Sentencoj 14
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Clementine Vulgate, 1598
1Saĝa virino konstruas sian domon; Sed malsaĝa detruas ĝin per siaj manoj.
1[Sapiens mulier ædificat domum suam; insipiens exstructam quoque manibus destruet.
2Kiu iras la ĝustan vojon, tiu timas la Eternulon; Sed kiu iras vojon malĝustan, tiu Lin malestimas.
2Ambulans recto itinere, et timens Deum, despicitur ab eo qui infami graditur via.
3En la buŝo de malsaĝulo estas vergo por lia malhumileco; Sed la buŝo de saĝuloj ilin gardas.
3In ore stulti virga superbiæ; labia autem sapientium custodiunt eos.
4Se ne ekzistas bovoj, la grenejoj estas malplenaj; Sed multe da profito estas de la forto de bovoj.
4Ubi non sunt boves, præsepe vacuum est; ubi autem plurimæ segetes, ibi manifesta est fortitudo bovis.
5Verama atestanto ne mensogas; Sed atestanto falsama elspiras mensogojn.
5Testis fidelis non mentitur; profert autem mendacium dolosus testis.
6Mokanto serĉas saĝecon kaj ĝin ne trovas; Sed por saĝulo la sciado estas facila.
6Quærit derisor sapientiam, et non invenit; doctrina prudentium facilis.
7Foriru de homo malsaĝa; Ĉar vi ne aŭdos parolon de saĝo.
7Vade contra virum stultum, et nescit labia prudentiæ.
8La saĝeco de saĝulo estas komprenado de sia vojo; Kaj la malsaĝeco de malsaĝuloj estas trompiĝado.
8Sapientia callidi est intelligere viam suam, et imprudentia stultorum errans.
9Malsaĝuloj ŝercas pri siaj kulpoj; Sed inter virtuloj ekzistas reciproka favoro.
9Stultus illudet peccatum, et inter justos morabitur gratia.
10Koro scias sian propran malĝojon; Kaj en ĝia ĝojo ne partoprenas fremdulo.
10Cor quod novit amaritudinem animæ suæ, in gaudio ejus non miscebitur extraneus.
11Domo de malvirtuloj estos ekstermita; Sed dometo de virtuloj floros.
11Domus impiorum delebitur: tabernacula vero justorum germinabunt.
12Iufoje vojo ŝajnas ĝusta al homo, Kaj tamen ĝia fino kondukas al la morto.
12Est via quæ videtur homini justa, novissima autem ejus deducunt ad mortem.
13Ankaŭ dum ridado povas dolori la koro; Kaj la fino de ĝojo estas malĝojo.
13Risus dolore miscebitur, et extrema gaudii luctus occupat.
14Laŭ siaj agoj manĝos homo malbonkora; Kaj homo bona satiĝos per siaj faroj.
14Viis suis replebitur stultus, et super eum erit vir bonus.]
15Naivulo kredas ĉiun vorton; Sed saĝulo estas atenta pri sia vojo.
15[Innocens credit omni verbo; astutus considerat gressus suos. Filio doloso nihil erit boni; servo autem sapienti prosperi erunt actus, et dirigetur via ejus.
16Saĝulo timas, kaj forkliniĝas de malbono; Sed malsaĝulo estas incitiĝema kaj memfidema.
16Sapiens timet, et declinat a malo; stultus transilit, et confidit.
17Malpacienculo faras malsaĝaĵojn; Kaj malbonintenculo estas malamata.
17Impatiens operabitur stultitiam, et vir versutus odiosus est.
18Naivuloj akiras malsaĝecon; Sed saĝuloj estas kronataj de klereco.
18Possidebunt parvuli stultitiam, et exspectabunt astuti scientiam.
19Malbonuloj humiliĝos antaŭ bonuloj; Kaj malvirtuloj estos antaŭ la pordego de virtulo.
19Jacebunt mali ante bonos, et impii ante portas justorum.
20Malriĉulo estas malamata eĉ de sia proksimulo; Sed riĉulo havas multe da amikoj.
20Etiam proximo suo pauper odiosus erit: amici vero divitum multi.
21Kiu malŝatas sian proksimulon, tiu estas pekulo; Sed kiu kompatas malriĉulojn, tiu estas feliĉa.
21Qui despicit proximum suum peccat; qui autem miseretur pauperis beatus erit. Qui credit in Domino misericordiam diligit.
22Ĉu ne eraras malbonintenculoj? Sed favorkoreco kaj vero estas ĉe tiuj, kiuj havas bonajn intencojn.
22Errant qui operantur malum; misericordia et veritas præparant bona.
23De ĉiu laboro estos profito; Sed de babilado venas nur senhaveco.
23In omni opere erit abundantia; ubi autem verba sunt plurima, ibi frequenter egestas.
24Propra riĉeco estas krono por la saĝuloj; Sed la malsaĝeco de la malsaĝuloj restas malsaĝeco.
24Corona sapientium divitiæ eorum; fatuitas stultorum imprudentia.
25Verparola atestanto savas animojn; Sed malverparola elspiras trompon.
25Liberat animas testis fidelis, et profert mendacia versipellis.]
26En la timo antaŭ la Eternulo estas forta fortikaĵo; Kaj Li estos rifuĝejo por Siaj infanoj.
26[In timore Domini fiducia fortitudinis, et filiis ejus erit spes.
27La timo antaŭ la Eternulo estas fonto de vivo, Por evitigi la retojn de la morto.
27Timor Domini fons vitæ, ut declinent a ruina mortis.
28Grandeco de popolo estas gloro por reĝo; Kaj manko de popolo pereigas la reganton.
28In multitudine populi dignitas regis, et in paucitate plebis ignominia principis.
29Pacienculo havas multe da saĝo; Sed malpacienculo elmontras malsaĝecon.
29Qui patiens est multa gubernatur prudentia; qui autem impatiens est exaltat stultitiam suam.
30Trankvila koro estas vivo por la korpo; Sed envio estas puso por la ostoj.
30Vita carnium sanitas cordis; putredo ossium invidia.
31Kiu premas malriĉulon, tiu ofendas lian Kreinton; Kaj kiu Lin honoras, tiu kompatas malriĉulon.
31Qui calumniatur egentem exprobrat factori ejus; honorat autem eum qui miseretur pauperis.
32Pro sia malboneco malvirtulo estos forpuŝita; Sed virtulo eĉ mortante havas esperon.
32In malitia sua expelletur impius: sperat autem justus in morte sua.
33En la koro de saĝulo ripozas saĝo; Kaj kio estas en malsaĝuloj, tio elmontriĝas.
33In corde prudentis requiescit sapientia, et indoctos quosque erudiet.
34Virto altigas popolon; Sed peko pereigas gentojn.
34Justitia elevat gentem; miseros autem facit populos peccatum.
35Favoron de la reĝo havas sklavo saĝa; Sed kontraŭ malbonkonduta li koleras.
35Acceptus est regi minister intelligens; iracundiam ejus inutilis sustinebit.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.