Přísloví 14
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Moudrá žena vzdělává dům svůj, bláznice pak rukama svýma boří jej.
1Жона розумна дом свій будує, безумна ж розвалить його своїми руками.
2Kdo chodí v upřímnosti své, bojí se Hospodina, ale převrácený v cestách svých pohrdá jím.
2Хто ходить правою дорогою, той Господа боїться, чиї ж дороги криві, той про него не дбає.
3V ústech blázna jest hůl pýchy, rtové pak moudrých ostříhají jich.
3В безумного в устах — бич гординї; мудрих же уста оберігають їх.
4Když není volů, prázdné jsou jesle, ale hojná úroda jest v síle volů.
4Де воликів нема, порожні там і ясла; а хороший вроджай від сили волів.
5Svědek věrný neklamá, ale svědek falešný mluví lež.
5Правдливий сьвідок неправди не говорить, а ложний сьвідок наговорить багато неправди.
6Hledá posměvač moudrosti, a nenalézá, rozumnému pak umění snadné jest.
6Шукає мудростї безпутний та й не знаходить, а мудрому знаннє легке.
7Odejdi od muže bláznivého, když neseznáš při něm rtů umění.
7Ійди геть від того, хто розуму не має, в кого невидні тобі уста розумні.
8Moudrost opatrného jest, aby rozuměl cestě své, bláznovství pak bláznů ke lsti.
8Мудрість розумного — свою дорогу знати, дурнота ж безумних — збиватись із дороги.
9Blázen přikrývá hřích, ale mezi upřímými dobrá vůle.
9Недоумки з гріха сьміються, а між праведними — ласкавість.
10Srdce ví o hořkosti duše své, a k veselí jeho nepřimísí se cizí.
10Журбу душі своєї всяке серце знає, і в радощі його чужому не мішатись.
11Dům bezbožných vyhlazen bude, ale stánek upřímých zkvetne.
11Будинок беззаконних розпадеться, а доброго намет, знай, процьвітати буде.
12Cesta zdá se přímá člověku, a však dokonání její jest cesta k smrti.
12Доволї є шляхів, що нам здаються праві, та конець їх — се дорога до смертї.
13Také i v smíchu bolí srdce, a cíl veselí jest zámutek.
13І при сьміху болить нераз серце, та й кінцем радощів буває смуток.
14Cestami svými nasytí se převrácený srdcem, ale muž dobrý štítí se jeho.
14Чоловік із ледачим серцем насититься з поступків своїх, а добрий — зо своїх.
15Hloupý věří každému slovu, ale opatrný šetří kroku svého.
15Безумний віри йме всякому слову, а розумний вважає на дороги свої.
16Moudrý bojí se a odstupuje od zlého, ale blázen dotře a smělý jest.
16Тямущий злого, знай, опасливо боїться, безумний же буйний і надїєн сам на себе.
17Náhlý se dopouští bláznovství, a muž myšlení zlých v nenávisti bývá.
17Чоловік-горячка, буває, що й дурницю зробить, хто ж нарочно чинить зло, — ненависний.
18Dědičně vládnou hlupci bláznovstvím, ale opatrní bývají korunováni uměním.
18Невіжі унаслїдують дурноту, розумні же вквітчаються знаннєм.
19Sklánějí se zlí před dobrými, a bezbožní u bran spravedlivého.
19Ледачі добрим уклоняться низенько, а й безбожні — в воротях праведника.
20Také i příteli svému v nenávisti bývá chudý, ale milovníci bohatého mnozí jsou.
20Бідного не любить навіть рідня його, а в богатого повно приятелїв.
21Pohrdá bližním svým hříšník, ale kdož se slitovává nad chudými, blahoslavený jest.
21Грішить, хто ближнїм гордує, а благословен той, хто до вбогого милосердний.
22Zajisté žeť bloudí, kteříž ukládají zlé; ale milosrdenství a pravda těm, kteříž smýšlejí dobré.
22Ті помиляються, що задумують зло, любов і віра тим, хто думає про добре.
23Všeliké práce bývá zisk, ale slovo rtů jest jen k nouzi.
23З усякої працї є користь, а з пустого балакання хиба тільки шкода.
24Koruna moudrých jest bohatství jejich, bláznovství pak bláznivých bláznovstvím.
24Вінець мудрих — їх багацтво, а дурощі дурних — дурощами й остануть.
25Vysvobozuje duše svědek pravdomluvný, ale lstivý mluví lež.
25Сьвідок правдомовний рятує душі, а льживий тільки багато льжи насплїтає.
26V bázni Hospodinově jestiť doufání silné, kterýž synům svým útočištěm bude.
26В Господнїм страсї кріпка надїя; всїм синам своїм він — утечище.
27Bázeň Hospodinova jest pramen života, k vyhýbání se osídlům smrti.
27Господень страх — се джерело жизнї; він відвертає від западень смертї.
28Ve množství lidu jest sláva krále, ale v nedostatku lidu zahynutí vůdce.
28Величен царь тодї, як люд великий лїчбою, як же омаль людей — біда князеві.
29Zpozdilý k hněvu hojně má rozumu, ale náhlý pronáší bláznovství.
29Терпеливий чоловік показує великий розум, а хто на гнїв палкий, виявлює дурноту.
30Život těla jest srdce zdravé, ale hnis v kostech jest závist.
30Лагідне серце життє для тїла, а зависть зжерає й костї.
31Kdo utiská chudého, útržku činí Učiniteli jeho; ale ctí jej, kdož se slitovává nad chudým.
31Хто вбогого тїснить — творця його зневажає, хто ж Бога чтить, бідного спомагає.
32Pro zlost svou odstrčen bývá bezbožný, ale naději má i při smrti své spravedlivý.
32Безбожний за зло своє буде відкинен, а праведний і при смертї має надїю.
33V srdci rozumného odpočívá moudrost, co pak jest u vnitřnosti bláznů, nezatají se.
33У серцї в мудрого мудрість спочиває, та й між неуками дає про себе знати.
34Spravedlnost zvyšuje národ, ale hřích jest ku pohanění národům.
34Праведність підносить у гору народ, а безбожність — сором народів.
35Laskav bývá král na služebníka rozumného, ale hněviv na toho, kterýž hanbu činí.
35Ласкавість у царя — до слуги розумного, а гнїв його на такого, що стид йому робить.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.