Přísloví 16
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Při člověku bývá spořádání myšlení, ale od Hospodina jest řeč jazyka.
1Al la homo apartenas la projektoj de la koro; Sed de la Eternulo venas la vortoj de la lango.
2Všecky cesty člověka čisté se jemu zdají, ale kterýž zpytuje duchy, Hospodin jest.
2Ĉiuj vojoj de la homo estas puraj en liaj okuloj; Sed la Eternulo esploras la spiritojn.
3Uval na Hospodina činy své, a budou upevněna předsevzetí tvá.
3Transdonu al la Eternulo viajn farojn; Tiam viaj entreprenoj staros forte.
4Hospodin všecko učinil pro sebe samého, také i bezbožného ke dni zlému.
4Ĉiu faro de la Eternulo havas sian celon; Eĉ malvirtulo estas farita por tago de malbono.
5Ohavností jest Hospodinu každý pyšného srdce; by sobě na pomoc i jiné přivzal, neujde pomsty.
5Ĉiu malhumilulo estas abomenaĵo por la Eternulo; Kaj li certe ne restos ne punita.
6Milosrdenstvím a pravdou očištěna bývá nepravost, a v bázni Hospodinově uchází se zlého.
6Per bono kaj vero pardoniĝas peko; Kaj per timo antaŭ la Eternulo oni evitas malbonon.
7Když se líbí Hospodinu cesty člověka, také i nepřátely jeho spokojuje k němu.
7Kiam al la Eternulo plaĉas la vojoj de homo, Li eĉ liajn malamikojn pacigas kun li.
8Lepší jest maličko s spravedlností, než množství důchodů nespravedlivých.
8Pli bona estas malmulto, sed kun justeco, Ol granda profito, sed maljusta.
9Srdce člověka přemýšlí o cestě své, ale Hospodin spravuje kroky jeho.
9La koro de homo pripensas sian vojon; Sed la Eternulo direktas lian iradon.
10Rozhodnutí jest ve rtech královských, v soudu neuchylují se ústa jeho.
10Sorĉo estas sur la lipoj de reĝo; Lia buŝo ne peku ĉe la juĝo.
11Váha a závaží jsou úsudek Hospodinův, a všecka závaží v pytlíku jeho nařízení.
11Ĝusta pesilo kaj ĝustaj pesiltasoj estas de la Eternulo; Ĉiuj pezilŝtonoj en la sako estas Lia faro.
12Ohavností jest králům činiti bezbožně; nebo spravedlností upevňován bývá trůn.
12Abomenaĵo por reĝoj estas fari maljustaĵon; Ĉar per justeco staras fortike la trono.
13Rtové spravedliví líbezní jsou králům, a ty, kteříž upřímě mluví, milují.
13Al la reĝoj plaĉas lipoj veramaj; Kaj ili amas tiun, kiu parolas la veron.
14Rozhněvání královo jistý posel smrti, ale muž moudrý ukrotí je.
14Kolero de reĝo estas kuriero de morto; Sed homo saĝa igas ĝin pardoni.
15V jasné tváři královské jest život, a přívětivost jeho jako oblak s deštěm jarním.
15Luma vizaĝo de reĝo estas vivo; Kaj lia favoro estas kiel nubo kun printempa pluvo.
16Mnohem lépe jest nabyti moudrosti než zlata nejčistšího, a nabyti rozumnosti lépe než stříbra.
16Akiro de saĝeco estas multe pli bona ol oro; Kaj akiro de prudento estas preferinda ol arĝento.
17Cesta upřímých jest odstoupiti od zlého; ostříhá duše své ten, kdož ostříhá cesty své.
17La vojo de virtuloj evitas malbonon; Kiu gardas sian vojon, tiu konservas sian animon.
18Před setřením bývá pýcha, a před pádem pozdvižení ducha.
18Antaŭ la pereo iras fiereco; Kaj antaŭ la falo iras malhumileco.
19Lépe jest poníženého duchu býti s pokornými, než děliti kořist s pyšnými.
19Pli bone estas esti humila kun malriĉuloj, Ol dividi akiron kun fieruloj.
20Ten, kdož pozoruje slova, nalézá dobré; a kdož doufá v Hospodina, blahoslavený jest.
20Kiu prudente kondukas aferon, tiu trovos bonon; Kaj kiu fidas la Eternulon, tiu estas feliĉa.
21Ten, kdož jest moudrého srdce, slove rozumný, a sladkost rtů přidává naučení.
21Kiu havas prudentan koron, tiu estas nomata saĝulo; Kaj agrablaj paroloj plivalorigas la instruon.
22Rozumnost těm, kdož ji mají, jest pramen života, ale umění bláznů jest bláznovství.
22Saĝo estas fonto de vivo por sia posedanto; Sed la instruo de malsaĝuloj estas malsaĝeco.
23Srdce moudrého rozumně spravuje ústa svá, tak že rty svými přidává naučení.
23La koro de saĝulo prudentigas lian buŝon, Kaj en lia buŝo plivaloriĝas la instruo.
24Plást medu jsou řeči utěšené, sladkost duši, a lékařství kostem.
24Agrabla parolo estas freŝa mielo, Dolĉa por la animo kaj saniga por la ostoj.
25Cesta zdá se přímá člověku, ale dokonání její jistá cesta smrti.
25Iufoje vojo ŝajnas ĝusta al homo, Kaj tamen ĝia fino kondukas al la morto.
26Èlověk pracovitý pracuje sobě, nebo ponoukají ho ústa jeho.
26Kiu laboras, tiu laboras por si mem; Ĉar lin devigas lia buŝo.
27Muž nešlechetný vykopává zlé, v jehožto rtech jako oheň spalující.
27Malbona homo kaŭzas malbonon; Kaj sur liaj lipoj estas kvazaŭ brulanta fajro.
28Muž převrácený rozsívá sváry, a klevetník rozlučuje přátely.
28Malica homo disvastigas malpacon; Kaj kalumnianto disigas amikojn.
29Muž ukrutný přeluzuje bližního svého, a uvodí jej na cestu nedobrou.
29Rabemulo forlogas sian proksimulon Kaj kondukas lin sur vojo malbona.
30Zamhuřuje oči své, smýšleje věci převrácené, a zmítaje pysky svými, vykonává zlé.
30Kiu faras signojn per la okuloj, tiu intencas malicon; Kiu faras signojn per la lipoj, tiu plenumas malbonon.
31Koruna ozdobná jsou šediny na cestě spravedlnosti se nalézající.
31Krono de gloro estas la grizeco; Sur la vojo de justeco ĝi estas trovata.
32Lepší jest zpozdilý k hněvu než silný rek, a kdož panuje nad myslí svou nežli ten, kterýž dobyl města.
32Pacienculo estas pli bona ol fortulo; Kaj kiu regas sian spiriton, tiu estas pli bona ol militakiranto de urbo.
33Do klínu umítán bývá los, ale od Hospodina všecko řízení jeho.
33Sur la baskon oni ĵetas loton; Sed ĝia tuta decido estas de la Eternulo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.