Juízes 13
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Clementine Vulgate, 1598
1Os filhos de Israel voltaram a fazer o que era mau aos olhos do SENHOR; e o SENHOR os entregou nas mãos dos filisteus por quarenta anos.
1Rursumque filii Israël fecerunt malum in conspectu Domini: qui tradidit eos in manus Philisthinorum quadraginta annis.
2Havia um certo homem de Zorá, da família dos danitas, cujo nome era Manoá; a sua mulher era estéril e não tinha filhos.
2Erat autem quidam vir de Saraa, et de stirpe Dan, nomine Manue, habens uxorem sterilem.
3O anjo do SENHOR apareceu à mulher e lhe disse: “Eis que você é estéril e não tem filhos; mas você conceberá e dará à luz um filho.
3Cui apparuit angelus Domini, et dixit ad eam: Sterilis es et absque liberis: sed concipies, et paries filium.
4Agora, portanto, tenha cuidado para não beber vinho nem bebida forte, e não coma nada impuro;
4Cave ergo ne bibas vinum ac siceram, nec immundum quidquam comedas:
5pois eis que você conceberá e dará à luz um filho. Nenhuma navalha passará sobre a sua cabeça, pois o menino será um nazireu para Deus desde o ventre. Ele começará a salvar Israel das mãos dos filisteus.”
5quia concipies, et paries filium, cujus non tanget caput novacula: erit enim nazaræus Dei ab infantia sua et ex matris utero, et ipse incipiet liberare Israël de manu Philisthinorum.
6Então a mulher foi e contou a seu marido, dizendo: “Um homem de Deus veio a mim, e a aparência dele era como a aparência do anjo de Deus, muito temível. Não lhe perguntei de onde ele era, nem ele me disse o seu nome;
6Quæ cum venisset ad maritum suum, dixit ei: Vir Dei venit ad me, habens vultum angelicum, terribilis nimis. Quem cum interrogassem quis esset, et unde venisset, et quo nomine vocaretur, noluit mihi dicere:
7mas ele me disse: ‘Eis que você conceberá e dará à luz um filho; agora, não beba vinho nem bebida forte. Não coma nada impuro, pois o menino será um nazireu para Deus desde o ventre até o dia da sua morte.’”
7sed hoc respondit: Ecce concipies et paries filium: cave ne vinum bibas, nec siceram, et ne aliquo vescaris immundo: erit enim puer nazaræus Dei ab infantia sua, ex utero matris suæ usque ad diem mortis suæ.
8Então Manoá orou ao SENHOR e disse: “Ó Senhor, por favor, permite que o homem de Deus que enviaste venha novamente a nós, e nos ensine o que devemos fazer com o menino que vai nascer.”
8Oravit itaque Manue Dominum, et ait: Obsecro, Domine, ut vir Dei, quem misisti, veniat iterum, et doceat nos quid debeamus facere de puero, qui nasciturus est.
9Deus ouviu a voz de Manoá, e o anjo de Deus veio novamente à mulher enquanto ela estava sentada no campo; mas Manoá, seu marido, não estava com ela.
9Exaudivitque Dominus deprecantem Manue, et apparuit rursum angelus Dei uxori ejus sedenti in agro: Manue autem maritus ejus non erat cum ea. Quæ cum vidisset angelum,
10A mulher se apressou e correu para contar a seu marido, dizendo-lhe: “Eis que o homem que veio a mim naquele dia me apareceu.”
10festinavit, et cucurrit ad virum suum: nuntiavitque ei, dicens: Ecce apparuit mihi vir, quem ante videram.
11Manoá se levantou, seguiu a sua mulher, foi até o homem e lhe perguntou: “Você é o homem que falou com a minha mulher?” Ele respondeu: “Eu sou.”
11Qui surrexit, et secutus est uxorem suam: veniensque ad virum, dixit ei: Tu es qui locutus es mulieri? Et ille respondit: Ego sum.
12Manoá disse: “Quando as suas palavras se cumprirem, qual será o modo de vida do menino e a sua missão?”
12Cui Manue: Quando, inquit, sermo tuus fuerit expletus, quid vis ut faciat puer? aut a quo se observare debebit?
13O anjo do SENHOR disse a Manoá: “De tudo o que eu disse à mulher, que ela tenha cuidado.
13Dixitque angelus Domini ad Manue: Ab omnibus, quæ locutus sum uxori tuæ, abstineat se,
14Ela não deve comer nada que venha da videira, nem beber vinho ou bebida forte, nem comer nada impuro. Que ela guarde tudo o que eu lhe ordenei.”
14et quidquid ex vinea nascitur, non comedat: vinum et siceram non bibat; nullo vescatur immundo: et quod ei præcepi, impleat atque custodiat.
15Manoá disse ao anjo do SENHOR: “Por favor, fique conosco, para que possamos preparar-lhe um cabrito.”
15Dixitque Manue ad angelum Domini: Obsecro te ut acquiescas precibus meis, et faciamus tibi hædum de capris.
16O anjo do SENHOR disse a Manoá: “Embora você me detenha, eu não comerei o seu pão. Se você quiser preparar um holocausto, deve oferecê-lo ao SENHOR.” Pois Manoá não sabia que ele era o anjo do SENHOR.
16Cui respondit angelus: Si me cogis, non comedam panes tuos: si autem vis holocaustum facere, offer illud Domino. Et nesciebat Manue quod angelus Domini esset.
17Manoá perguntou ao anjo do SENHOR: “Qual é o seu nome, para que, quando as suas palavras se cumprirem, possamos honrá-lo?”
17Dixitque ad eum: Quod est tibi nomen, ut, si sermo tuus fuerit expletus, honoremus te?
18O anjo do SENHOR lhe respondeu: “Por que você pergunta pelo meu nome, visto que é incompreensível?”
18Cui ille respondit: Cur quæris nomen meum, quod est mirabile?
19Então Manoá pegou o cabrito com a oferta de cereais e o ofereceu sobre a rocha ao SENHOR. E o anjo fez uma coisa maravilhosa enquanto Manoá e sua mulher observavam.
19Tulit itaque Manue hædum de capris, et libamenta, et posuit super petram, offerens Domino, qui facit mirabilia: ipse autem et uxor ejus intuebantur.
20Pois quando a chama subiu do altar em direção ao céu, o anjo do SENHOR subiu na chama do altar. Manoá e sua mulher viram isso; e prostraram-se com o rosto em terra.
20Cumque ascenderet flamma altaris in cælum, angelus Domini pariter in flamma ascendit. Quod cum vidissent Manue et uxor ejus, proni ceciderunt in terram,
21Mas o anjo do SENHOR nunca mais apareceu a Manoá nem à sua mulher. Então Manoá percebeu que era o anjo do SENHOR.
21et ultra eis non apparuit angelus Domini. Statimque intellexit Manue angelum Domini esse,
22Manoá disse à sua mulher: “Certamente morreremos, porque vimos a Deus.”
22et dixit ad uxorem suam: Morte moriemur, quia vidimus Deum.
23Mas a sua mulher lhe respondeu: “Se o SENHOR quisesse nos matar, não teria aceitado o holocausto e a oferta de cereais de nossas mãos, nem nos teria mostrado todas essas coisas, nem nos teria falado tais coisas neste momento.”
23Cui respondit mulier: Si Dominus nos vellet occidere, de manibus nostris holocaustum et libamenta non suscepisset, nec ostendisset nobis hæc omnia, neque ea quæ sunt ventura dixisset.
24A mulher deu à luz um filho e lhe deu o nome de Sansão. O menino cresceu, e o SENHOR o abençoou.
24Peperit itaque filium, et vocavit nomen ejus Samson. Crevitque puer, et benedixit ei Dominus.
25O Espírito do SENHOR começou a movê-lo em Maané-Dã, entre Zorá e Estaol.
25Cœpitque spiritus Domini esse cum eo in castris Dan inter Saraa et Esthaol.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.