Sentencoj 24
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Clementine Vulgate, 1598
1Ne sekvu malbonajn homojn, Kaj ne deziru esti kun ili;
1[Ne æmuleris viros malos, nec desideres esse cum eis:
2Ĉar ilia koro pensas pri perfortaĵo, Kaj ilia buŝo parolas malbonaĵon.
2quia rapinas meditatur mens eorum, et fraudes labia eorum loquuntur.
3Per saĝo konstruiĝas domo, Kaj per prudento ĝi fortikiĝas;
3Sapientia ædificabitur domus, et prudentia roborabitur.
4Kaj per sciado la ĉambroj pleniĝas Per ĉia havo grandvalora kaj agrabla.
4In doctrina replebuntur cellaria, universa substantia pretiosa et pulcherrima.
5Homo saĝa havas forton, Kaj homo prudenta estas potenca.
5Vir sapiens fortis est, et vir doctus robustus et validus:
6Kun pripenso faru militon; Kaj venko venas per multe da konsilantoj.
6quia cum dispositione initur bellum, et erit salus ubi multa consilia sunt.
7Tro alta estas la saĝo por malsaĝulo; Ĉe la pordego li ne malfermos sian buŝon.
7Excelsa stulto sapientia; in porta non aperiet os suum.
8Kiu intencas fari malbonon, Tiun oni nomas maliculo.
8Qui cogitat mala facere stultus vocabitur:
9Malico de malsaĝulo estas peko; Kaj blasfemanto estas abomenaĵo por homo.
9cogitatio stulti peccatum est, et abominatio hominum detractor.
10Se vi montriĝis malforta en tago de mizero, Via forto estas ja malgranda.
10Si desperaveris lassus in die angustiæ, imminuetur fortitudo tua.]
11Savu tiujn, kiujn oni prenis por mortigi, Kaj ne fortiriĝu de tiuj, kiuj estas kondamnitaj al morto.
11[Erue eos qui ducuntur ad mortem, et qui trahuntur ad interitum, liberare ne cesses.
12Se vi diras: Ni tion ne sciis, La esploranto de koroj ja komprenas, Kaj la gardanto de via animo ja scias, Kaj Li redonas al homo laŭ liaj faroj.
12Si dixeris: Vires non suppetunt; qui inspector est cordis ipse intelligit: et servatorem animæ tuæ nihil fallit, reddetque homini juxta opera sua.
13Manĝu, mia filo, mielon, ĉar ĝi estas bona; Kaj la mieltavolo estas dolĉa por via gorĝo;
13Comede, fili mi, mel, quia bonum est, et favum dulcissimum gutturi tuo.
14Tia estas por via animo la sciado de saĝo, se vi ĝin trovis, Kaj ekzistas estonteco, kaj via espero ne pereos.
14Sic et doctrina sapientiæ animæ tuæ: quam cum inveneris, habebis in novissimis spem, et spes tua non peribit.
15Ne insidu, ho malvirtulo, kontraŭ la domo de virtulo; Ne ataku lian ripozejon;
15Ne insidieris, et quæras impietatem in domo justi, neque vastes requiem ejus.
16Ĉar sep fojojn virtulo falos, kaj tamen leviĝos; Sed malvirtuloj implikiĝas en la malfeliĉo.
16Septies enim cadet justus, et resurget: impii autem corruent in malum.
17Kiam falas via malamiko, ne ĝoju, Kaj ĉe lia malfeliĉo via koro ne plezuriĝu;
17Cum ceciderit inimicus tuus ne gaudeas, et in ruina ejus ne exsultet cor tuum:
18Ĉar eble la Eternulo vidos, kaj tio ne plaĉos al Li, Kaj Li returnos de li Sian koleron.
18ne forte videat Dominus, et displiceat ei, et auferat ab eo iram suam.
19Ne koleru kontraŭ malbonfarantoj, Kaj ne enviu la malvirtulojn;
19Ne contendas cum pessimis, nec æmuleris impios:
20Ĉar la malbonulo ne havos estontecon; La lumilo de malvirtuloj estingiĝos.
20quoniam non habent futurorum spem mali, et lucerna impiorum extinguetur.
21Timu, mia filo, la Eternulon kaj la reĝon; Kun ribeluloj ne komunikiĝu.
21Time Dominum, fili mi, et regem, et cum detractoribus non commiscearis:
22Ĉar subite venos ilia pereo; Kaj kiu scias, kiam venos la puno de ambaŭ?
22quoniam repente consurget perditio eorum, et ruinam utriusque quis novit?]
23Ankaŭ ĉi tio estas vortoj de saĝuloj: Konsideri personojn ĉe juĝado estas ne bone.
23Hæc quoque sapientibus. [Cognoscere personam in judicio non est bonum.
24Kiu diras al malvirtulo: Vi estas virtulo, Tiun malbenos popoloj, tiun malamos gentoj.
24Qui dicunt impio: Justus es: maledicent eis populi, et detestabuntur eos tribus.
25Sed kiuj faras riproĉojn, tiuj plaĉas, Kaj sur ilin venos bona beno.
25Qui arguunt eum laudabuntur, et super ipsos veniet benedictio.
26Kiu respondas ĝustajn vortojn, Tiu kisas per la lipoj.
26Labia deosculabitur qui recta verba respondet.
27Plenumu vian laboron ekstere, Pretigu ĉion sur via kampo; Kaj poste aranĝu vian domon.
27Præpara foris opus tuum, et diligenter exerce agrum tuum, ut postea ædifices domum tuam.
28Ne atestu sen kaŭzo kontraŭ via proksimulo; Ĉu vi trompus per via buŝo?
28Ne sis testis frustra contra proximum tuum, nec lactes quemquam labiis tuis.
29Ne diru: Kiel li agis kontraŭ mi, tiel mi agos kontraŭ li; Mi redonos al la homo laŭ lia faro.
29Ne dicas: Quomodo fecit mihi, sic faciam ei; reddam unicuique secundum opus suum.]
30Mi pasis tra kampo de homo maldiligenta Kaj tra vinberĝardeno de sensaĝulo;
30[Per agrum hominis pigri transivi, et per vineam viri stulti:
31Kaj jen ĉie elkreskis urtiko, Ĉio estas kovrita de dornoj, Kaj la ŝtona muro estas detruita.
31et ecce totum repleverant urticæ, et operuerant superficiem ejus spinæ, et maceria lapidum destructa erat.
32Kaj kiam mi vidis, mi prenis ĝin en mian koron, Mi rigardis, kaj ricevis instruon:
32Quod cum vidissem, posui in corde meo, et exemplo didici disciplinam.
33Iom da dormo, iom da dormeto, Iom da kunmeto de la manoj por kuŝado;
33Parum, inquam, dormies, modicum dormitabis; pauxillum manus conseres ut quiescas:
34Kaj venos via malriĉeco kiel rabisto, Kaj via senhaveco kiel viro armita.
34et veniet tibi quasi cursor egestas, et mendicitas quasi vir armatus.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.