Provérbios 8
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1A sabedoria não clama? O entendimento não levanta a sua voz?
1Не виче ли мудрост? И разум не пушта ли глас свој?
2No topo das elevações, junto ao caminho, onde as veredas se cruzam, ela se coloca.
2Наврх висина, на путу, на распутицама стоји,
3Junto às portas, à entrada da cidade, às portas de entrada, ela clama em voz alta:
3Код врата, на уласку у град, где се отварају врата, виче:
4“Eu clamo a vocês, homens! Elevo a minha voz aos filhos dos homens.
4Вас вичем, о људи, и глас свој обраћам к синовима људским.
5Vocês, simples, entendam a prudência! Vocês, tolos, tenham um coração de entendimento!
5Научите се луди мудрости, и безумни оразумите се.
6Ouçam, pois falarei coisas excelentes. A abertura dos meus lábios é para coisas retas.
6Слушајте, јер ћу говорити велике ствари, и усне моје отварајући се казиваће шта је право.
7Pois a minha boca fala a verdade. A impiedade é uma abominação para os meus lábios.
7Јер уста моја говоре истину, и мрска је уснама мојим безбожност.
8Todas as palavras da minha boca são justas. Não há nada tortuoso ou perverso nelas.
8Праве су све речи уста мојих, ништа нема у њима криво ни изопачено.
9Todas elas são claras para aquele que entende, retas para os que encontram o conhecimento.
9Све су обичне разумном и праве су онима који налазе знање.
10Recebam a minha instrução, e não a prata, e o conhecimento, em vez do ouro escolhido.
10Примите наставу моју, а не сребро, и знање радије него најбоље злато.
11Pois a sabedoria é melhor do que os rubis. Todas as coisas que se possam desejar não se comparam a ela.
11Јер је боља мудрост од драгог камења, и шта је год најмилијих ствари не могу се изједначити с њом.
12“Eu, a sabedoria, fiz da prudência a minha morada. Eu encontro o conhecimento e a discrição.
12Ја мудрост боравим с разборитошћу, и разумно знање налазим.
13O temor do SENHOR é odiar o mal. Eu odeio o orgulho, a arrogância, o mau caminho e a boca perversa.
13Страх је Господњи мржња на зло; ја мрзим на поноситост и на охолост и на зли пут и на уста опака.
14O conselho e a verdadeira sabedoria são meus. Eu tenho o entendimento e o poder.
14Мој је савет и шта год јесте; ја сам разум и моја је сила.
15Por mim os reis reinam, e os príncipes decretam a justiça.
15Мном цареви царују, и владаоци постављају правду.
16Por mim governam os príncipes, os nobres e todos os justos governantes da terra.
16Мном владају кнезови и поглавари и све судије земаљске.
17Eu amo aqueles que me amam. Aqueles que me buscam diligentemente me encontrarão.
17Ја љубим оне који мене љубе, и који ме добро траже налазе ме.
18Comigo estão as riquezas e a honra, os bens duradouros e a prosperidade.
18У мене је богатство и слава, постојано добро и правда.
19O meu fruto é melhor do que o ouro, sim, do que o ouro fino; o meu rendimento é melhor do que a prata escolhida.
19Плод је мој бољи од злата и од најбољег злата, и добитак је мој бољи и од најбољег сребра.
20Eu ando no caminho da justiça, no meio das veredas do juízo,
20Путем праведним ходим, посред стаза правице,
21para dotar de bens aqueles que me amam. Eu encho os seus tesouros.
21Да онима који ме љубе дам оно што јесте, и ризнице њихове да напуним.
22“O SENHOR me possuiu no princípio da sua obra, antes dos seus feitos mais antigos.
22Господ ме је имао у почетку пута свог, пре дела својих, пре сваког времена.
23Fui estabelecida desde a eternidade, desde o princípio, antes de a terra existir.
23Пре векова постављена сам, пре почетка, пре постања земље.
24Quando não havia abismos, eu nasci, quando não havia fontes cheias de água.
24Кад још не беше бездана, родила сам се, кад још не беше извора обилатих водом.
25Antes de os montes serem firmados nos seus lugares, antes das colinas, eu nasci;
25Пре него се горе основаше, пре хумова ја сам се родила;
26quando ele ainda não havia feito a terra, nem os campos, nem os primeiros pós do mundo.
26Још не беше начинио земље ни поља ни почетка праху васиљенском;
27Quando ele estabeleceu os céus, eu estava lá. Quando traçou um círculo sobre a face do abismo,
27Кад је уређивао небеса, онде бејах; кад је размеравао круг над безданом.
28quando ele firmou as nuvens em cima, quando as fontes do abismo se fortaleceram,
28Кад је утврђивао облаке горе и крепио изворе бездану;
29quando ele deu ao mar o seu limite, para que as águas não violassem o seu mandamento, quando ele marcou os fundamentos da terra,
29Кад је постављао мору међу и водама да не преступају заповести Његове, кад је постављао темеље земљи;
30então eu estava ao seu lado como arquiteto. Eu era a sua alegria dia após dia, sempre me regozijando perante ele,
30Тада бејах код Њега храњеница, бејах Му милина сваки дан, и весељах се пред Њим свагда;
31regozijando-me no seu mundo habitável. A minha alegria estava com os filhos dos homens.
31Весељах се на васиљени Његовој, и милина ми је са синовима људским.
32“Agora, portanto, meus filhos, ouçam-me, pois bem-aventurados são aqueles que guardam os meus caminhos.
32Тако, дакле, синови, послушајте ме, јер благо онима који се држе путева мојих.
33Ouçam a instrução, e sejam sábios. Não a recusem.
33Слушајте наставу, и будите мудри, и немојте је одбацити.
34Bem-aventurado é o homem que me ouve, vigiando diariamente às minhas portas, esperando nos umbrais das minhas entradas.
34Благо човеку који ме слуша стражећи на вратима мојим сваки дан и чувајући прагове врата мојих.
35Pois quem me encontra, encontra a vida, e alcançará favor do SENHOR.
35Јер ко мене налази, налази живот и добија љубав од Господа.
36Mas aquele que peca contra mim faz mal à sua própria alma. Todos aqueles que me odeiam amam a morte.”
36А ко о мене греши, чини криво души својој; сви који мрзе на ме, љубе смрт.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.