Sentencoj 8
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Ĉu ne vokas la saĝo? Kaj ĉu la prudento ne aŭdigas sian voĉon?
1Не виче ли мудрост? И разум не пушта ли глас свој?
2Ĝi staras sur la pinto de altaĵoj, Apud la vojo, ĉe la vojkruĉiĝoj.
2Наврх висина, на путу, на распутицама стоји,
3Apud la pordegoj, ĉe la eniro en la urbon, Ĉe la eniro tra la pordoj, ĝi kantas:
3Код врата, на уласку у град, где се отварају врата, виче:
4Al vi, ho viroj, mi vokas; Kaj mia voĉo sin turnas al la homoj:
4Вас вичем, о људи, и глас свој обраћам к синовима људским.
5Komprenu, naivuloj, la prudenton, Kaj sensprituloj prenu en la koron.
5Научите се луди мудрости, и безумни оразумите се.
6Aŭskultu, ĉar mi parolos gravaĵon, Kaj ĝustaĵo eliros el mia buŝo.
6Слушајте, јер ћу говорити велике ствари, и усне моје отварајући се казиваће шта је право.
7Ĉar mia lango parolos veron, Kaj malpiaĵon abomenas miaj lipoj.
7Јер уста моја говоре истину, и мрска је уснама мојим безбожност.
8Justaj estas ĉiuj paroloj de mia buŝo; Ili ne enhavas falson kaj malicon.
8Праве су све речи уста мојих, ништа нема у њима криво ни изопачено.
9Ĉiuj ili estas ĝustaj por tiu, kiu ilin komprenas, Kaj justaj por tiuj, kiuj akiris scion.
9Све су обичне разумном и праве су онима који налазе знање.
10Prenu mian instruon, kaj ne arĝenton; Kaj la scion ŝatu pli, ol plej puran oron.
10Примите наставу моју, а не сребро, и знање радије него најбоље злато.
11Ĉar saĝo estas pli bona ol multekostaj ŝtonoj; Kaj nenio, kion oni povas deziri, povas esti egala al ĝi.
11Јер је боља мудрост од драгог камења, и шта је год најмилијих ствари не могу се изједначити с њом.
12Mi, saĝo, loĝas kun la prudento, Kaj mi trovas prudentajn konsilojn.
12Ја мудрост боравим с разборитошћу, и разумно знање налазим.
13Timo antaŭ la Eternulo malamas malbonon, Fieron, malhumilon, kaj malbonan vojon; Malsinceran buŝon mi malamas.
13Страх је Господњи мржња на зло; ја мрзим на поноситост и на охолост и на зли пут и на уста опака.
14De mi venas konsilo kaj bonaranĝo; Mi estas prudento; al mi apartenas forto.
14Мој је савет и шта год јесте; ја сам разум и моја је сила.
15Per mi reĝas la reĝoj, Kaj la estroj donas leĝojn de justeco.
15Мном цареви царују, и владаоци постављају правду.
16Per mi regas la princoj Kaj la potenculoj kaj ĉiuj juĝantoj sur la tero.
16Мном владају кнезови и поглавари и све судије земаљске.
17Mi amas miajn amantojn; Kaj miaj serĉantoj min trovos.
17Ја љубим оне који мене љубе, и који ме добро траже налазе ме.
18Riĉo kaj gloro estas ĉe mi, Daŭra havo kaj justo.
18У мене је богатство и слава, постојано добро и правда.
19Mia frukto estas pli bona ol oro kaj ol plej pura oro; Kaj la rikolto de mi estas pli bona ol elektita arĝento.
19Плод је мој бољи од злата и од најбољег злата, и добитак је мој бољи и од најбољег сребра.
20Laŭ la vojo de vero mi iras, Laŭ la vojstreko de la justo;
20Путем праведним ходим, посред стаза правице,
21Por heredigi al miaj amantoj esencan bonon, Kaj plenigi iliajn trezorejojn.
21Да онима који ме љубе дам оно што јесте, и ризнице њихове да напуним.
22La Eternulo min formis en la komenco de Sia vojo, Antaŭ Siaj kreitaĵoj, tre antikve.
22Господ ме је имао у почетку пута свог, пре дела својих, пре сваког времена.
23Antaŭ eterno mi estis firme fondita, en la komenco, Antaŭ la kreo de la tero.
23Пре векова постављена сам, пре почетка, пре постања земље.
24Kiam ankoraŭ ne ekzistis la abismoj, mi estis jam naskita, Kiam ankoraŭ ne ekzistis fontoj, ŝprucigantaj akvon.
24Кад још не беше бездана, родила сам се, кад још не беше извора обилатих водом.
25Antaŭ ol la montoj estis starigitaj, Antaŭ la altaĵoj mi estis kreita;
25Пре него се горе основаше, пре хумова ја сам се родила;
26Kiam la tero ankoraŭ ne estis farita, nek la kampoj, Nek la komencaj polveroj de la mondo.
26Још не беше начинио земље ни поља ни почетка праху васиљенском;
27Dum Li firmigis la ĉielojn, mi jam estis tie; Dum Li desegnis limojn sur la supraĵo de la abismo,
27Кад је уређивао небеса, онде бејах; кад је размеравао круг над безданом.
28Dum Li fortikigis la nubojn supre, Dum Li firmigis la fontojn de la abismo,
28Кад је утврђивао облаке горе и крепио изворе бездану;
29Dum Li donis Sian leĝon al la maro, Por ke la akvoj ne transpaŝu siajn bordojn, Kaj dum Li difinis la fundamentojn de la tero:
29Кад је постављао мору међу и водама да не преступају заповести Његове, кад је постављао темеље земљи;
30Tiam mi estis ĉe Li kiel konstruanto; Mi estis la ĝojo de ĉiuj tagoj, Ludante antaŭ Li ĉiutempe.
30Тада бејах код Њега храњеница, бејах Му милина сваки дан, и весељах се пред Њим свагда;
31Mi ludas sur Lia mondo-tero; Kaj mia ĝojo estas inter la homidoj.
31Весељах се на васиљени Његовој, и милина ми је са синовима људским.
32Kaj nun, infanoj, aŭskultu min; Kaj feliĉaj estos tiuj, kiuj iras laŭ miaj vojoj.
32Тако, дакле, синови, послушајте ме, јер благо онима који се држе путева мојих.
33Aŭskultu instruon kaj saĝiĝu, Kaj ne forĵetu ĝin.
33Слушајте наставу, и будите мудри, и немојте је одбацити.
34Feliĉa estas la homo, kiu min aŭskultas, Kiu maldormas ĉiutage ĉe miaj pordoj, Kiu staras garde ĉe la fostoj de miaj pordegoj.
34Благо човеку који ме слуша стражећи на вратима мојим сваки дан и чувајући прагове врата мојих.
35Ĉar kiu min trovis, tiu trovis vivon, Kaj akiros favoron de la Eternulo.
35Јер ко мене налази, налази живот и добија љубав од Господа.
36Sed kiu maltrafas min, tiu difektas sian animon; Ĉiuj, kiuj min malamas, amas la morton.
36А ко о мене греши, чини криво души својој; сви који мрзе на ме, љубе смрт.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.