Přísloví 16
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Při člověku bývá spořádání myšlení, ale od Hospodina jest řeč jazyka.
1Чоловік укладає в свойому серцї, від Господа ж залежна відповідь язиком.
2Všecky cesty člověka čisté se jemu zdají, ale kterýž zpytuje duchy, Hospodin jest.
2Всї путї чоловіка чисті в очах його, Господь же на вазї важить душі.
3Uval na Hospodina činy své, a budou upevněna předsevzetí tvá.
3На Господа в твоїх дїлах і справах здайся, то й задуми твої спевняться нехибно.
4Hospodin všecko učinil pro sebe samého, také i bezbožného ke dni zlému.
4Все сотворив Бог про себе, ба й безбожника — на день його горя.
5Ohavností jest Hospodinu každý pyšného srdce; by sobě na pomoc i jiné přivzal, neujde pomsty.
5Всякий гордий серцем — гидота в Господа, можна заручити, що без кари не обійдеться.
6Milosrdenstvím a pravdou očištěna bývá nepravost, a v bázni Hospodinově uchází se zlého.
6Милосердєм і правдою обмиваєсь гріх, і страх Господень одводить од зла.
7Když se líbí Hospodinu cesty člověka, také i nepřátely jeho spokojuje k němu.
7Як чоловікові путї приятнї Богу, так мирить він із ним і ворогів його.
8Lepší jest maličko s spravedlností, než množství důchodů nespravedlivých.
8Лїпше не многе з правдою, анїж з кривдою добутки превеликі.
9Srdce člověka přemýšlí o cestě své, ale Hospodin spravuje kroky jeho.
9Обдумує свій путь людськеє серце, та Господь править ходом його.
10Rozhodnutí jest ve rtech královských, v soudu neuchylují se ústa jeho.
10В царських устах — слово пророче; уста його не мають помилятись в судї.
11Váha a závaží jsou úsudek Hospodinův, a všecka závaží v pytlíku jeho nařízení.
11Вірна вага й мисочки вагові у Господа, в його й усї камінцї вагові в саквах.
12Ohavností jest králům činiti bezbožně; nebo spravedlností upevňován bývá trůn.
12Ненавидне царям людей безбожних дїло: бо правдою стоїть престол твердо.
13Rtové spravedliví líbezní jsou králům, a ty, kteříž upřímě mluví, milují.
13Правдивиї уста цареві до вподоби, й говорючого правду він любить.
14Rozhněvání královo jistý posel smrti, ale muž moudrý ukrotí je.
14Царська досада — се вістун смертї, та мудрий чоловік улагодить його.
15V jasné tváři královské jest život, a přívětivost jeho jako oblak s deštěm jarním.
15В ясному поглядї царському — життє, й ласкавість його — мов довго дожиданий дощ.
16Mnohem lépe jest nabyti moudrosti než zlata nejčistšího, a nabyti rozumnosti lépe než stříbra.
16Придбати собі мудрість — се лучше над золото, й набути розум — се дорожше над добірне срібло.
17Cesta upřímých jest odstoupiti od zlého; ostříhá duše své ten, kdož ostříhá cesty své.
17Путь праведних одвертаєсь від зла; той береже душу свою, хто береже путь свій.
18Před setřením bývá pýcha, a před pádem pozdvižení ducha.
18Попереду погибелї йде гординя, а поперед упадку — надуте серце.
19Lépe jest poníženého duchu býti s pokornými, než děliti kořist s pyšnými.
19Лучше з тихими духом смирятись, нїж з гордими здобич паювати.
20Ten, kdož pozoruje slova, nalézá dobré; a kdož doufá v Hospodina, blahoslavený jest.
20Хто веде дїло розумно, той знаходить щастє; блажен, хто в Господї надїю має.
21Ten, kdož jest moudrého srdce, slove rozumný, a sladkost rtů přidává naučení.
21Розсудливим назвуть того, в кого мудре серце, та красномовність додасть ваги ученостї.
22Rozumnost těm, kdož ji mají, jest pramen života, ale umění bláznů jest bláznovství.
22Криниця жизняна — розум у розумних, а ученість безумних — дурощі.
23Srdce moudrého rozumně spravuje ústa svá, tak že rty svými přidává naučení.
23Серце в мудрого чинить язик його мудрим; воно й губам його в промові помагає.
24Plást medu jsou řeči utěšené, sladkost duši, a lékařství kostem.
24Приятна мова — се текучий мід із соту; солодкий він душі, і мов лїк для костей.
25Cesta zdá se přímá člověku, ale dokonání její jistá cesta smrti.
25Бувають путї, що здаються прості, та конець їх — дорога до смертї.
26Èlověk pracovitý pracuje sobě, nebo ponoukají ho ústa jeho.
26Працюючий працює для себе, бо примушує рот його до того.
27Muž nešlechetný vykopává zlé, v jehožto rtech jako oheň spalující.
27Лукавий чоловік задумає лихо, й в устах у його — мов огонь жерущий.
28Muž převrácený rozsívá sváry, a klevetník rozlučuje přátely.
28Зрадливий чоловік сїє незгоду, а доносчик і приятелїв розводить.
29Muž ukrutný přeluzuje bližního svého, a uvodí jej na cestu nedobrou.
29Чоловік підступний ближнього з путя звертає, й веде його на лиху дорогу;
30Zamhuřuje oči své, smýšleje věci převrácené, a zmítaje pysky svými, vykonává zlé.
30Він жмурить очі, придумує зраду; закусує губи, — ось готове ледарство.
31Koruna ozdobná jsou šediny na cestě spravedlnosti se nalézající.
31Вінок величній — волоссє біле, коли знайдеся на праведній дорозї.
32Lepší jest zpozdilý k hněvu než silný rek, a kdož panuje nad myslí svou nežli ten, kterýž dobyl města.
32Довготерпеливий дужший від силача; себе гамувати — се більш, нїж місто звоювати.
33Do klínu umítán bývá los, ale od Hospodina všecko řízení jeho.
33У полу кидається жереб, та випад його від — Господа.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.