امثال 19
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1فقیری که در کاملیت خود سالک است، از دروغگویی که احمق باشد بهتر است.
1Better is the poor that walketh in his integrity, than he that is perverse in his lips, and is a fool.
2دلی نیز که معرفت ندارد نیکو نیست و هرکه به پایهای خویش می‌شتابد گناه می‌کند.
2Also, that the soul be without knowledge, it is not good; and he that hasteth with his feet sinneth.
3حماقت انسان، راه او را کج می‌سازد، و دلش از خداوند خشمناک می‌شود.
3The foolishness of man perverteth his way: and his heart fretteth against the LORD .
4توانگری دوستان بسیار پیدا می‌کند، اما فقیراز دوستان خود جدا می‌شود.
4Wealth maketh many friends; but the poor is separated from his neighbour.
5شاهد دروغگو بی‌سزا نخواهد ماند، و کسی‌که به دروغ تنطق کند رهایی نخواهد یافت.
5A false witness shall not be unpunished, and he that speaketh lies shall not escape.
6بسیاری پیش امیران تذلل می‌نمایند، و همه کس دوست بذل کننده است.
6Many will intreat the favour of the prince: and every man is a friend to him that giveth gifts.
7جمیع برادران مرد فقیر از او نفرت دارند، وبه طریق اولی دوستانش از او دور می‌شوند، ایشان را به سخنان، تعاقب می‌کند و نیستند.
7All the brethren of the poor do hate him: how much more do his friends go far from him? he pursueth them with words, yet they are wanting to him .
8هرکه حکمت را تحصیل کند جان خود رادوست دارد. و هرکه فطانت را نگاه دارد، سعادتمندی خواهد یافت.
8He that getteth wisdom loveth his own soul: he that keepeth understanding shall find good.
9شاهد دروغگو بی‌سزا نخواهد ماند، و هرکه به کذب تنطق نماید هلاک خواهد گردید.
9A false witness shall not be unpunished, and he that speaketh lies shall perish.
10عیش و عشرت احمق را نمی شاید، تا چه رسد به غلامی که بر نجبا حکمرانی می‌کند.
10Delight is not seemly for a fool; much less for a servant to have rule over princes.
11عقل انسان خشم او را نگاه می‌دارد، وگذشتن از تقصیر جلال او است.
11The discretion of a man deferreth his anger; and it is his glory to pass over a transgression.
12خشم پادشاه مثل غرش شیر است، ورضامندی او مثل شبنم بر گیاه است.
12The king’s wrath is as the roaring of a lion; but his favour is as dew upon the grass.
13پسر جاهل باعث الم پدرش است، ونزاعهای زن مثل آبی است که دائم در چکیدن باشد.
13A foolish son is the calamity of his father: and the contentions of a wife are a continual dropping.
14خانه و دولت ارث اجدادی است، امازوجه عاقله از جانب خداوند است.
14House and riches are the inheritance of fathers: and a prudent wife is from the LORD .
15کاهلی خواب سنگین می‌آورد، و شخص اهمال کار، گرسنه خواهد ماند.
15Slothfulness casteth into a deep sleep; and an idle soul shall suffer hunger.
16هرکه حکم را نگاه دارد جان خویش رامحافظت می‌نماید، اما هرکه طریق خود را سبک گیرد، خواهد مرد.
16He that keepeth the commandment keepeth his own soul; but he that despiseth his ways shall die.
17هرکه بر فقیر ترحم نماید به خداوند قرض می‌دهد، و احسان او را به او رد خواهد نمود.
17He that hath pity upon the poor lendeth unto the LORD ; and that which he hath given will he pay him again.
18پسر خود را تادیب نما زیرا که امید هست، اما خود را به کشتن او وامدار.
18Chasten thy son while there is hope, and let not thy soul spare for his crying.
19شخص تندخو متحمل عقوبت خواهدشد، زیرا اگر او را خلاصی دهی آن را باید مکرربجا آوری.
19A man of great wrath shall suffer punishment: for if thou deliver him , yet thou must do it again.
20پند را بشنو و تادیب را قبول نما، تا درعاقبت خود حکیم بشوی.
20Hear counsel, and receive instruction, that thou mayest be wise in thy latter end.
21فکرهای بسیار در دل انسان است، اما آنچه ثابت ماند مشورت خداوند است.
21There are many devices in a man’s heart; nevertheless the counsel of the LORD , that shall stand.
22زینت انسان احسان او است، و فقیر ازدروغگو بهتر است.
22The desire of a man is his kindness: and a poor man is better than a liar.
23ترس خداوند مودی به حیات‌است، و هرکه آن را دارد در سیری ساکن می‌ماند، و به هیچ بلاگرفتار نخواهد شد.
23The fear of the LORD tendeth to life: and he that hath it shall abide satisfied; he shall not be visited with evil.
24مرد کاهل دست خود را در بغلش پنهان می‌کند، و آن را هم به دهان خود برنمی آورد.
24A slothful man hideth his hand in his bosom, and will not so much as bring it to his mouth again.
25استهزاکننده را تادیب کن تا جاهلان زیرک شوند، و شخص فهیم را تنبیه نما و معرفت رادرک خواهد نمود.
25Smite a scorner, and the simple will beware: and reprove one that hath understanding, and he will understand knowledge.
26هرکه بر پدر خود ستم کند و مادرش رابراند، پسری است که رسوایی و خجالت می‌آورد.
26He that wasteth his father, and chaseth away his mother, is a son that causeth shame, and bringeth reproach.
27ای پسر من شنیدن تعلیمی را ترک نما، که تو را از کلام معرفت گمراه می‌سازد.
27Cease, my son, to hear the instruction that causeth to err from the words of knowledge.
28شاهد لئیم انصاف را استهزا می‌کند، و دهان شریران گناه را می‌بلعد.
28An ungodly witness scorneth judgment: and the mouth of the wicked devoureth iniquity.
29قصاص به جهت استهزاکنندگان مهیااست، و تازیانه‌ها برای پشت احمقان.
29Judgments are prepared for scorners, and stripes for the back of fools.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.