Přísloví 17
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Lepší jest kus chleba suchého s pokojem, nežli dům plný nabitých hovad s svárem.
1Шматочок сухаря та мир до його далеко лучше, нїж хата, повна порізаного скоту, з сварнею.
2Služebník rozumný panovati bude nad synem, kterýž jest k hanbě, a mezi bratřími děliti bude dědictví.
2Слуга розумний старшує над безумним сином, і між братами він спадок роздїлить.
3Teglík stříbra a pec zlata zkušuje, ale srdcí Hospodin.
3У горнї й в огнї очищаєсь золото й срібло, Господь же витрібовує серця.
4Zlý člověk pozoruje řečí nepravých, a lhář poslouchá jazyka převráceného.
4На злющу мову лиш падлюка вважає; лукавий слухає зрадливого навчання.
5Kdo se posmívá chudému, útržku činí Učiniteli jeho; a kdo se z bídy raduje, nebude bez pomsty.
5Хто вбогого поругає, той творця його зневажає; кого нещастє звеселяє, той не зістанеться безкарен.
6Koruna starců jsou vnukové, a ozdoba synů otcové jejich.
6Вінець людей старих — сини синів, унуки, а слава дїтей — родичі їх.
7Nesluší na blázna řeči znamenité, ovšem na kníže řeč lživá.
7Дурному не личить поважная мова, тим меньше значньому уста неправдливі.
8Jako kámen drahý, tak bývá vzácný dar před očima toho, kdož jej béře; k čemukoli směřuje, daří se jemu.
8Гостинець — се дорогий камінь у того, що вміє ним владати; куди нї обернесь, пощастить йому.
9Kdo přikrývá přestoupení, hledá lásky; ale kdo obnovuje věc, rozlučuje přátely.
9Хто провину покриває — любови шукає, хто ж про неї все згадує — друга відвертає.
10Více se chápá rozumného jedno domluvení, nežli by blázna stokrát ubil.
10Розумного докір більше діймає, нїж дурного сто вдарів.
11Zpurný toliko zlého hledá, pročež přísný posel na něj poslán bývá.
11Хто бурить — у того тілько лихе на думцї; на його посланий буде ангел без милосердя.
12Lépe člověku potkati se s nedvědicí osiřalou, nežli s bláznem v bláznovství jeho.
12Лучше стрітити ведмедицю, що їй дїтей взято, нїж дурного з його дурнотою.
13Kdo odplacuje zlým za dobré, neodejdeť zlé z domu jeho.
13Хто за добро платить злом, від того домівки не відойде зло.
14Začátek svady jest, jako když kdo protrhuje vodu; protož prvé než by se zsilil svár, přestaň.
14Почин до сварки — як прірва води; покинь же сварку, нїм ще розгорілась.
15Kdož ospravedlňuje nepravého, i kdož odsuzuje spravedlivého, ohavností jsou Hospodinu oba jednostejně.
15Хто грішного правдить і правого винуватить, — оба вони гидота Господеві.
16K čemu jest zboží v ruce blázna, když k nabytí moudrosti rozumu nemá?
16Про що скарби в руках у дурня? щоб придбати собі мудрість, — на те в його нема ума.
17Všelikého času miluje, kdož jest přítelem, a bratr v ssoužení ukáže se.
17Друг любить про всяк час, і, як брат, зявиться він, коли спаде нещастє.
18Èlověk bláznivý ruku dávaje, činí slib před přítelem svým.
18Чоловік малоумний дає руку й ручиться за ближнього свого.
19Kdož miluje svadu, miluje hřích; a kdo vyvyšuje ústa svá, hledá potření.
19Хто любить сварку, той любить і гріх; а хто надто високо піднімає ворота свої, шукає упадку.
20Převrácené srdce nenalézá toho, což jest dobrého; a kdož má vrtký jazyk, upadá v těžkost.
20Підступне серце не знайде добра, й язик лукавий впадає в біду.
21Kdo zplodil blázna, k zámutku svému zplodil jej, aniž se bude radovati otec nemoudrého.
21Хто дурня зродив — то собі на горе; отець безумного не зазнає радощів.
22Srdce veselé očerstvuje jako lékařství, ale duch zkormoucený vysušuje kosti.
22Веселе серце — як лїк, добродїйне, а дух сумовитий висушує й костї.
23Bezbožný tajně béře dar, aby převrátil stezky soudu.
23Дарунки з пазухи бере безбожний, щоби скривити стежки правосуду.
24Na oblíčeji rozumného vidí se moudrost, ale oči blázna těkají až na konec země.
24В розумного мудрість — перед очима, дурного ж очі — на концї землї її вбачають.
25K žalosti jest otci svému syn blázen, a k hořkosti rodičce své.
25Безумний син — отцю свойму гірка досада, ще гірше горе він матері своїй.
26Jistě že pokutovati spravedlivého není dobré, tolikéž, aby knížata bíti měli pro upřímost.
26Не гарно се, на правого вину спихати, як і бити старшину за суд справедливий.
27Zdržuje řeči své muž umělý; drahého ducha jest muž rozumný.
27Розумний — хто в словах здержливий, і мудрий той, в кого кров холодна.
28Také i blázen, mlče, za moudrého jmín bývá, a zacpávaje rty své, za rozumného.
28І дурень, як мовчить, здається бути мудрим, а як уста стулить, — навіть розважливим.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.