Přísloví 26
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Jako sníh v létě, a jako déšť ve žni, tak nepřipadá na blázna čest.
1Kiel neĝo en somero, kaj kiel pluvo en tempo de rikolto, Tiel ne konvenas honoro por malsaĝulo.
2Jako vrabec přenáší se, a vlaštovice létá, tak zlořečení bez příčiny nedojde.
2Kiel birdo forleviĝas, kiel hirundo forflugas, Tiel senkaŭza malbeno ne efektiviĝas.
3Bič na koně, uzda na osla, a kyj na hřbet blázna.
3Vipo estas por ĉevalo, brido por azeno, Kaj bastono por la dorso de malsaĝuloj.
4Neodpovídej bláznu podlé bláznovství jeho, abys i ty jemu nebyl podobný.
4Ne respondu al malsaĝulo laŭ lia malsaĝeco, Por ke vi mem ne fariĝu egala al li.
5Odpověz bláznu podlé bláznovství jeho, aby sám u sebe nebyl moudrý.
5Respondu al malsaĝulo laŭ lia malsaĝeco, Por ke li ne estu saĝulo en siaj propraj okuloj.
6Jako by nohy osekal, bezpráví se dopouští ten, kdož svěřuje poselství bláznu.
6Kiu komisias aferon al malsaĝulo, Tiu tranĉas al si la piedojn kaj sin suferigas.
7Jakož nejednostejní jsou hnátové kulhavého, tak řeč v ústech bláznů.
7Kiel la kruroj de lamulo pendas peze, Tiel estas sentenco en la buŝo de malsaĝuloj.
8Jako vložiti kámen do praku, tak jest, když kdo ctí blázna.
8Kiel iu, kiu alligas ŝtonon al ĵetilo, Tiel estas tiu, kiu faras honoron al malsaĝulo.
9Trn, kterýž se dostává do rukou opilého, jest přísloví v ústech bláznů.
9Kiel dorna kano en la mano de ebriulo, Tiel estas sentenco en la buŝo de malsaĝuloj.
10Veliký pán stvořil všecko, a dává odplatu bláznu, i odměnu přestupníkům.
10Kompetentulo ĉion bone faras; Sed kiu dungas pasantojn, tiu dungas malsaĝulojn.
11Jakož pes navracuje se k vývratku svému, tak blázen opětuje bláznovství své.
11Kiel hundo revenas al sia vomitaĵo, Tiel malsaĝulo ripetas sian malsaĝaĵon.
12Spatřil-li bys člověka, an jest moudrý sám u sebe, naděje o bláznu lepší jest než o takovém.
12Ĉu vi vidas homon, kiu estas saĝa en siaj okuloj? Estas pli da espero por malsaĝulo ol por li.
13Říká lenoch: Lev lítý jest na cestě, lev jest v ulici.
13Maldiligentulo diras: Leono estas sur la vojo, Leono estas sur la stratoj.
14Dvéře se obracejí na stežejích svých, a lenoch na lůži svém.
14Pordo turniĝas sur sia hoko, Kaj maldiligentulo sur sia lito.
15Schovává lenivý ruku svou za ňadra; těžko mu vztáhnouti ji k ústům svým.
15Maldiligentulo ŝovas sian manon en la poton, Kaj ne volas venigi ĝin al sia buŝo.
16Moudřejší jest lenivý u sebe sám, nežli sedm odpovídajících s soudem.
16Maldiligentulo estas en siaj okuloj pli saĝa, Ol sep veraj saĝuloj.
17Psa za uši lapá, kdož odcházeje, hněvá se ne v své při.
17Pasanto, kiu sin miksas en malpropran disputon, Estas kiel iu, kiu kaptas hundon je la oreloj.
18Jako nesmyslný vypouští jiskry a šípy smrtelné,
18Kiel frenezulo, kiu ĵetas fajron, Sagojn, kaj morton,
19Tak jest každý, kdož oklamává bližního, a říká: Zdaž jsem nežertoval?
19Tiel estas homo, kiu trompas sian proksimulon, Kaj diras: Mi ja ŝercas.
20Když není drev, hasne oheň; tak když nebude klevetníka, utichne svár.
20Kie ne estas ligno, estingiĝas la fajro; Kaj se ne estas kalumnianto, ĉesiĝas malpaco.
21Uhel mrtvý k roznícení, a drva k ohni, tak člověk svárlivý k roznícení svady.
21Karbo servas por ardaĵo, ligno por fajro, Kaj homo malpacema por provoki malpacon.
22Slova utrhače jako ubitých, ale však sstupují do vnitřností života.
22La vortoj de kalumnianto estas kiel frandaĵoj, Kaj ili penetras en la profundon de la ventro.
23Stříbrná trůska roztažená po střepě jsou rtové protivní a srdce zlé.
23Varmegaj lipoj kun malica koro Estas nepurigita arĝento, kiu kovras argilaĵon.
24Rty svými za jiného se staví ten, jenž nenávidí, ale u vnitřnosti své skládá lest.
24Malamanto havas maskitajn parolojn, Kaj en sia koro li preparas malicon.
25Když se ochotný ukáže řečí svou, nevěř mu; nebo sedmera ohavnost jest v srdci jeho.
25Kiam li ĉarmigas sian voĉon, ne kredu al li; Ĉar sep abomenaĵoj estas en lia koro.
26Přikrývána bývá nenávist chytře, ale zlost její zjevena bývá v shromáždění.
26Kiu trompe kaŝas malamon, Tiu aperigos sian malbonecon en popola kunveno.
27Kdo jámu kopá, do ní upadá, a kdo valí kámen, na něj se obrací.
27Kiu fosas foson, tiu falos en ĝin; Kaj kiu rulas ŝtonon, al tiu ĝi revenos.
28Èlověk jazyka ošemetného v nenávisti má ponížené, a ústy úlisnými způsobuje pád.
28Mensogema lango malamas tiujn, kiujn ĝi dispremis; Kaj hipokrita buŝo kaŭzas pereon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.