Zacarias 1
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1No oitavo mês, no segundo ano de Dario, a palavra do SENHOR veio ao profeta Zacarias, filho de Berequias, filho de Ido, dizendo:
1Осмог месеца друге године Даријеве, дође реч Господња пророку Захарији, сину Варахије сина Идовог говорећи:
2“O SENHOR irou-se muito contra os seus antepassados.
2Господ се врло разгневи на оце ваше.
3Portanto, diga-lhes: Assim diz o SENHOR dos Exércitos: 'Voltem para mim', diz o SENHOR dos Exércitos, 'e eu voltarei para vocês', diz o SENHOR dos Exércitos.
3Зато им реци: Овако вели Господ над војскама: Вратите се к мени, говори Господ над војскама, и ја ћу се вратити к вама, вели Господ над војскама.
4Não sejam como os seus antepassados, a quem os antigos profetas proclamaram, dizendo: Assim diz o SENHOR dos Exércitos: 'Voltem agora dos seus maus caminhos e das suas más obras'; mas eles não me ouviram, nem me deram ouvidos, diz o SENHOR.
4Не будите као оци ваши, којима викаху пређашњи пророци говорећи: Овако вели Господ над војскама: Вратите се са злих путева својих и од злих дела својих; али не послушаше нити пазише на ме, говори Господ.
5Seus antepassados, onde eles estão? E os profetas, será que vivem para sempre?
5Оци ваши где су? И ти пророци живе ли довека?
6Mas as minhas palavras e os meus decretos, que ordenei aos meus servos, os profetas, não alcançaram os seus antepassados? “Então eles se arrependeram e disseram: 'Assim como o SENHOR dos Exércitos determinou fazer conosco, de acordo com os nossos caminhos e de acordo com as nossas práticas, assim ele nos tratou.'”
6Али речи моје и уредбе моје које заповедах слугама својим пророцима не стигоше ли оце ваше? Те се они обратише и рекоше: Како Господ над војскама беше намислио учинити нам према путевима нашим и по делима нашим, тако нам учини.
7No vigésimo quarto dia do décimo primeiro mês, que é o mês de sebate, no segundo ano de Dario, a palavra do SENHOR veio ao profeta Zacarias, filho de Berequias, filho de Ido, dizendo:
7Двадесет четвртог дана једанаестог месеца, а то је месец Сават, друге године Даријеве, дође реч Господња пророку Захарији сину Варахије сина Идовог говорећи:
8“Tive uma visão de noite, e eis que um homem montado em um cavalo vermelho, e ele estava parado entre as murtas que havia num vale; e atrás dele havia cavalos vermelhos, marrons e brancos.
8Видех ноћу, а то човек јахаше на коњу риђем, и стајаше међу миртама које беху у долу, а за њим беху коњи риђи, шарени и бели.
9Então eu perguntei: 'Meu senhor, o que são estes?'” O anjo que falava comigo me disse: “Eu lhe mostrarei o que são estes.”
9И рекох: Шта је ово, господару мој? А анђео који говораше са мном рече ми: Ја ћу ти показати шта је ово.
10O homem que estava parado entre as murtas respondeu: “Estes são os que o SENHOR enviou para percorrerem a terra.”
10Тада човек који стајаше међу миртама проговори и рече: Ово су које посла Господ да обилазе земљу.
11Eles relataram ao anjo do SENHOR que estava parado entre as murtas, e disseram: “Nós percorremos a terra, e eis que toda a terra está tranquila e em paz.”
11И они проговорише анђелу Господњем који стајаше међу миртама, и рекоше: Ми обиђосмо земљу, и гле, сва земља почива и мирна је.
12Então o anjo do SENHOR respondeu: “Ó SENHOR dos Exércitos, até quando não terás misericórdia de Jerusalém e das cidades de Judá, contra as quais tens estado indignado nestes setenta anos?”
12Тада анђео Господњи одговори и рече: Господе над војскама, кад ћеш се већ смиловати Јерусалиму и градовима Јудиним, на које се гневиш већ седамдесет година?
13O SENHOR respondeu ao anjo que falava comigo com palavras gentis e consoladoras.
13А Господ одговори анђелу који говораше са мном, добрим речима, милим речима.
14Então o anjo que falava comigo me disse: “Proclame, dizendo: 'Assim diz o SENHOR dos Exércitos: “Tenho grande zelo por Jerusalém e por Sião, com um grande zelo.
14И рече ми анђео који говораше са мном: Вичи и реци: Овако вели Господ над војскама: Ревнујем за Јерусалим и за Сион веома.
15Estou muito irado contra as nações que vivem tranquilas; pois eu estava apenas um pouco irado, mas elas agravaram a calamidade.”'
15И гневим се силно на народе безбрижне, јер се мало разгневих, а они помогоше на зло.
16Portanto, assim diz o SENHOR: “Voltei-me para Jerusalém com misericórdia. Minha casa será edificada nela”, diz o SENHOR dos Exércitos, “e uma linha de medir será estendida sobre Jerusalém.”'
16Зато овако вели Господ: Обратих се к Јерусалиму милошћу, дом ће се мој опет сазидати у њему, говори Господ над војскама, и уже ће се затегнути преко Јерусалима.
17“Proclame ainda, dizendo: 'Assim diz o SENHOR dos Exércitos: “Minhas cidades transbordarão novamente de prosperidade, e o SENHOR consolará novamente a Sião, e escolherá novamente a Jerusalém.”'”
17Још вичи и реци: Овако вели Господ над војскама: Опет ће градови моји обиловати добром, и Господ ће опет утешити Сион и опет ће изабрати Јерусалим.
18Levantei os meus olhos e vi, e eis que havia quatro chifres.
18Тада подигох очи своје и видех, и гле, четири рога.
19Eu perguntei ao anjo que falava comigo: “O que são estes?” Ele me respondeu: “Estes são os chifres que espalharam Judá, Israel e Jerusalém.”
19И рекох анђелу који говораше са мном: Шта је то? А он ми рече: То су рогови који разметнуше Јуду, Израиља и Јерусалим.
20O SENHOR me mostrou quatro artesãos.
20Потом показа ми Господ четири ковача.
21Então eu perguntei: “O que estes vêm fazer?” Ele disse: “Estes são os chifres que espalharam Judá, de modo que nenhum homem levantou a sua cabeça; mas estes vieram para aterrorizá-los, para derrubar os chifres das nações que levantaram o seu chifre contra a terra de Judá para espalhá-la.”
21И рекох: Шта су ти дошли да раде? А он одговори и рече: Оно су рогови који разметнуше Јуду да нико не подиже главе; а ови дођоше да их уплаше, да одбију рогове народима, који подигоше рог на земљу Јудину да је разметну.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.