Provérbios 8
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1A sabedoria não clama? O entendimento não levanta a sua voz?
1Palunghahaih mah kami to kawk ai maw? Panoekhaih mah doeh tha hoi lokthui ai maw?
2No topo das elevações, junto ao caminho, onde as veredas se cruzam, ela se coloca.
2Anih loe hmuensang hoi lamkrung taengah angdoet.
3Junto às portas, à entrada da cidade, às portas de entrada, ela clama em voz alta:
3Anih loe vangpui thung akunhaih khongkha taeng, thoknawk taengah angdoet moe, tha hoi a hangh.
4“Eu clamo a vocês, homens! Elevo a minha voz aos filhos dos homens.
4Aw kahing kaminawk, kang kawk o; kaminawk hanah lok ka thuih pae.
5Vocês, simples, entendam a prudência! Vocês, tolos, tenham um coração de entendimento!
5Aw poekhaih tawn ai kami rumramnawk, palunghahaih to panoek oh; Aw amthu kaminawk, panoekhaih palungthin to tawn oh.
6Ouçam, pois falarei coisas excelentes. A abertura dos meus lábios é para coisas retas.
6Tahngai oh, hmuen kahoih kang thuih o han; toenghaih lok to kang thuih o han.
7Pois a minha boca fala a verdade. A impiedade é uma abominação para os meus lábios.
7Ka pakha mah loktang lok to thui ueloe, ka pahni mah sethaih to panuet tih.
8Todas as palavras da minha boca são justas. Não há nada tortuoso ou perverso nelas.
8Ka pakha pong ih loknawk boih loe toeng, angkawnh moe, amsoem ai lok maeto doeh om ai.
9Todas elas são claras para aquele que entende, retas para os que encontram o conhecimento.
9Thaikop kami hanah loe hmuennawk boih to zoi, palunghahaih pakrong kami han loe toenghaih ah oh.
10Recebam a minha instrução, e não a prata, e o conhecimento, em vez do ouro escolhido.
10Sumkanglung pongah loe ka thuitaekhaih hae talawk ah loe, sui pongah loe palunghahaih to qoi ah.
11Pois a sabedoria é melhor do que os rubis. Todas as coisas que se possam desejar não se comparam a ela.
11Atho kana thlung kathim pongah loe palunghahaih to hoih kue, to loe koeh ih hmuennawk boih hoiah patah thai ai.
12“Eu, a sabedoria, fiz da prudência a minha morada. Eu encontro o conhecimento e a discrição.
12Ka palunghahaih loe acoehaih hoiah amraep pongah, palunghahaih hoi panoekhaih to ohsak.
13O temor do SENHOR é odiar o mal. Eu odeio o orgulho, a arrogância, o mau caminho e a boca perversa.
13Kahoih ai hmuen zithaih loe, Angraeng zithaih ah oh; amoekhaih, poeksanghaih, sethaih loklam hoi lok kangkoiah thuihaih to ka hnukma.
14O conselho e a verdadeira sabedoria são meus. Eu tenho o entendimento e o poder.
14Poek kahoih paekhaih hoi palunghahaih loe kai ih ni; kai loe panoekhaih hoi sakthaihaih tha to ka tawnh.
15Por mim os reis reinam, e os príncipes decretam a justiça.
15Siangpahrangnawk loe kai rang hoiah ni angraeng tangkhang nuiah anghnut o moe, katoeng patukhaih to angraengnawk mah pazui o.
16Por mim governam os príncipes, os nobres e todos os justos governantes da terra.
16Kai rang hoiah angraeng capanawk, angraengnawk hoi lokcaekkungnawk mah, long kaminawk to uk o.
17Eu amo aqueles que me amam. Aqueles que me buscam diligentemente me encontrarão.
17Kai palung kaminawk to ka palung, palung tang hoi kai pakrong kaminawk mah loe kai to ang hnuk o.
18Comigo estão as riquezas e a honra, os bens duradouros e a prosperidade.
18Angraenghaih hoi pakoehhaih loe kai khaeah oh; ue, atue kasawkah kakaan angraenghaih hoi toenghaih doeh oh.
19O meu fruto é melhor do que o ouro, sim, do que o ouro fino; o meu rendimento é melhor do que a prata escolhida.
19Kai ih athaih loe sui pongah hoih kue; ue, kaciim suitui pongah doeh hoih kue; kai khae hoi hakih hmuen loe, qoih het ih sumkanglung pongah doeh hoih kue.
20Eu ando no caminho da justiça, no meio das veredas do juízo,
20Kai loe toenghaih hoi katoeng lokcaekhaih loklam um li ah ka caeh pongah,
21para dotar de bens aqueles que me amam. Eu encho os seus tesouros.
21kai palung kaminawk khaeah qawktoephaih to ka paek, nihcae hmuen patunghaih ahmuen to ka koisak han.
22“O SENHOR me possuiu no princípio da sua obra, antes dos seus feitos mais antigos.
22Kai loe canghnii ih hmuennawk sah ai nathuem, a tok sak amtong tangsuek na hoi boeh ni Angraeng ih hmuen ah ka oh.
23Fui estabelecida desde a eternidade, desde o princípio, antes de a terra existir.
23Kai loe long om ai vop, long oh amtong tangsuek nathuem hoiah dungzan ah ang caksak boeh.
24Quando não havia abismos, eu nasci, quando não havia fontes cheias de água.
24Tuipuinawk om o ai vop, vapui tui doeh long ai naah, kai hae ang tapen boeh.
25Antes de os montes serem firmados nos seus lugares, antes das colinas, eu nasci;
25Maenawk om ai vop, maesomnawk doeh om ai naah, kai hae ang tapen boeh;
26quando ele ainda não havia feito a terra, nem os campos, nem os primeiros pós do mundo.
26long hoi tawnawk to sah ai vop, long nui ih maiphu doeh sah ai naah, kai hae ang tapen boeh.
27Quando ele estabeleceu os céus, eu estava lá. Quando traçou um círculo sobre a face do abismo,
27Vannawk to sak moe, tuipuinawk hmaa ah kaom hmuennawk to a sak nathuem,
28quando ele firmou as nuvens em cima, quando as fontes do abismo se fortaleceram,
28van ranui ih tamainawk to a sak moe, tuipui thung ih tuinawk to thacaksak nathuem;
29quando ele deu ao mar o seu limite, para que as águas não violassem o seu mandamento, quando ele marcou os fundamentos da terra,
29a paek ih lok to tui mah poeng thai han ai ah, long angdoethaih ahmuen a sak naah kai ka oh boeh:
30então eu estava ao seu lado como arquiteto. Eu era a sua alegria dia após dia, sempre me regozijando perante ele,
30to naah kai loe anih hoi nawnto qoeng tahang capa baktiah, anih taengah ka oh; ni thokkruek anih anghoehaih ah ka oh; a hmaa ah anghoehaih hoiah ka koi poe;
31regozijando-me no seu mundo habitável. A minha alegria estava com os filhos dos homens.
31a sak ih long nuiah anghoehaih ka tawnh moe, kami capanawk nuiah doeh oephaih ka tawnh.
32“Agora, portanto, meus filhos, ouçam-me, pois bem-aventurados são aqueles que guardam os meus caminhos.
32To pongah Aw ka caanawk, ka lok hae tahngai oh; kai ih loklam pazui kaminawk loe tahamhoih o.
33Ouçam a instrução, e sejam sábios. Não a recusem.
33Kang thuitaekhaih lok to tahngai oh, pahnawt o hmah loe, palungha oh.
34Bem-aventurado é o homem que me ouve, vigiando diariamente às minhas portas, esperando nos umbrais das minhas entradas.
34Ka lok tahngaih moe, ni thokkruek kai ih khongkhanawk to toep pacoengah, kai ih thok tungnawk taengah zing kami loe, tahamhoih.
35Pois quem me encontra, encontra a vida, e alcançará favor do SENHOR.
35Kai hnu kami loe hinghaih to hnuk; Angraeng anghoehaih to a hnuk.
36Mas aquele que peca contra mim faz mal à sua própria alma. Todos aqueles que me odeiam amam a morte.”
36Toe ka hmaa ah zaehaih sah kami loe, a hinghaih paro kami ah oh; kai hnuma kaminawk boih loe, duekhaih palung kami ah ni oh o.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.