2 Crônicas 1
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Clementine Vulgate, 1598
1Salomão, filho de Davi, foi firmemente estabelecido em seu reino, e o SENHOR seu Deus estava com ele, e o engrandeceu sobremaneira.
1Confortatus est ergo Salomon filius David in regno suo, et Dominus Deus ejus erat cum eo, et magnificavit eum in excelsum.
2Salomão falou a todo o Israel, aos comandantes de milhares e de centenas, aos juízes, e a todos os príncipes em todo o Israel, os chefes das casas paternas.
2Præcepitque Salomon universo Israëli, tribunis, et centurionibus, et ducibus, et judicibus omnis Israël, et principibus familiarum:
3Então Salomão, e toda a congregação com ele, foram ao lugar alto que estava em Gibeom; pois a Tenda do Encontro de Deus estava lá, a qual Moisés, servo do SENHOR, havia feito no deserto.
3et abiit cum universa multitudine in excelsum Gabaon, ubi erat tabernaculum fœderis Dei, quod fecit Moyses famulus Dei in solitudine.
4Mas Davi havia trazido a arca de Deus de Quiriate-Jearim para o lugar que Davi havia preparado para ela; pois ele havia armado uma tenda para ela em Jerusalém.
4Arcam autem Dei adduxerat David de Cariathiarim in locum quem præparaverat ei, et ubi fixerat illi tabernaculum, hoc est, in Jerusalem.
5Além disso, o altar de bronze que Bezalel, filho de Uri, filho de Hur, havia feito estava lá diante do tabernáculo do SENHOR; e Salomão e a congregação buscavam conselho lá.
5Altare quoque æneum quod fabricatus fuerat Beseleel filius Uri filii Hur, ibi erat coram tabernaculo Domini: quod et requisivit Salomon, et omnis ecclesia.
6Salomão subiu lá ao altar de bronze diante do SENHOR, que estava na Tenda do Encontro, e ofereceu mil holocaustos sobre ele.
6Ascenditque Salomon ad altare æneum, coram tabernaculo fœderis Domini, et obtulit in eo mille hostias.
7Naquela noite, Deus apareceu a Salomão e lhe disse: “Peça o que você quer que eu lhe dê.”
7Ecce autem in ipsa nocte apparuit ei Deus, dicens: Postula quod vis, ut dem tibi.
8Salomão disse a Deus: “O Senhor demonstrou grande bondade a Davi, meu pai, e me fez rei em seu lugar.
8Dixitque Salomon Deo: Tu fecisti cum David patre meo misericordiam magnam, et constituisti me regem pro eo.
9Agora, SENHOR Deus, que a sua promessa a Davi, meu pai, seja confirmada; pois o Senhor me fez rei sobre um povo tão numeroso como o pó da terra.
9Nunc ergo Domine Deus, impleatur sermo tuus quem pollicitus es David patri meo: tu enim me fecisti regem super populum tuum multum, qui tam innumerabilis est quam pulvis terræ.
10Agora me dê sabedoria e conhecimento, para que eu possa sair e entrar diante deste povo; pois quem pode julgar este seu grande povo?”
10Da mihi sapientiam et intelligentiam, ut ingrediar et egrediar coram populo tuo: quis enim potest hunc populum tuum digne, qui tam grandis est, judicare?
11Deus disse a Salomão: “Visto que isso estava em seu coração, e você não pediu riquezas, bens, honra, ou a vida daqueles que o odeiam, nem tampouco pediu vida longa; mas pediu sabedoria e conhecimento para si mesmo, para que você possa julgar o meu povo, sobre o qual o fiz rei,
11Dixit autem Deus ad Salomonem: Quia hoc magis placuit cordi tuo, et non postulasti divitias, et substantiam, et gloriam, neque animas eorum qui te oderant, sed nec dies vitæ plurimos: petisti autem sapientiam et scientiam, ut judicare possis populum meum super quem constitui te regem:
12portanto, sabedoria e conhecimento lhe são concedidos. Eu lhe darei riquezas, bens e honra, como nenhum dos reis que existiram antes de você teve, e nenhum depois de você terá.”
12sapientia et scientia data sunt tibi: divitias autem et substantiam et gloriam dabo tibi, ita ut nullus in regibus nec ante te nec post te fuerit similis tui.
13Então Salomão voltou do lugar alto que estava em Gibeom, de diante da Tenda do Encontro, para Jerusalém; e ele reinou sobre Israel.
13Venit ergo Salomon ab excelso Gabaon in Jerusalem coram tabernaculo fœderis, et regnavit super Israël.
14Salomão reuniu carros e cavaleiros. Ele tinha mil e quatrocentos carros e doze mil cavaleiros, que ele colocou nas cidades dos carros, e junto ao rei em Jerusalém.
14Congregavitque sibi currus et equites, et facti sunt ei mille quadringenti currus, et duodecim millia equitum: et fecit eos esse in urbibus quadrigarum, et cum rege in Jerusalem.
15O rei tornou a prata e o ouro tão comuns quanto as pedras em Jerusalém, e fez com que os cedros fossem tão comuns quanto os sicômoros que estão na baixada.
15Præbuitque rex argentum et aurum in Jerusalem quasi lapides, et cedros quasi sycomoros quæ nascuntur in campestribus multitudine magna.
16Os cavalos que Salomão tinha eram importados do Egito e de Coa. Os mercadores do rei os compravam de Coa.
16Adducebantur autem ei equi de Ægypto et de Coa a negotiatoribus regis, qui ibant et emebant pretio,
17Eles importavam do Egito e então exportavam um carro por seiscentas peças de prata e um cavalo por cento e cinquenta. Eles também os exportavam para os reis heteus e para os reis sírios.
17quadrigam equorum sexcentis argenteis, et equum centum quinquaginta: similiter de universis regnis Hethæorum, et a regibus Syriæ emptio celebrabatur.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.