Juízes
Chapter 1
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Clementine Vulgate, 1598
1Depois da morte de Josué, os filhos de Israel consultaram o SENHOR, dizendo: “Quem de nós subirá primeiro contra os cananeus, para lutar contra eles?”
1Post mortem Josue, consuluerunt filii Israël Dominum, dicentes: Quis ascendet ante nos contra Chananæum, et erit dux belli?
2O SENHOR disse: “Judá subirá. Eis que, entreguei a terra em suas mãos.”
2Dixitque Dominus: Judas ascendet: ecce tradidi terram in manus ejus.
3Judá disse a Simeão, seu irmão: “Suba comigo à minha herança, para que possamos lutar contra os cananeus; e eu também irei com você à sua herança.” Então Simeão foi com ele.
3Et ait Judas Simeoni fratri suo: Ascende mecum in sortem meam, et pugna contra Chananæum, ut et ego pergam tecum in sortem tuam. Et abiit cum eo Simeon.
4Judá subiu, e o SENHOR entregou os cananeus e os ferezeus em suas mãos. Eles feriram dez mil homens em Bezeque.
4Ascenditque Judas, et tradidit Dominus Chananæum ac Pherezæum in manus eorum: et percusserunt in Bezec decem millia virorum.
5Encontraram Adoni-Bezeque em Bezeque, e lutaram contra ele. Eles feriram os cananeus e os ferezeus.
5Inveneruntque Adonibezec in Bezec, et pugnaverunt contra eum, ac percusserunt Chananæum et Pherezæum.
6Mas Adoni-Bezeque fugiu. Eles o perseguiram, o capturaram e cortaram-lhe os polegares das mãos e dos pés.
6Fugit autem Adonibezec: quem persecuti comprehenderunt, cæsis summitatibus manuum ejus ac pedum.
7Adoni-Bezeque disse: “Setenta reis, com os polegares das mãos e dos pés cortados, apanhavam migalhas debaixo da minha mesa. Assim como eu fiz, Deus me retribuiu.” Eles o levaram para Jerusalém, e ele morreu ali.
7Dixitque Adonibezec: Septuaginta reges amputatis manuum ac pedum summitatibus colligebant sub mensa mea ciborum reliquias: sicut feci, ita reddidit mihi Deus. Adduxeruntque eum in Jerusalem, et ibi mortuus est.
8Os filhos de Judá lutaram contra Jerusalém, tomaram-na, passaram-na ao fio da espada e incendiaram a cidade.
8Oppugnantes ergo filii Juda Jerusalem, ceperunt eam, et percusserunt in ore gladii, tradentes cunctam incendio civitatem.
9Depois disso, os filhos de Judá desceram para lutar contra os cananeus que viviam na região montanhosa, no Sul e nas planícies.
9Et postea descendentes pugnaverunt contra Chananæum, qui habitabat in montanis, et ad meridiem, et in campestribus.
10Judá marchou contra os cananeus que viviam em Hebrom. (O nome de Hebrom antes disso era Quiriate-Arba.) Eles feriram Sesai, Aimã e Talmai.
10Pergensque Judas contra Chananæum, qui habitabat in Hebron (cujus nomen fuit antiquitus Cariath Arbe), percussit Sesai, et Ahiman, et Tholmai:
11De lá, marcharam contra os habitantes de Debir. (O nome de Debir antes disso era Quiriate-Sefer.)
11atque inde profectus abiit ad habitatores Dabir, cujus nomen vetus erat Cariath Sepher, id est, civitas litterarum.
12Calebe disse: “Darei minha filha Acsa por mulher ao homem que atacar Quiriate-Sefer e a tomar.”
12Dixitque Caleb: Qui percusserit Cariath Sepher, et vastaverit eam, dabo ei Axam filiam meam uxorem.
13Otniel, filho de Quenaz, irmão mais novo de Calebe, tomou-a; então ele lhe deu sua filha Acsa por mulher.
13Cumque cepisset eam Othoniel filius Cenez frater Caleb minor, dedit ei Axam filiam suam conjugem.
14Quando ela chegou, convenceu-o a pedir um campo ao pai dela. Ela apeou do seu jumento, e Calebe lhe perguntou: “O que você deseja?”
14Quam pergentem in itinere monuit vir suus ut peteret a patre suo agrum. Quæ cum suspirasset sedens in asino, dixit ei Caleb: Quid habes?
15Ela lhe respondeu: “Dê-me uma bênção; já que você me deu terras no Sul, dê-me também fontes de água.” Então Calebe lhe deu as fontes superiores e as fontes inferiores.
15At illa respondit: Da mihi benedictionem, quia terram arentem dedisti mihi: da et irriguam aquis. Dedit ergo ei Caleb irriguum superius, et irriguum inferius.
16Os filhos do queneu, sogro de Moisés, subiram da cidade das palmeiras com os filhos de Judá para o deserto de Judá, que fica ao sul de Arade; e eles foram e viveram com o povo.
16Filii autem Cinæi cognati Moysi ascenderunt de civitate palmarum cum filiis Juda, in desertum sortis ejus, quod est ad meridiem Arad, et habitaverunt cum eo.
17Judá foi com Simeão, seu irmão, e feriram os cananeus que habitavam em Zefate, e a destruíram totalmente. O nome da cidade foi chamado Horma.
17Abiit autem Judas cum Simeone fratre suo, et percusserunt simul Chananæum qui habitabat in Sephaath, et interfecerunt eum. Vocatumque est nomen urbis, Horma, id est, anathema.
18Judá também tomou Gaza com o seu território, Asquelom com o seu território e Ecrom com o seu território.
18Cepitque Judas Gazam cum finibus suis, et Ascalonem, atque Accaron cum terminis suis.
19O SENHOR estava com Judá, e eles expulsaram os habitantes da região montanhosa; mas não conseguiram expulsar os habitantes do vale, porque estes tinham carros de ferro.
19Fuitque Dominus cum Juda, et montana possedit: nec potuit delere habitatores vallis, quia falcatis curribus abundabant.
20Deram Hebrom a Calebe, como Moisés havia dito, e ele expulsou de lá os três filhos de Enaque.
20Dederuntque Caleb Hebron, sicut dixerat Moyses, qui delevit ex ea tres filios Enac.
21Os filhos de Benjamim não expulsaram os jebuseus que habitavam em Jerusalém; mas os jebuseus vivem com os filhos de Benjamim em Jerusalém até o dia de hoje.
21Jebusæum autem habitatorem Jerusalem non deleverunt filii Benjamin: habitavitque Jebusæus cum filiis Benjamin in Jerusalem, usque in præsentem diem.
22A casa de José também subiu contra Betel, e o SENHOR estava com eles.
22Domus quoque Joseph ascendit in Bethel, fuitque Dominus cum eis.
23A casa de José enviou espiões a Betel. (O nome da cidade antes disso era Luz.)
23Nam cum obsiderent urbem, quæ prius Luza vocabatur,
24Os vigias viram um homem saindo da cidade, e lhe disseram: “Por favor, mostre-nos a entrada da cidade, e nós trataremos você com bondade.”
24viderunt hominem egredientem de civitate, dixeruntque ad eum: Ostende nobis introitum civitatis, et faciemus tecum misericordiam.
25Ele lhes mostrou a entrada da cidade, e eles passaram a cidade ao fio da espada; mas deixaram ir o homem e toda a sua família.
25Qui cum ostendisset eis, percusserunt urbem in ore gladii: hominem autem illum, et omnem cognationem ejus, dimiserunt.
26O homem foi para a terra dos hititas, construiu uma cidade e deu-lhe o nome de Luz, que é o seu nome até o dia de hoje.
26Qui dimissus, abiit in terram Hetthim, et ædificavit ibi civitatem, vocavitque eam Luzam: quæ ita appellatur usque in præsentem diem.
27Manassés não expulsou os habitantes de Bete-Seã e seus povoados, nem de Taanaque e seus povoados, nem os habitantes de Dor e seus povoados, nem os habitantes de Ibleão e seus povoados, nem os habitantes de Megido e seus povoados; mas os cananeus persistiram em habitar naquela terra.
27Manasses quoque non delevit Bethsan, et Thanac cum viculis suis, et habitatores Dor, et Jeblaam, et Mageddo cum viculis suis, cœpitque Chananæus habitare cum eis.
28Quando Israel se fortaleceu, sujeitou os cananeus a trabalhos forçados, mas não os expulsou totalmente.
28Postquam autem confortatus est Israël, fecit eos tributarios, et delere noluit.
29Efraim não expulsou os cananeus que viviam em Gezer, mas os cananeus continuaram vivendo em Gezer entre eles.
29Ephraim etiam non interfecit Chananæum, qui habitabat in Gazer, sed habitavit cum eo.
30Zebulom não expulsou os habitantes de Quitrom, nem os habitantes de Naalal; mas os cananeus viveram entre eles e foram sujeitos a trabalhos forçados.
30Zabulon non delevit habitatores Cetron, et Naalol: sed habitavit Chananæus in medio ejus, factusque est ei tributarius.
31Aser não expulsou os habitantes de Aco, nem os habitantes de Sidom, nem de Ahlabe, nem de Aczibe, nem de Helba, nem de Afeque, nem de Reobe;
31Aser quoque non delevit habitatores Accho, et Sidonis, Ahalab, et Achazib, et Helba, et Aphec, et Rohob:
32mas os aseritas viveram entre os cananeus, os habitantes da terra, pois não os expulsaram.
32habitavitque in medio Chananæi habitatoris illius terræ, nec interfecit eum.
33Naftali não expulsou os habitantes de Bete-Semes, nem os habitantes de Bete-Anate; mas viveu entre os cananeus, os habitantes da terra. Contudo, os habitantes de Bete-Semes e de Bete-Anate foram sujeitos a trabalhos forçados.
33Nephthali quoque non delevit habitatores Bethsames, et Bethanath: et habitavit inter Chananæum habitatorem terræ, fueruntque ei Bethsamitæ et Bethanitæ tributarii.
34Os amorreus forçaram os filhos de Dã a recuar para a região montanhosa, pois não lhes permitiam descer ao vale;
34Arctavitque Amorrhæus filios Dan in monte, nec dedit eis locum ut ad planiora descenderent:
35os amorreus persistiram em habitar no monte Heres, em Aijalom e em Saalabim. Contudo, a mão da casa de José prevaleceu, de modo que eles foram sujeitos a trabalhos forçados.
35habitavitque in monte Hares, quod interpretatur testaceo, in Ajalon et Salebim. Et aggravata est manus domus Joseph, factusque est ei tributarius.
36A fronteira dos amorreus ia desde a subida de Acrabim, desde a rocha, e para cima.
36Fuit autem terminus Amorrhæi ab ascensu Scorpionis, petra, et superiora loca.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.