Sentencoj 24
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Ne sekvu malbonajn homojn, Kaj ne deziru esti kun ili;
1Нехай тебе до злих людей не пориває, анї бажай товаришувати з ними,
2Ĉar ilia koro pensas pri perfortaĵo, Kaj ilia buŝo parolas malbonaĵon.
2Бо в серцї в них насильство, а уста їх говорять лихе.
3Per saĝo konstruiĝas domo, Kaj per prudento ĝi fortikiĝas;
3Мудрістю уладжуєсь дім, і розумом скріпляєсь,
4Kaj per sciado la ĉambroj pleniĝas Per ĉia havo grandvalora kaj agrabla.
4Знаннє же сповняє внутро його всяким дорогим і прекрасним майном.
5Homo saĝa havas forton, Kaj homo prudenta estas potenca.
5Мудрий чоловік потужен, і розум піддержує силу в чоловіка.
6Kun pripenso faru militon; Kaj venko venas per multe da konsilantoj.
6Тим то й війну веди з розвагою, а добрий конець буде, як буде доволї нарад.
7Tro alta estas la saĝo por malsaĝulo; Ĉe la pordego li ne malfermos sian buŝon.
7Про дурного мудрість — річ надто висока, й в брамі нї пари він із уст не пустить.
8Kiu intencas fari malbonon, Tiun oni nomas maliculo.
8Хто задумає заподїяти лихо, того й лиходїєм називають.
9Malico de malsaĝulo estas peko; Kaj blasfemanto estas abomenaĵo por homo.
9Помисл дурноти — гріх; зрадник — людям гидота.
10Se vi montriĝis malforta en tago de mizero, Via forto estas ja malgranda.
10Коли ти в бідї показавсь безсилком, то бідна сила в тебе.
11Savu tiujn, kiujn oni prenis por mortigi, Kaj ne fortiriĝu de tiuj, kiuj estas kondamnitaj al morto.
11Рятуй тих, що їх на смерть ведуть, а тих, що їх засуджено на страченнє — чи ж покинеш їх?
12Se vi diras: Ni tion ne sciis, La esploranto de koroj ja komprenas, Kaj la gardanto de via animo ja scias, Kaj Li redonas al homo laŭ liaj faroj.
12Скажеш може: Ми про се не знали! Та, може, й той не знає, що вивідує серця? Той, що дивиться тобі в душу, той се знає, й відплатить чоловікові по вчинках його.
13Manĝu, mia filo, mielon, ĉar ĝi estas bona; Kaj la mieltavolo estas dolĉa por via gorĝo;
13Їж, сину мій, мед, бо він смачний, й крижку, бо солодка вона піднебенню:
14Tia estas por via animo la sciado de saĝo, se vi ĝin trovis, Kaj ekzistas estonteco, kaj via espero ne pereos.
14Оттаке й спізнаннє мудростї для душі твоєї. Як ти вже знайшов її, то й придбав будущину ти, й надїя твоя не даремна.
15Ne insidu, ho malvirtulo, kontraŭ la domo de virtulo; Ne ataku lian ripozejon;
15Безбожний! не задумуй лиха на домівку праведного, й не пустош місця спокою його,
16Ĉar sep fojojn virtulo falos, kaj tamen leviĝos; Sed malvirtuloj implikiĝas en la malfeliĉo.
16Бо праведний впаде сїм раз — і встане, безбожні же впадуть у погибель.
17Kiam falas via malamiko, ne ĝoju, Kaj ĉe lia malfeliĉo via koro ne plezuriĝu;
17Як ворог твій впаде, не радуйсь, і не веселись у серцї, як він спотикнеться;
18Ĉar eble la Eternulo vidos, kaj tio ne plaĉos al Li, Kaj Li returnos de li Sian koleron.
18А то побачить Господь і невгодно буде воно йому, й одверне гнїв свій від його.
19Ne koleru kontraŭ malbonfarantoj, Kaj ne enviu la malvirtulojn;
19Не сердься на лиходїїв, і не завидуй безбожним,
20Ĉar la malbonulo ne havos estontecon; La lumilo de malvirtuloj estingiĝos.
20Бо лихого будущина пропаща, а сьвітильник безбожних загасне.
21Timu, mia filo, la Eternulon kaj la reĝon; Kun ribeluloj ne komunikiĝu.
21Мій сину! Господа й царя твого страхайся; з ворохобниками не товаришуй,
22Ĉar subite venos ilia pereo; Kaj kiu scias, kiam venos la puno de ambaŭ?
22Бо нагло прийде погибель від них, — і біду від обох — хто її наперед узнає?
23Ankaŭ ĉi tio estas vortoj de saĝuloj: Konsideri personojn ĉe juĝado estas ne bone.
23Сказано ще й се мудрими: Вважати в судї на особу — се погано.
24Kiu diras al malvirtulo: Vi estas virtulo, Tiun malbenos popoloj, tiun malamos gentoj.
24Хто винуватому скаже: „Ти невинен‟, того клясти ме люд, того зненавидить народ;
25Sed kiuj faras riproĉojn, tiuj plaĉas, Kaj sur ilin venos bona beno.
25Хто ж викаже його вину, тих будуть любити й благословити.
26Kiu respondas ĝustajn vortojn, Tiu kisas per la lipoj.
26Хто відказує по правдї, наче в уста цїлує.
27Plenumu vian laboron ekstere, Pretigu ĉion sur via kampo; Kaj poste aranĝu vian domon.
27Упорай перш твої поза домом справи, упорай перш усе на твойму полі, а тодї вже й в твоїй домівцї розпоряджуй.
28Ne atestu sen kaŭzo kontraŭ via proksimulo; Ĉu vi trompus per via buŝo?
28Не будь льживим на ближнього твого сьвідком; чого ж бо тобі оманювати устами твоїми?
29Ne diru: Kiel li agis kontraŭ mi, tiel mi agos kontraŭ li; Mi redonos al la homo laŭ lia faro.
29Не говори: Як він менї вчинив, так само й я йому вчиню: відплачу чоловікови по вчинкам його.
30Mi pasis tra kampo de homo maldiligenta Kaj tra vinberĝardeno de sensaĝulo;
30Йшов я раз попри поле чоловіка лїнивого, й уз виноградний сад чоловіка скупоумного:
31Kaj jen ĉie elkreskis urtiko, Ĉio estas kovrita de dornoj, Kaj la ŝtona muro estas detruita.
31Дивлюсь — терниною все позаростало, земля кругом кропивою окрилась, а камінна огорожя розвалилась.
32Kaj kiam mi vidis, mi prenis ĝin en mian koron, Mi rigardis, kaj ricevis instruon:
32Споглянув я й взяв се до серця, споглянув та й навчивсь такій пересторозї:
33Iom da dormo, iom da dormeto, Iom da kunmeto de la manoj por kuŝado;
33Не довго будеш спати, не довго дрімати; не довго — згорнувши руки, полежиш, —
34Kaj venos via malriĉeco kiel rabisto, Kaj via senhaveco kiel viro armita.
34Аж ось прийде, мов прихожий, вбожество твоє, й нужда твоя — мов чоловік оружний.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.