Sentencoj 6
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Mia filo! se vi garantiis por via proksimulo Kaj donis vian manon por aliulo,
1Мій сину! коли ти за ближнього твого поручився й дав руку твою за другого, —
2Tiam vi enretiĝis per la vortoj de via buŝo, Kaptiĝis per la vortoj de via buŝo.
2То ти звязав себе словами з власних уст твоїх, обіцянкою сам собі сїло накинув.
3Tiam, mia filo, agu tiel kaj saviĝu, Ĉar vi falis en la mano de via proksimulo: Iru, vigliĝu, kaj petegu vian proksimulon;
3Вчини ж, мій сину, ось що, щоб звільнити себе, — бо ти попався в руки ближньому твому: йди, впади йому, твойму ближньому, в ноги;
4Ne lasu viajn okulojn dormi Kaj viajn palpebrojn dormeti;
4Не дай твоїм очам нї сну, анї задрімати — війкам твоїм;
5Savu vin, kiel gazelo, el la mano, Kaj kiel birdo el la mano de la birdokaptisto.
5Рятуй себе, як серна, з руки, як пташка з рук птахоловця.
6Iru al la formiko, vi maldiligentulo; Rigardu ĝian agadon, kaj saĝiĝu.
6Йди, лїнивий, до мурашки, приглянься її дїланню, й навчись розуму.
7Kvankam ĝi ne havas estron, Nek kontrolanton, nek reganton,
7Нема отамана у неї, нї наставника, нї зверхника;
8Ĝi pretigas en la somero sian panon, Ĝi kolektas dum la rikolto sian manĝon.
8А лїтом готує вона хлїб собі, збірає в жнива корм свій.
9Ĝis kiam, maldiligentulo, vi kuŝos? Kiam vi leviĝos de via dormo?
9Докіль спати меш, лїнивче? коли ти встанеш зо сну твого?
10Iom da dormo, iom da dormeto, Iom da kunmeto de la manoj por kuŝado;
10Не довго поспиш, не довго дрімати меш, не довго полежиш, згорнувши руки;
11Kaj venos via malriĉeco kiel rabisto, Kaj via senhaveco kiel viro armita.
11А прийде, як волоцюга, біднота на тебе, й недоля твоя, мов той сїпака.
12Homo sentaŭga, homo malbonfarema, Iras kun buŝo malica,
12Чоловік лукавий, чоловік безбожний ходить із льживими устами;
13Donas signojn per la okuloj, aludas per siaj piedoj, Komprenigas per siaj fingroj;
13Моргає він очима, потирає ногами, дає знаки палцями своїми;
14Perverseco estas en lia koro, li intencas malbonon; En ĉiu tempo li semas malpacon.
14У серцї ж у його омана; він придумує лихо по всяк час, розсїває незгоду.
15Tial subite venos lia pereo; Li estos rompita subite, kaj neniu lin sanigos.
15За се нагло прийде погибель на него, буде, як стій, розбитий — без рятунку.
16Jen estas ses aferoj, kiujn la Eternulo malamas, Kaj sep, kiujn Li abomenegas.
16От шестеро речей, ненавидних у Бога, ба семеро, гидких душі його:
17Arogantaj okuloj, mensogema lango, Kaj manoj, kiuj verŝas senkulpan sangon,
17Се очі горді, язик, що лжу сплїтає, руки, що кров безвинну проливають,
18Koro, kiu preparas malbonfarajn intencojn, Piedoj, kiuj rapidas kuri al malbono,
18Серце, що кує лихі задуми, ноги, що біжять сквапно до злого,
19Falsa atestanto, kiu elspiras mensogojn; Kaj tiu, kiu semas malpacon inter fratoj.
19Се сьвідок, що ясить-видумує неправду, та незгоду між братями розсїває.
20Konservu, mia filo, la ordonon de via patro, Kaj ne forĵetu la instruon de via patrino.
20Храни, мій сину, що твій батько заповідає, й материної науки не цурайся;
21Ligu ilin por ĉiam al via koro, Volvu ilin sur vian kolon.
21На серцї їх собі по всї часи навяжи, повісь собі їх на шиї.
22Kiam vi iros, ili gvidos vin; Kiam vi kuŝiĝos, ili vin gardos; Kaj kiam vi vekiĝos, ili parolos kun vi.
22Як ходиш ти, нехай дорогу тобі вказують; як ти лежиш і спиш, нехай тебе чатують:
23Ĉar moralordono estas lumingo, kaj instruo estas lumo, Kaj edifaj predikoj estas vojo de vivo,
23Бо заповідь — се твій сьвітильник, навчаннє — се сьвітло, дорога ж до жизнї — се докір і наука;
24Por gardi vin kontraŭ malbona virino, Kontraŭ glata lango de fremdulino.
24Щоб остерігати тебе од ледачої женщини, від підлестного язика чужої.
25Ne deziregu en via koro ŝian belecon, Kaj ne kaptiĝu per ŝiaj palpebroj.
25Не пожадай вроди її в серцї твойму, й не давай себе принадити морганнєм її;
26Ĉar la kosto de publikulino estas nur unu pano; Sed fremda edzino forkaptas la grandvaloran animon.
26Бо задля блудницї убожіють до кусня хлїба, а мужняя жена вловляє дорогу душу.
27Ĉu iu povas teni fajron en sia sino tiel, Ke liaj vestoj ne brulu?
27Чи жару ж набереш у пазуху, й не прогорить платтє твоє?
28Ĉu iu povas marŝi sur ardantaj karboj, Ne bruligante siajn piedojn?
28Чи пійдеш по жару, не спікши ніг собі?
29Tiel ankaŭ estas kun tiu, kiu venas al la edzino de sia proksimulo; Neniu, kiu ŝin ektuŝas, restas sen puno.
29Таке жде кожного, хто входить до жінки ближнього свого: хто дотикнеться її, не буде без вини.
30Oni ne faras grandan honton al ŝtelanto, Se li ŝtelas por sin satigi, kiam li malsatas;
30Про злодїя нїхто байдужен не буває, хоч би він крав голодний, щоб попоїсти;
31Kaj kiam oni lin kaptas, li pagas sepoble; La tutan havon de sia domo li fordonas.
31А вже як спіймається, то заплатить у семеро все; що має він в домівцї, все втеряє.
32Sed kiu adultas kun virino, tiu estas sensaĝa; Tiu, kiu faras tion, pereigas sian animon;
32Хто ж перелюбствує з жінкою чужою, ума в його нема; той губить душу свою, хто се чинить.
33Batojn kaj malhonoron li ricevas, Kaj lia honto ne elviŝiĝas;
33Побоїв і сорому набереться він, і безчесть його не зотреся.
34Ĉar furiozas la ĵaluzo de la edzo; Kaj li ne indulgas en la tempo de la venĝo.
34Бо ревнованнє й лютість мужа не пощадить в день пімсти;
35Li rigardas nenian kompenson, Kaj li ne akceptas, se vi volas eĉ multe donaci.
35Не прийме він нїякого викупу й не вдовольниться, хоч би ти й як багато давав дарів.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.