Sentencoj 9
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Clementine Vulgate, 1598
1La saĝo konstruis sian domon, Ĉarpentis ĝiajn sep kolonojn.
1[Sapientia ædificavit sibi domum: excidit columnas septem.
2Ĝi buĉis sian bruton, verŝis sian vinon, Kaj pretigis sian tablon.
2Immolavit victimas suas, miscuit vinum, et proposuit mensam suam.
3Ĝi sendis siajn servantinojn, Por anonci sur la pintoj de la altaĵoj de la urbo:
3Misit ancillas suas ut vocarent ad arcem et ad mœnia civitatis.
4Kiu estas naiva, tiu sin turnu ĉi tien! Al la senspritulo ĝi diris:
4Si quis est parvulus, veniat ad me. Et insipientibus locuta est:
5Venu, manĝu de mia pano, Kaj trinku el la vino, kiun mi enverŝis.
5Venite, comedite panem meum, et bibite vinum quod miscui vobis.
6Forlasu la malsaĝaĵon, kaj vivu; Kaj iru laŭ la vojo de la prudento.
6Relinquite infantiam, et vivite, et ambulate per vias prudentiæ.]
7Kiu instruas blasfemanton, tiu prenas sur sin malhonoron; Kaj kiu penas ĝustigi malpiulon, tiu estas mokata.
7[Qui erudit derisorem, ipse injuriam sibi facit, et qui arguit impium, sibi maculam generat.
8Ne penu ĝustigi blasfemanton, ke li vin ne malamu: Penu ĝustigi saĝulon, kaj li vin amos.
8Noli arguere derisorem, ne oderit te: argue sapientem, et diliget te.
9Donu al saĝulo, kaj li ankoraŭ pli saĝiĝos; Instruu justulon, kaj li lernos pli.
9Da sapienti occasionem, et addetur ei sapientia; doce justum, et festinabit accipere.
10La komenco de la saĝo estas timo antaŭ la Eternulo; Kaj ekkono pri la Sanktulo estas prudento.
10Principium sapientiæ timor Domini, et scientia sanctorum prudentia.
11Ĉar per mi plimultiĝos viaj tagoj, Kaj aldoniĝos al vi jaroj da vivo.
11Per me enim multiplicabuntur dies tui, et addentur tibi anni vitæ.
12Se vi saĝiĝis, vi saĝiĝis por vi; Kaj se vi blasfemas, vi sola suferos.
12Si sapiens fueris, tibimetipsi eris; si autem illusor, solus portabis malum.]
13Virino malsaĝa, bruema, Sensprita, kaj nenion scianta,
13[Mulier stulta et clamosa, plenaque illecebris, et nihil omnino sciens,
14Sidas ĉe la pordo de sia domo, Sur seĝo sur altaĵo de la urbo,
14sedit in foribus domus suæ, super sellam in excelso urbis loco,
15Por voki la pasantojn, Kiuj iras sian ĝustan vojon:
15ut vocaret transeuntes per viam, et pergentes itinere suo:
16Kiu estas naiva, tiu sin turnu ĉi tien! Kaj al la senspritulo ŝi diris:
16Qui est parvulus declinet ad me. Et vecordi locuta est:
17Akvoj ŝtelitaj estas dolĉaj, Kaj pano kaŝita estas agrabla.
17Aquæ furtivæ dulciores sunt, et panis absconditus suavior.
18Kaj li ne scias, ke tie estas mortintoj Kaj ke ŝiaj invititoj estas en la profundoj de Ŝeol.
18Et ignoravit quod ibi sint gigantes, et in profundis inferni convivæ ejus.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.