امثال 8
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1آیا حکمت ندا نمی کند، و فطانت آوازخود را بلند نمی نماید؟
1Doth not wisdom cry? and understanding put forth her voice?
2به‌سر مکان های بلند، به کناره راه، در میان طریقها می‌ایستد.
2She standeth in the top of high places, by the way in the places of the paths.
3به‌جانب دروازه‌ها به دهنه شهر، نزد مدخل دروازه‌ها صدا می‌زند.
3She crieth at the gates, at the entry of the city, at the coming in at the doors.
4که شما را‌ای مردان می‌خوانم و آواز من به بنی آدم است.
4Unto you, O men, I call; and my voice is to the sons of man.
5ای جاهلان زیرکی را بفهمید و‌ای احمقان عقل رادرک نمایید.
5O ye simple, understand wisdom: and, ye fools, be ye of an understanding heart.
6بشنوید زیرا که به امور عالیه تکلم می‌نمایم و گشادن لبهایم استقامت است.
6Hear; for I will speak of excellent things; and the opening of my lips shall be right things.
7دهانم به راستی تنطق می‌کند و لبهایم شرارت را مکروه می‌دارد.
7For my mouth shall speak truth; and wickedness is an abomination to my lips.
8همه سخنان دهانم بر‌حق است و درآنها هیچ‌چیز کج یا معوج نیست.
8All the words of my mouth are in righteousness; there is nothing froward or perverse in them.
9تمامی آنهانزد مرد فهیم واضح است و نزد یابندگان معرفت مستقیم است.
9They are all plain to him that understandeth, and right to them that find knowledge.
10تادیب مرا قبول کنید و نه نقره را، و معرفت را بیشتر از طلای خالص.
10Receive my instruction, and not silver; and knowledge rather than choice gold.
11زیرا که حکمت از لعلها بهتر است، و جمیع نفایس را به او برابر نتوان کرد.
11For wisdom is better than rubies; and all the things that may be desired are not to be compared to it.
12من حکمتم و در زیرکی سکونت دارم، و معرفت تدبیر را یافته‌ام.
12I wisdom dwell with prudence, and find out knowledge of witty inventions.
13ترس خداوند، مکروه داشتن بدی است. غرور و تکبر وراه بد و دهان دروغگو را مکروه می‌دارم.
13The fear of the LORD is to hate evil: pride, and arrogancy, and the evil way, and the froward mouth, do I hate.
14مشورت و حکمت کامل از آن من است. من فهم هستم و قوت از آن من است.
14Counsel is mine, and sound wisdom: I am understanding; I have strength.
15به من پادشاهان سلطنت می‌کنند، و داوران به عدالت فتوا می‌دهند.
15By me kings reign, and princes decree justice.
16به من سروران حکمرانی می‌نمایند و شریفان و جمیع داوران جهان.
16By me princes rule, and nobles, even all the judges of the earth.
17من دوست می‌دارم آنانی را که مرا دوست می‌دارند. وهر‌که مرا به جد و جهد بطلبد مرا خواهد یافت.
17I love them that love me; and those that seek me early shall find me.
18دولت و جلال با من است. توانگری جاودانی وعدالت.
18Riches and honour are with me; yea , durable riches and righteousness.
19ثمره من از طلا و زر ناب بهتر است، وحاصل من از نقره خالص.
19My fruit is better than gold, yea, than fine gold; and my revenue than choice silver.
20در طریق عدالت می‌خرامم، در میان راههای انصاف،
20I lead in the way of righteousness, in the midst of the paths of judgment:
21تا مال حقیقی را نصیب محبان خود گردانم، وخزینه های ایشان را مملو سازم.
21That I may cause those that love me to inherit substance; and I will fill their treasures.
22خداوند مرا مبداء طریق خود داشت، قبل از اعمال خویش از ازل.
22The LORD possessed me in the beginning of his way, before his works of old.
23من از ازل برقرار بودم، از ابتدا پیش از بودن جهان.
23I was set up from everlasting, from the beginning, or ever the earth was.
24هنگامی که لجه هانبود من مولود شدم، وقتی که چشمه های پر ازآب وجود نداشت.
24When there were no depths, I was brought forth; when there were no fountains abounding with water.
25قبل از آنگاه کوهها برپاشود، پیش از تلها مولود گردیدم.
25Before the mountains were settled, before the hills was I brought forth:
26چون زمین وصحراها را هنوز نساخته بود، و نه اول غبار ربع مسکون را.
26While as yet he had not made the earth, nor the fields, nor the highest part of the dust of the world.
27وقتی که او آسمان را مستحکم ساخت من آنجا بودم، و هنگامی که دایره را برسطح لجه قرار داد.
27When he prepared the heavens, I was there: when he set a compass upon the face of the depth:
28وقتی که افلاک را بالااستوار کرد، و چشمه های لجه را استوار گردانید.
28When he established the clouds above: when he strengthened the fountains of the deep:
29چون به دریا حد قرار داد، تا آبها از فرمان اوتجاوز نکنند، و زمانی که بنیاد زمین را نهاد.
29When he gave to the sea his decree, that the waters should not pass his commandment: when he appointed the foundations of the earth:
30آنگاه نزد او معمار بودم، و روزبروز شادی می‌نمودم، و همیشه به حضور او اهتزاز می‌کردم.
30Then I was by him, as one brought up with him: and I was daily his delight, rejoicing always before him;
31و اهتزاز من در آبادی زمین وی، و شادی من بابنی آدم می‌بود.
31Rejoicing in the habitable part of his earth; and my delights were with the sons of men.
32پس الان‌ای پسران مرا بشنوید، وخوشابحال آنانی که طریقهای مرا نگاه دارند.
32Now therefore hearken unto me, O ye children: for blessed are they that keep my ways.
33تادیب را بشنوید و حکیم باشید، و آن را ردمنمایید.
33Hear instruction, and be wise, and refuse it not.
34خوشابحال کسی‌که مرا بشنود، و هرروز نزد درهای من دیده بانی کند، و باهوهای دروازه های مرا محافظت نماید.
34Blessed is the man that heareth me, watching daily at my gates, waiting at the posts of my doors.
35زیرا هر‌که مرایابد حیات را تحصیل کند، و رضامندی خداوندرا حاصل نماید.
35For whoso findeth me findeth life, and shall obtain favour of the LORD .
36و اما کسی‌که مرا خطا کند، به‌جان خود ضرر رساند، و هر‌که مرا دشمن دارد، موت را دوست دارد.
36But he that sinneth against me wrongeth his own soul: all they that hate me love death.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.