Zacarias 1
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Clementine Vulgate, 1598
1No oitavo mês, no segundo ano de Dario, a palavra do SENHOR veio ao profeta Zacarias, filho de Berequias, filho de Ido, dizendo:
1In mense octavo, in anno secundo Darii regis, factum est verbum Domini ad Zachariam filium Barachiæ filii Addo prophetam, dicens:
2“O SENHOR irou-se muito contra os seus antepassados.
2Iratus est Dominus super patres vestros iracundia.
3Portanto, diga-lhes: Assim diz o SENHOR dos Exércitos: 'Voltem para mim', diz o SENHOR dos Exércitos, 'e eu voltarei para vocês', diz o SENHOR dos Exércitos.
3Et dices ad eos: [Hæc dicit Dominus exercituum: Convertimini ad me, ait Dominus exercituum, et convertar ad vos, dicit Dominus exercituum.
4Não sejam como os seus antepassados, a quem os antigos profetas proclamaram, dizendo: Assim diz o SENHOR dos Exércitos: 'Voltem agora dos seus maus caminhos e das suas más obras'; mas eles não me ouviram, nem me deram ouvidos, diz o SENHOR.
4Ne sitis sicut patres vestri, ad quos clamabant prophetæ priores, dicentes: Hæc dicit Dominus exercituum: Convertimini de viis vestris malis, et de cogitationibus vestris pessimis: et non audierunt, neque attenderunt ad me, dicit Dominus.
5Seus antepassados, onde eles estão? E os profetas, será que vivem para sempre?
5Patres vestri, ubi sunt? et prophetæ numquid in sempiternum vivent?
6Mas as minhas palavras e os meus decretos, que ordenei aos meus servos, os profetas, não alcançaram os seus antepassados? “Então eles se arrependeram e disseram: 'Assim como o SENHOR dos Exércitos determinou fazer conosco, de acordo com os nossos caminhos e de acordo com as nossas práticas, assim ele nos tratou.'”
6Verumtamen verba mea, et legitima mea, quæ mandavi servis meis prophetis, numquid non comprehenderunt patres vestros, et conversi sunt, et dixerunt: Sicut cogitavit Dominus exercituum facere nobis secundum vias nostras, et secundum adinventiones nostras, fecit nobis?]
7No vigésimo quarto dia do décimo primeiro mês, que é o mês de sebate, no segundo ano de Dario, a palavra do SENHOR veio ao profeta Zacarias, filho de Berequias, filho de Ido, dizendo:
7In die vigesima et quarta undecimi mensis Sabath, in anno secundo Darii, factum est verbum Domini ad Zachariam filium Barachiæ filii Addo prophetam, dicens:
8“Tive uma visão de noite, e eis que um homem montado em um cavalo vermelho, e ele estava parado entre as murtas que havia num vale; e atrás dele havia cavalos vermelhos, marrons e brancos.
8Vidi per noctem, et ecce vir ascendens super equum rufum, et ipse stabat inter myrteta, quæ erant in profundo, et post eum equi rufi, varii, et albi.
9Então eu perguntei: 'Meu senhor, o que são estes?'” O anjo que falava comigo me disse: “Eu lhe mostrarei o que são estes.”
9Et dixi: Quid sunt isti, domine mi? Et dixit ad me angelus qui loquebatur in me: Ego ostendam tibi quid sint hæc.
10O homem que estava parado entre as murtas respondeu: “Estes são os que o SENHOR enviou para percorrerem a terra.”
10Et respondit vir qui stabat inter myrteta, et dixit: Isti sunt quos misit Dominus ut perambulent terram.
11Eles relataram ao anjo do SENHOR que estava parado entre as murtas, e disseram: “Nós percorremos a terra, e eis que toda a terra está tranquila e em paz.”
11Et responderunt angelo Domini, qui stabat inter myrteta, et dixerunt: Perambulavimus terram, et ecce omnis terra habitatur, et quiescit.
12Então o anjo do SENHOR respondeu: “Ó SENHOR dos Exércitos, até quando não terás misericórdia de Jerusalém e das cidades de Judá, contra as quais tens estado indignado nestes setenta anos?”
12Et respondit angelus Domini, et dixit: Domine exercituum, usquequo tu non misereberis Jerusalem, et urbium Juda, quibus iratus es? iste jam septuagesimus annus est.
13O SENHOR respondeu ao anjo que falava comigo com palavras gentis e consoladoras.
13Et respondit Dominus angelo qui loquebatur in me verba bona, verba consolatoria.
14Então o anjo que falava comigo me disse: “Proclame, dizendo: 'Assim diz o SENHOR dos Exércitos: “Tenho grande zelo por Jerusalém e por Sião, com um grande zelo.
14Et dixit ad me angelus qui loquebatur in me: Clama, dicens: [Hæc dicit Dominus exercituum: Zelatus sum Jerusalem et Sion zelo magno,
15Estou muito irado contra as nações que vivem tranquilas; pois eu estava apenas um pouco irado, mas elas agravaram a calamidade.”'
15et ira magna ego irascor super gentes opulentas, quia ego iratus sum parum, ipsi vero adjuverunt in malum.
16Portanto, assim diz o SENHOR: “Voltei-me para Jerusalém com misericórdia. Minha casa será edificada nela”, diz o SENHOR dos Exércitos, “e uma linha de medir será estendida sobre Jerusalém.”'
16Propterea hæc dicit Dominus: Revertar ad Jerusalem in misericordiis, et domus mea ædificabitur in ea, ait Dominus exercituum, et perpendiculum extendetur super Jerusalem.]
17“Proclame ainda, dizendo: 'Assim diz o SENHOR dos Exércitos: “Minhas cidades transbordarão novamente de prosperidade, e o SENHOR consolará novamente a Sião, e escolherá novamente a Jerusalém.”'”
17Adhuc clama, dicens: [Hæc dicit Dominus exercituum: Adhuc affluent civitates meæ bonis, et consolabitur adhuc Dominus Sion, et eliget adhuc Jerusalem.]
18Levantei os meus olhos e vi, e eis que havia quatro chifres.
18Et levavi oculos meos, et vidi, et ecce quatuor cornua.
19Eu perguntei ao anjo que falava comigo: “O que são estes?” Ele me respondeu: “Estes são os chifres que espalharam Judá, Israel e Jerusalém.”
19Et dixi ad angelum qui loquebatur in me: Quid sunt hæc? Et dixit ad me: Hæc sunt cornua quæ ventilaverunt Judam, et Israël, et Jerusalem.
20O SENHOR me mostrou quatro artesãos.
20Et ostendit mihi Dominus quatuor fabros.
21Então eu perguntei: “O que estes vêm fazer?” Ele disse: “Estes são os chifres que espalharam Judá, de modo que nenhum homem levantou a sua cabeça; mas estes vieram para aterrorizá-los, para derrubar os chifres das nações que levantaram o seu chifre contra a terra de Judá para espalhá-la.”
21Et dixi: Quid isti veniunt facere? Qui ait, dicens: Hæc sunt cornua quæ ventilaverunt Judam per singulos viros, et nemo eorum levavit caput suum: et venerunt isti deterrere ea, ut dejiciant cornua gentium, quæ levaverunt cornu super terram Juda ut dispergerent eam.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.