Spreuken 8
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Waarachtig, de wijsheid roept, De schranderheid verheft haar stem!
1Palunghahaih mah kami to kawk ai maw? Panoekhaih mah doeh tha hoi lokthui ai maw?
2Zij staat langs de weg op de toppen der hoogten, Op het kruispunt der wegen,
2Anih loe hmuensang hoi lamkrung taengah angdoet.
3Opzij van de poorten, aan de ingang der stad, Waar men de poorten betreedt, predikt zij luid:
3Anih loe vangpui thung akunhaih khongkha taeng, thoknawk taengah angdoet moe, tha hoi a hangh.
4Ik roep tot u, mannen, Ik spreek tot de kinderen der mensen:
4Aw kahing kaminawk, kang kawk o; kaminawk hanah lok ka thuih pae.
5Leert toch, onnozelen, wat schranderheid is, Verstaat toch, dwazen, wat wijsheid betekent!
5Aw poekhaih tawn ai kami rumramnawk, palunghahaih to panoek oh; Aw amthu kaminawk, panoekhaih palungthin to tawn oh.
6Luistert, want wat ik zeg is zeker, Wat over mijn lippen komt is juist;
6Tahngai oh, hmuen kahoih kang thuih o han; toenghaih lok to kang thuih o han.
7Mijn mond spreekt de waarheid, Van leugentaal hebben mijn lippen een afschuw.
7Ka pakha mah loktang lok to thui ueloe, ka pahni mah sethaih to panuet tih.
8Al mijn woorden zijn oprecht, Niet één ervan is misleidend of vals;
8Ka pakha pong ih loknawk boih loe toeng, angkawnh moe, amsoem ai lok maeto doeh om ai.
9Voor wie ze verstaat, zijn ze allen treffend, Voor wie ze wil begrijpen, allen juist.
9Thaikop kami hanah loe hmuennawk boih to zoi, palunghahaih pakrong kami han loe toenghaih ah oh.
10Neemt liever mijn tucht aan dan zilver, Geeft aan kennis de voorkeur boven het fijnste goud;
10Sumkanglung pongah loe ka thuitaekhaih hae talawk ah loe, sui pongah loe palunghahaih to qoi ah.
11Want de wijsheid is meer waard dan juwelen, Geen kostbaarheid komt haar nabij!
11Atho kana thlung kathim pongah loe palunghahaih to hoih kue, to loe koeh ih hmuennawk boih hoiah patah thai ai.
12Ik, wijsheid, ben met overleg vertrouwd, En beschik over weloverwogen kennis;
12Ka palunghahaih loe acoehaih hoiah amraep pongah, palunghahaih hoi panoekhaih to ohsak.
13Maar hoogmoed en trots, een slechte levenswandel, En een wispelturige tong zijn een afschuw voor mij.
13Kahoih ai hmuen zithaih loe, Angraeng zithaih ah oh; amoekhaih, poeksanghaih, sethaih loklam hoi lok kangkoiah thuihaih to ka hnukma.
14Ik beschik over raad en beleid, Ik bezit doorzicht en kracht;
14Poek kahoih paekhaih hoi palunghahaih loe kai ih ni; kai loe panoekhaih hoi sakthaihaih tha to ka tawnh.
15Door mij zijn de koningen koning, En bepalen de leiders wat recht is;
15Siangpahrangnawk loe kai rang hoiah ni angraeng tangkhang nuiah anghnut o moe, katoeng patukhaih to angraengnawk mah pazui o.
16Door mij zijn de vorsten vorst, En zijn alle rechtvaardige rechters in aanzien.
16Kai rang hoiah angraeng capanawk, angraengnawk hoi lokcaekkungnawk mah, long kaminawk to uk o.
17Die mij beminnen heb ik lief, En die mij zoeken, zullen mij vinden.
17Kai palung kaminawk to ka palung, palung tang hoi kai pakrong kaminawk mah loe kai to ang hnuk o.
18Ik beschik over rijkdom en aanzien, Over duurzame welvaart en voorspoed;
18Angraenghaih hoi pakoehhaih loe kai khaeah oh; ue, atue kasawkah kakaan angraenghaih hoi toenghaih doeh oh.
19Mijn vrucht is meer waard dan het edelste goud, Meer dan het fijnste zilver mijn oogst.
19Kai ih athaih loe sui pongah hoih kue; ue, kaciim suitui pongah doeh hoih kue; kai khae hoi hakih hmuen loe, qoih het ih sumkanglung pongah doeh hoih kue.
20Ik wandel op de weg der gerechtigheid, Midden op de paden van het recht:
20Kai loe toenghaih hoi katoeng lokcaekhaih loklam um li ah ka caeh pongah,
21Om die mij beminnen, met bezit te verrijken, En hun schatkamers te vullen.
21kai palung kaminawk khaeah qawktoephaih to ka paek, nihcae hmuen patunghaih ahmuen to ka koisak han.
22Jahweh schiep mij als zijn eerste gewrocht, Als het eerste werk, dat Hij ooit heeft gemaakt;
22Kai loe canghnii ih hmuennawk sah ai nathuem, a tok sak amtong tangsuek na hoi boeh ni Angraeng ih hmuen ah ka oh.
23Van oudsher ben ik gevormd, Van den beginne, vóór de eerste tijden der aarde.
23Kai loe long om ai vop, long oh amtong tangsuek nathuem hoiah dungzan ah ang caksak boeh.
24Toen er nog geen oceanen waren. was ik geboren, Toen er nog geen bronnen, rijk aan water, bestonden;
24Tuipuinawk om o ai vop, vapui tui doeh long ai naah, kai hae ang tapen boeh.
25Eer de bergen waren neergelaten, Eer de heuvels ontstonden, werd ik geboren,
25Maenawk om ai vop, maesomnawk doeh om ai naah, kai hae ang tapen boeh;
26Eer Hij de aarde had gemaakt en de velden, En alle grondstoffen der wereld.
26long hoi tawnawk to sah ai vop, long nui ih maiphu doeh sah ai naah, kai hae ang tapen boeh.
27Toen Hij de hemel welfde, was ik aanwezig, Toen Hij een kring trok rond het vlak van de oceaan;
27Vannawk to sak moe, tuipuinawk hmaa ah kaom hmuennawk to a sak nathuem,
28Toen Hij daarboven de wolken bevestigde, En de bronnen van de oceaan begonnen te stromen;
28van ranui ih tamainawk to a sak moe, tuipui thung ih tuinawk to thacaksak nathuem;
29Toen Hij de zee haar grenzen stelde, Dat de wateren haar oevers niet zouden overschrijden; Toen Hij de fundamenten der aarde legde:
29a paek ih lok to tui mah poeng thai han ai ah, long angdoethaih ahmuen a sak naah kai ka oh boeh:
30Was ik bij Hem als een troetelkind, Was ik elke dag zijn vermaak, Dartelde ik heel de tijd onder zijn ogen,
30to naah kai loe anih hoi nawnto qoeng tahang capa baktiah, anih taengah ka oh; ni thokkruek anih anghoehaih ah ka oh; a hmaa ah anghoehaih hoiah ka koi poe;
31Spelend op zijn wereldrond, En mij vermakend met de kinderen der mensen.
31a sak ih long nuiah anghoehaih ka tawnh moe, kami capanawk nuiah doeh oephaih ka tawnh.
32Welnu dan kinderen luistert naar mij; Gelukkig zij, die mijn wegen bewaren;
32To pongah Aw ka caanawk, ka lok hae tahngai oh; kai ih loklam pazui kaminawk loe tahamhoih o.
33Hoort naar de lessen, weest wijs, en verwerpt ze niet. En de wacht houden aan de posten van mijn poorten.
33Kang thuitaekhaih lok to tahngai oh, pahnawt o hmah loe, palungha oh.
34Gelukkig de mens, die naar mij luistert, Die elke dag aan mijn deuren waken,
34Ka lok tahngaih moe, ni thokkruek kai ih khongkhanawk to toep pacoengah, kai ih thok tungnawk taengah zing kami loe, tahamhoih.
35Wie mij vindt, heeft het leven gevonden, En welbehagen verkregen van Jahweh;
35Kai hnu kami loe hinghaih to hnuk; Angraeng anghoehaih to a hnuk.
36Maar wie mij mist, benadeelt zichzelf, En al wie mij haten, beminnen de dood!
36Toe ka hmaa ah zaehaih sah kami loe, a hinghaih paro kami ah oh; kai hnuma kaminawk boih loe, duekhaih palung kami ah ni oh o.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.