امثال 8
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1آیا حکمت ندا نمی کند، و فطانت آوازخود را بلند نمی نماید؟
1Не виче ли мудрост? И разум не пушта ли глас свој?
2به‌سر مکان های بلند، به کناره راه، در میان طریقها می‌ایستد.
2Наврх висина, на путу, на распутицама стоји,
3به‌جانب دروازه‌ها به دهنه شهر، نزد مدخل دروازه‌ها صدا می‌زند.
3Код врата, на уласку у град, где се отварају врата, виче:
4که شما را‌ای مردان می‌خوانم و آواز من به بنی آدم است.
4Вас вичем, о људи, и глас свој обраћам к синовима људским.
5ای جاهلان زیرکی را بفهمید و‌ای احمقان عقل رادرک نمایید.
5Научите се луди мудрости, и безумни оразумите се.
6بشنوید زیرا که به امور عالیه تکلم می‌نمایم و گشادن لبهایم استقامت است.
6Слушајте, јер ћу говорити велике ствари, и усне моје отварајући се казиваће шта је право.
7دهانم به راستی تنطق می‌کند و لبهایم شرارت را مکروه می‌دارد.
7Јер уста моја говоре истину, и мрска је уснама мојим безбожност.
8همه سخنان دهانم بر‌حق است و درآنها هیچ‌چیز کج یا معوج نیست.
8Праве су све речи уста мојих, ништа нема у њима криво ни изопачено.
9تمامی آنهانزد مرد فهیم واضح است و نزد یابندگان معرفت مستقیم است.
9Све су обичне разумном и праве су онима који налазе знање.
10تادیب مرا قبول کنید و نه نقره را، و معرفت را بیشتر از طلای خالص.
10Примите наставу моју, а не сребро, и знање радије него најбоље злато.
11زیرا که حکمت از لعلها بهتر است، و جمیع نفایس را به او برابر نتوان کرد.
11Јер је боља мудрост од драгог камења, и шта је год најмилијих ствари не могу се изједначити с њом.
12من حکمتم و در زیرکی سکونت دارم، و معرفت تدبیر را یافته‌ام.
12Ја мудрост боравим с разборитошћу, и разумно знање налазим.
13ترس خداوند، مکروه داشتن بدی است. غرور و تکبر وراه بد و دهان دروغگو را مکروه می‌دارم.
13Страх је Господњи мржња на зло; ја мрзим на поноситост и на охолост и на зли пут и на уста опака.
14مشورت و حکمت کامل از آن من است. من فهم هستم و قوت از آن من است.
14Мој је савет и шта год јесте; ја сам разум и моја је сила.
15به من پادشاهان سلطنت می‌کنند، و داوران به عدالت فتوا می‌دهند.
15Мном цареви царују, и владаоци постављају правду.
16به من سروران حکمرانی می‌نمایند و شریفان و جمیع داوران جهان.
16Мном владају кнезови и поглавари и све судије земаљске.
17من دوست می‌دارم آنانی را که مرا دوست می‌دارند. وهر‌که مرا به جد و جهد بطلبد مرا خواهد یافت.
17Ја љубим оне који мене љубе, и који ме добро траже налазе ме.
18دولت و جلال با من است. توانگری جاودانی وعدالت.
18У мене је богатство и слава, постојано добро и правда.
19ثمره من از طلا و زر ناب بهتر است، وحاصل من از نقره خالص.
19Плод је мој бољи од злата и од најбољег злата, и добитак је мој бољи и од најбољег сребра.
20در طریق عدالت می‌خرامم، در میان راههای انصاف،
20Путем праведним ходим, посред стаза правице,
21تا مال حقیقی را نصیب محبان خود گردانم، وخزینه های ایشان را مملو سازم.
21Да онима који ме љубе дам оно што јесте, и ризнице њихове да напуним.
22خداوند مرا مبداء طریق خود داشت، قبل از اعمال خویش از ازل.
22Господ ме је имао у почетку пута свог, пре дела својих, пре сваког времена.
23من از ازل برقرار بودم، از ابتدا پیش از بودن جهان.
23Пре векова постављена сам, пре почетка, пре постања земље.
24هنگامی که لجه هانبود من مولود شدم، وقتی که چشمه های پر ازآب وجود نداشت.
24Кад још не беше бездана, родила сам се, кад још не беше извора обилатих водом.
25قبل از آنگاه کوهها برپاشود، پیش از تلها مولود گردیدم.
25Пре него се горе основаше, пре хумова ја сам се родила;
26چون زمین وصحراها را هنوز نساخته بود، و نه اول غبار ربع مسکون را.
26Још не беше начинио земље ни поља ни почетка праху васиљенском;
27وقتی که او آسمان را مستحکم ساخت من آنجا بودم، و هنگامی که دایره را برسطح لجه قرار داد.
27Кад је уређивао небеса, онде бејах; кад је размеравао круг над безданом.
28وقتی که افلاک را بالااستوار کرد، و چشمه های لجه را استوار گردانید.
28Кад је утврђивао облаке горе и крепио изворе бездану;
29چون به دریا حد قرار داد، تا آبها از فرمان اوتجاوز نکنند، و زمانی که بنیاد زمین را نهاد.
29Кад је постављао мору међу и водама да не преступају заповести Његове, кад је постављао темеље земљи;
30آنگاه نزد او معمار بودم، و روزبروز شادی می‌نمودم، و همیشه به حضور او اهتزاز می‌کردم.
30Тада бејах код Њега храњеница, бејах Му милина сваки дан, и весељах се пред Њим свагда;
31و اهتزاز من در آبادی زمین وی، و شادی من بابنی آدم می‌بود.
31Весељах се на васиљени Његовој, и милина ми је са синовима људским.
32پس الان‌ای پسران مرا بشنوید، وخوشابحال آنانی که طریقهای مرا نگاه دارند.
32Тако, дакле, синови, послушајте ме, јер благо онима који се држе путева мојих.
33تادیب را بشنوید و حکیم باشید، و آن را ردمنمایید.
33Слушајте наставу, и будите мудри, и немојте је одбацити.
34خوشابحال کسی‌که مرا بشنود، و هرروز نزد درهای من دیده بانی کند، و باهوهای دروازه های مرا محافظت نماید.
34Благо човеку који ме слуша стражећи на вратима мојим сваки дан и чувајући прагове врата мојих.
35زیرا هر‌که مرایابد حیات را تحصیل کند، و رضامندی خداوندرا حاصل نماید.
35Јер ко мене налази, налази живот и добија љубав од Господа.
36و اما کسی‌که مرا خطا کند، به‌جان خود ضرر رساند، و هر‌که مرا دشمن دارد، موت را دوست دارد.
36А ко о мене греши, чини криво души својој; сви који мрзе на ме, љубе смрт.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.