Sentencoj 17
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Pli bona estas seka peco da pano, sed kun trankvileco, Ol domo plena de viando, kun malpaco.
1Шматочок сухаря та мир до його далеко лучше, нїж хата, повна порізаного скоту, з сварнею.
2Saĝa sklavo regos super filo hontinda, Kaj dividos heredon kune kun fratoj.
2Слуга розумний старшує над безумним сином, і між братами він спадок роздїлить.
3Fandujo estas por arĝento, kaj forno por oro; Sed la korojn esploras la Eternulo.
3У горнї й в огнї очищаєсь золото й срібло, Господь же витрібовує серця.
4Malbonfaranto obeas malbonajn buŝojn; Malveremulo atentas malpian langon.
4На злющу мову лиш падлюка вважає; лукавий слухає зрадливого навчання.
5Kiu mokas malriĉulon, tiu ofendas lian Kreinton; Kiu ĝojas pri ies malfeliĉo, tiu ne restos sen puno.
5Хто вбогого поругає, той творця його зневажає; кого нещастє звеселяє, той не зістанеться безкарен.
6Nepoj estas krono por maljunuloj; Kaj gloro por infanoj estas iliaj gepatroj.
6Вінець людей старих — сини синів, унуки, а слава дїтей — родичі їх.
7Al malsaĝulo ne konvenas alta parolado, Kaj ankoraŭ malpli al nobelo mensogado.
7Дурному не личить поважная мова, тим меньше значньому уста неправдливі.
8Donaco estas juvelo en la okuloj de sia mastro; Kien ajn li sin turnos, li sukcesos.
8Гостинець — се дорогий камінь у того, що вміє ним владати; куди нї обернесь, пощастить йому.
9Kiu kovras kulpon, tiu serĉas amikecon; Sed kiu reparolas pri la afero, tiu disigas amikojn.
9Хто провину покриває — любови шукає, хто ж про неї все згадує — друга відвертає.
10Pli efikas riproĉo ĉe saĝulo, Ol cent batoj ĉe malsaĝulo.
10Розумного докір більше діймає, нїж дурного сто вдарів.
11Malbonulo serĉas nur ribelon; Sed terura sendato estos sendita kontraŭ lin.
11Хто бурить — у того тілько лихе на думцї; на його посланий буде ангел без милосердя.
12Pli bone estas renkonti ursinon, al kiu estas rabitaj ĝiaj infanoj, Ol malsaĝulon kun lia malsaĝeco.
12Лучше стрітити ведмедицю, що їй дїтей взято, нїж дурного з його дурнотою.
13Kiu redonas malbonon por bono, El ties domo ne malaperos malbono.
13Хто за добро платить злом, від того домівки не відойде зло.
14La komenco de malpaco estas kiel liberigo de akvo; Antaŭ ol ĝi tro vastiĝis, forlasu la malpacon.
14Почин до сварки — як прірва води; покинь же сварку, нїм ще розгорілась.
15Kiu pravigas malvirtulon, kaj kiu malpravigas virtulon, Ambaŭ estas abomenaĵo por la Eternulo.
15Хто грішного правдить і правого винуватить, — оба вони гидота Господеві.
16Por kio servas mono en la mano de malsaĝulo? Ĉu por aĉeti saĝon, kiam li prudenton ne havas?
16Про що скарби в руках у дурня? щоб придбати собі мудрість, — на те в його нема ума.
17En ĉiu tempo amiko amas, Kaj li fariĝas frato en mizero.
17Друг любить про всяк час, і, як брат, зявиться він, коли спаде нещастє.
18Homo malsaĝa donas manon en manon, Kaj garantias por sia proksimulo.
18Чоловік малоумний дає руку й ручиться за ближнього свого.
19Kiu amas malpacon, tiu amas pekon; Kiu tro alte levas sian pordon, tiu serĉas pereon.
19Хто любить сварку, той любить і гріх; а хто надто високо піднімає ворота свої, шукає упадку.
20Malica koro ne trovos bonon; Kaj kiu havas neĝustan langon, tiu enfalos en malfeliĉon.
20Підступне серце не знайде добра, й язик лукавий впадає в біду.
21Kiu naskas malsaĝulon, tiu havas ĉagrenon; Kaj patro de malprudentulo ne havos ĝojon.
21Хто дурня зродив — то собі на горе; отець безумного не зазнає радощів.
22Ĝoja koro estas saniga; Kaj malĝoja spirito sekigas la ostojn.
22Веселе серце — як лїк, добродїйне, а дух сумовитий висушує й костї.
23Kaŝitajn donacojn akceptas malvirtulo, Por deklini la vojon de la justeco.
23Дарунки з пазухи бере безбожний, щоби скривити стежки правосуду.
24Antaŭ la vizaĝo de prudentulo estas saĝo; Sed la okuloj de malsaĝulo estas en la fino de la tero.
24В розумного мудрість — перед очима, дурного ж очі — на концї землї її вбачають.
25Filo malsaĝa estas ĉagreno por sia patro, Kaj malĝojo por sia patrino.
25Безумний син — отцю свойму гірка досада, ще гірше горе він матері своїй.
26Ne estas bone suferigi virtulon, Nek bati noblulon, kiu agas juste.
26Не гарно се, на правого вину спихати, як і бити старшину за суд справедливий.
27Kiu ŝparas siajn vortojn, tiu estas prudenta; Kaj trankvilanimulo estas homo saĝa.
27Розумний — хто в словах здержливий, і мудрий той, в кого кров холодна.
28Eĉ malsaĝulo, se li silentas, estas rigardata kiel saĝulo; Kaj kiel prudentulo, se li tenas fermita sian buŝon.
28І дурень, як мовчить, здається бути мудрим, а як уста стулить, — навіть розважливим.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.