŝo de malsaĝuloj.
10El grande cría todas las cosas; y da la paga al insensato, y la da á los transgresores.
10Kompetentulo ĉion bone faras; Sed kiu dungas pasantojn, tiu dungas malsaĝulojn.
11Como perro que vuelve á su vómito, así el necio que repite su necedad.
11Kiel hundo revenas al sia vomitaĵo, Tiel malsaĝulo ripetas sian malsaĝaĵon.
12¿Has visto hombre sabio en su opinión? más esperanza hay del necio que de él.
12Ĉu vi vidas homon, kiu estas saĝa en siaj okuloj? Estas pli da espero por malsaĝulo ol por li.
13Dice el perezoso: El león está en el camino; el león está en las calles.
13Maldiligentulo diras: Leono estas sur la vojo, Leono estas sur la stratoj.
14Las puertas se revuelven en sus quicios: así el perezoso en su cama.
14Pordo turniĝas sur sia hoko, Kaj maldiligentulo sur sia lito.
15Esconde el perezoso su mano en el seno; cánsase de tornarla á su boca.
15Maldiligentulo ŝovas sian manon en la poton, Kaj ne volas venigi ĝin al sia buŝo.
16A su ver es el perezoso más sabio que siete que le den consejo.
16Maldiligentulo estas en siaj okuloj pli saĝa, Ol sep veraj saĝuloj.
17El que pasando se deja llevar de la ira en pleito ajeno, es como el que toma al perro por las orejas.
17Pasanto, kiu sin miksas en malpropran disputon, Estas kiel iu, kiu kaptas hundon je la oreloj.
18Como el que enloquece, y echa llamas y saetas y muerte,
18Kiel frenezulo, kiu ĵetas fajron, Sagojn, kaj morton,
19Tal es el hombre que daña á su amigo, y dice: Ciertamente me chanceaba.
19Tiel estas homo, kiu trompas sian proksimulon, Kaj diras: Mi ja ŝercas.
20Sin leña se apaga el fuego: y donde no hay chismoso, cesa la contienda.
20Kie ne estas ligno, estingiĝas la fajro; Kaj se ne estas kalumnianto, ĉesiĝas malpaco.
21El carbón para brasas, y la leña para el fuego: y el hombre rencilloso para encender contienda.
21Karbo servas por ardaĵo, ligno por fajro, Kaj homo malpacema por provoki malpacon.
22Las palabras del chismoso parecen blandas; mas ellas entran hasta lo secreto del vientre.
22La vortoj de kalumnianto estas kiel frandaĵoj, Kaj ili penetras en la profundon de la ventro.
23Como escoria de plata echada sobre el tiesto, son los labios enardecidos y el corazón malo.
23Varmegaj lipoj kun malica koro Estas nepurigita arĝento, kiu kovras argilaĵon.
24Otro parece en los labios el que aborrece; mas en su interior pone engaño.
24Malamanto havas maskitajn parolojn, Kaj en sia koro li preparas malicon.
25Cuando hablare amigablemente, no le creas; porque siete abominaciones hay en su corazón.
25Kiam li ĉarmigas sian voĉon, ne kredu al li; Ĉar sep abomenaĵoj estas en lia koro.
26Encúbrese el odio con disimulo; mas su malicia será descubierta en la congregación.
26Kiu trompe kaŝas malamon, Tiu aperigos sian malbonecon en popola kunveno.
27El que cavare sima, caerá en ella: y el que revuelva la piedra, á él volverá.
27Kiu fosas foson, tiu falos en ĝin; Kaj kiu rulas ŝtonon, al tiu ĝi revenos.
28La falsa lengua atormenta al que aborrece: y la boca lisonjera hace resbaladero.
28Mensogema lango malamas tiujn, kiujn ĝi dispremis; Kaj hipokrita buŝo kaŭzas pereon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.