Sentencoj 14
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Saĝa virino konstruas sian domon; Sed malsaĝa detruas ĝin per siaj manoj.
1Мудра жена зида кућу своју, а луда својим рукама раскопава.
2Kiu iras la ĝustan vojon, tiu timas la Eternulon; Sed kiu iras vojon malĝustan, tiu Lin malestimas.
2Ко ходи право, боји се Господа; а ко је опак на својим путевима, презире Га.
3En la buŝo de malsaĝulo estas vergo por lia malhumileco; Sed la buŝo de saĝuloj ilin gardas.
3У устима је безбожниковим прут охолости, а мудре чувају уста њихова.
4Se ne ekzistas bovoj, la grenejoj estas malplenaj; Sed multe da profito estas de la forto de bovoj.
4Где нема волова, чисте су јасле; а обилата је летина од силе воловске.
5Verama atestanto ne mensogas; Sed atestanto falsama elspiras mensogojn.
5Истинит сведок не лаже, а лажан сведок говори лаж.
6Mokanto serĉas saĝecon kaj ĝin ne trovas; Sed por saĝulo la sciado estas facila.
6Подсмевач тражи мудрост, и не находи је; а разумном је знање лако наћи.
7Foriru de homo malsaĝa; Ĉar vi ne aŭdos parolon de saĝo.
7Иди од човека безумног, јер нећеш чути паметне речи.
8La saĝeco de saĝulo estas komprenado de sia vojo; Kaj la malsaĝeco de malsaĝuloj estas trompiĝado.
8Мудрост је паметног да пази на пут свој, а безумље је безумних превара.
9Malsaĝuloj ŝercas pri siaj kulpoj; Sed inter virtuloj ekzistas reciproka favoro.
9Безумнима је шала грех, а међу праведнима је добра воља.
10Koro scias sian propran malĝojon; Kaj en ĝia ĝojo ne partoprenas fremdulo.
10Срце свачије зна јад душе своје; и у весеље његово не меша се други.
11Domo de malvirtuloj estos ekstermita; Sed dometo de virtuloj floros.
11Дом безбожнички раскопаће се, а колиба праведних цветаће.
12Iufoje vojo ŝajnas ĝusta al homo, Kaj tamen ĝia fino kondukas al la morto.
12Неки се пут чини човеку прав, а крај му је пут к смрти.
13Ankaŭ dum ridado povas dolori la koro; Kaj la fino de ĝojo estas malĝojo.
13И од смеха боли срце, и весељу крај бива жалост.
14Laŭ siaj agoj manĝos homo malbonkora; Kaj homo bona satiĝos per siaj faroj.
14Путева својих наситиће се ко је изопаченог срца, али га се клони човек добар.
15Naivulo kredas ĉiun vorton; Sed saĝulo estas atenta pri sia vojo.
15Луд верује свашта, а паметан пази на своје кораке.
16Saĝulo timas, kaj forkliniĝas de malbono; Sed malsaĝulo estas incitiĝema kaj memfidema.
16Мудар се боји и уклања се од зла, а безуман навире и слободан је.
17Malpacienculo faras malsaĝaĵojn; Kaj malbonintenculo estas malamata.
17Нагао човек чини безумље, а пакостан је човек мрзак.
18Naivuloj akiras malsaĝecon; Sed saĝuloj estas kronataj de klereco.
18Луди наслеђује безумље, а разборити венчава се знањем.
19Malbonuloj humiliĝos antaŭ bonuloj; Kaj malvirtuloj estos antaŭ la pordego de virtulo.
19Клањају се зли пред добрима и безбожни на вратима праведног.
20Malriĉulo estas malamata eĉ de sia proksimulo; Sed riĉulo havas multe da amikoj.
20Убоги је мрзак и пријатељу свом, а богати имају много пријатеља.
21Kiu malŝatas sian proksimulon, tiu estas pekulo; Sed kiu kompatas malriĉulojn, tiu estas feliĉa.
21Ко презире ближњег свог греши; а ко је милостив убогима, благо њему.
22Ĉu ne eraras malbonintenculoj? Sed favorkoreco kaj vero estas ĉe tiuj, kiuj havas bonajn intencojn.
22Који смишљају зло, не лутају ли? А милост и вера биће онима који смишљају добро.
23De ĉiu laboro estos profito; Sed de babilado venas nur senhaveco.
23У сваком труду има добитка, а говор уснама само је сиромаштво.
24Propra riĉeco estas krono por la saĝuloj; Sed la malsaĝeco de la malsaĝuloj restas malsaĝeco.
24Мудрима је венац богатство њихово, а безумље безумних остаје безумље.
25Verparola atestanto savas animojn; Sed malverparola elspiras trompon.
25Истинит сведок избавља душе, а лажан говори превару.
26En la timo antaŭ la Eternulo estas forta fortikaĵo; Kaj Li estos rifuĝejo por Siaj infanoj.
26У страху је Господњем јако поуздање, и синовима је уточиште.
27La timo antaŭ la Eternulo estas fonto de vivo, Por evitigi la retojn de la morto.
27Страх је Господњи извор животу да се човек сачува од пругала смртних.
28Grandeco de popolo estas gloro por reĝo; Kaj manko de popolo pereigas la reganton.
28У мноштву је народа слава цару; а кад нестаје народа, пропаст је владаоцу.
29Pacienculo havas multe da saĝo; Sed malpacienculo elmontras malsaĝecon.
29Ко је спор на гнев, велика је разума; а ко је нагао показује лудост.
30Trankvila koro estas vivo por la korpo; Sed envio estas puso por la ostoj.
30Живот је телу срце здраво, а завист је трулеж у костима.
31Kiu premas malriĉulon, tiu ofendas lian Kreinton; Kaj kiu Lin honoras, tiu kompatas malriĉulon.
31Ко чини криво убогоме, срамоти Створитеља његовог; а поштује Га ко је милостив сиромаху.
32Pro sia malboneco malvirtulo estos forpuŝita; Sed virtulo eĉ mortante havas esperon.
32За зло своје повргнуће се безбожник, а праведник нада се и на самрти.
33En la koro de saĝulo ripozas saĝo; Kaj kio estas en malsaĝuloj, tio elmontriĝas.
33Мудрост почива у срцу разумног човека, а шта је у безумнима познаје се.
34Virto altigas popolon; Sed peko pereigas gentojn.
34Правда подиже народ, а грех је срамота народима.
35Favoron de la reĝo havas sklavo saĝa; Sed kontraŭ malbonkonduta li koleras.
35Мио је цару разуман слуга, али на срамотног гневи се.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.