Sentencoj 8
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Clementine Vulgate, 1598
1Ĉu ne vokas la saĝo? Kaj ĉu la prudento ne aŭdigas sian voĉon?
1[Numquid non sapientia clamitat, et prudentia dat vocem suam?
2Ĝi staras sur la pinto de altaĵoj, Apud la vojo, ĉe la vojkruĉiĝoj.
2In summis excelsisque verticibus supra viam, in mediis semitis stans,
3Apud la pordegoj, ĉe la eniro en la urbon, Ĉe la eniro tra la pordoj, ĝi kantas:
3juxta portas civitatis, in ipsis foribus loquitur, dicens:
4Al vi, ho viroj, mi vokas; Kaj mia voĉo sin turnas al la homoj:
4O viri, ad vos clamito, et vox mea ad filios hominum.
5Komprenu, naivuloj, la prudenton, Kaj sensprituloj prenu en la koron.
5Intelligite, parvuli, astutiam, et insipientes, animadvertite.
6Aŭskultu, ĉar mi parolos gravaĵon, Kaj ĝustaĵo eliros el mia buŝo.
6Audite, quoniam de rebus magnis locutura sum, et aperientur labia mea ut recta prædicent.
7Ĉar mia lango parolos veron, Kaj malpiaĵon abomenas miaj lipoj.
7Veritatem meditabitur guttur meum, et labia mea detestabuntur impium.
8Justaj estas ĉiuj paroloj de mia buŝo; Ili ne enhavas falson kaj malicon.
8Justi sunt omnes sermones mei: non est in eis pravum quid, neque perversum;
9Ĉiuj ili estas ĝustaj por tiu, kiu ilin komprenas, Kaj justaj por tiuj, kiuj akiris scion.
9recti sunt intelligentibus, et æqui invenientibus scientiam.
10Prenu mian instruon, kaj ne arĝenton; Kaj la scion ŝatu pli, ol plej puran oron.
10Accipite disciplinam meam, et non pecuniam; doctrinam magis quam aurum eligite:
11Ĉar saĝo estas pli bona ol multekostaj ŝtonoj; Kaj nenio, kion oni povas deziri, povas esti egala al ĝi.
11melior est enim sapientia cunctis pretiosissimis, et omne desiderabile ei non potest comparari.]
12Mi, saĝo, loĝas kun la prudento, Kaj mi trovas prudentajn konsilojn.
12[Ego sapientia, habito in consilio, et eruditis intersum cogitationibus.
13Timo antaŭ la Eternulo malamas malbonon, Fieron, malhumilon, kaj malbonan vojon; Malsinceran buŝon mi malamas.
13Timor Domini odit malum: arrogantiam, et superbiam, et viam pravam, et os bilingue, detestor.
14De mi venas konsilo kaj bonaranĝo; Mi estas prudento; al mi apartenas forto.
14Meum est consilium et æquitas; mea est prudentia, mea est fortitudo.
15Per mi reĝas la reĝoj, Kaj la estroj donas leĝojn de justeco.
15Per me reges regnant, et legum conditores justa decernunt;
16Per mi regas la princoj Kaj la potenculoj kaj ĉiuj juĝantoj sur la tero.
16per me principes imperant, et potentes decernunt justitiam.
17Mi amas miajn amantojn; Kaj miaj serĉantoj min trovos.
17Ego diligentes me diligo, et qui mane vigilant ad me, invenient me.
18Riĉo kaj gloro estas ĉe mi, Daŭra havo kaj justo.
18Mecum sunt divitiæ et gloria, opes superbæ et justitia.
19Mia frukto estas pli bona ol oro kaj ol plej pura oro; Kaj la rikolto de mi estas pli bona ol elektita arĝento.
19Melior est enim fructus meus auro et lapide pretioso, et genimina me argento electo.
20Laŭ la vojo de vero mi iras, Laŭ la vojstreko de la justo;
20In viis justitiæ ambulo, in medio semitarum judicii:
21Por heredigi al miaj amantoj esencan bonon, Kaj plenigi iliajn trezorejojn.
21ut ditem diligentes me, et thesauros eorum repleam.]
22La Eternulo min formis en la komenco de Sia vojo, Antaŭ Siaj kreitaĵoj, tre antikve.
22[Dominus possedit me in initio viarum suarum antequam quidquam faceret a principio.
23Antaŭ eterno mi estis firme fondita, en la komenco, Antaŭ la kreo de la tero.
23Ab æterno ordinata sum, et ex antiquis antequam terra fieret.
24Kiam ankoraŭ ne ekzistis la abismoj, mi estis jam naskita, Kiam ankoraŭ ne ekzistis fontoj, ŝprucigantaj akvon.
24Nondum erant abyssi, et ego jam concepta eram: necdum fontes aquarum eruperant,
25Antaŭ ol la montoj estis starigitaj, Antaŭ la altaĵoj mi estis kreita;
25necdum montes gravi mole constiterant: ante colles ego parturiebar.
26Kiam la tero ankoraŭ ne estis farita, nek la kampoj, Nek la komencaj polveroj de la mondo.
26Adhuc terram non fecerat, et flumina, et cardines orbis terræ.
27Dum Li firmigis la ĉielojn, mi jam estis tie; Dum Li desegnis limojn sur la supraĵo de la abismo,
27Quando præparabat cælos, aderam; quando certa lege et gyro vallabat abyssos;
28Dum Li fortikigis la nubojn supre, Dum Li firmigis la fontojn de la abismo,
28quando æthera firmabat sursum, et librabat fontes aquarum;
29Dum Li donis Sian leĝon al la maro, Por ke la akvoj ne transpaŝu siajn bordojn, Kaj dum Li difinis la fundamentojn de la tero:
29quando circumdabat mari terminum suum, et legem ponebat aquis, ne transirent fines suos; quando appendebat fundamenta terræ:
30Tiam mi estis ĉe Li kiel konstruanto; Mi estis la ĝojo de ĉiuj tagoj, Ludante antaŭ Li ĉiutempe.
30cum eo eram, cuncta componens. Et delectabar per singulos dies, ludens coram eo omni tempore,
31Mi ludas sur Lia mondo-tero; Kaj mia ĝojo estas inter la homidoj.
31ludens in orbe terrarum; et deliciæ meæ esse cum filiis hominum.
32Kaj nun, infanoj, aŭskultu min; Kaj feliĉaj estos tiuj, kiuj iras laŭ miaj vojoj.
32Nunc ergo, filii, audite me: beati qui custodiunt vias meas.
33Aŭskultu instruon kaj saĝiĝu, Kaj ne forĵetu ĝin.
33Audite disciplinam, et estote sapientes, et nolite abjicere eam.
34Feliĉa estas la homo, kiu min aŭskultas, Kiu maldormas ĉiutage ĉe miaj pordoj, Kiu staras garde ĉe la fostoj de miaj pordegoj.
34Beatus homo qui audit me, et qui vigilat ad fores meas quotidie, et observat ad postes ostii mei.
35Ĉar kiu min trovis, tiu trovis vivon, Kaj akiros favoron de la Eternulo.
35Qui me invenerit, inveniet vitam, et hauriet salutem a Domino.
36Sed kiu maltrafas min, tiu difektas sian animon; Ĉiuj, kiuj min malamas, amas la morton.
36Qui autem in me peccaverit, lædet animam suam; omnes qui me oderunt diligunt mortem.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.