Sentencoj 15
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Clementine Vulgate, 1598
1Milda respondo kvietigas koleron; Sed malmola vorto ekscitas koleron.
1[Responsio mollis frangit iram; sermo durus suscitat furorem.
2La lango de saĝuloj bonigas la instruon; Sed la buŝo de malsaĝuloj elparolas sensencaĵon.
2Lingua sapientium ornat scientiam; os fatuorum ebullit stultitiam.
3Sur ĉiu loko estas la okuloj de la Eternulo; Ili vidas la malbonulojn kaj bonulojn.
3In omni loco, oculi Domini contemplantur bonos et malos.
4Milda lango estas arbo de vivo; Sed malbonparola rompas la spiriton.
4Lingua placabilis lignum vitæ; quæ autem immoderata est conteret spiritum.
5Malsaĝulo malŝatas la instruon de sia patro; Sed kiu plenumas la admonon, tiu estas prudenta.
5Stultus irridet disciplinam patris sui; qui autem custodit increpationes astutior fiet. In abundanti justitia virtus maxima est: cogitationes autem impiorum eradicabuntur.
6En la domo de virtulo estas multe da trezoroj; Sed en la profito de malvirtulo estas pereo.
6Domus justi plurima fortitudo, et in fructibus impii conturbatio.
7La buŝo de saĝuloj semas instruon; Sed la koro de malsaĝuloj ne estas tia.
7Labia sapientium disseminabunt scientiam; cor stultorum dissimile erit.
8Oferdono de malvirtuloj estas abomenaĵo por la Eternulo; Sed la preĝo de virtuloj al Li plaĉas.
8Victimæ impiorum abominabiles Domino; vota justorum placabilia.
9Abomenaĵo por la Eternulo estas la vojo de malvirtulo; Sed kiu celas virton, tiun Li amas.
9Abominatio est Domino via impii; qui sequitur justitiam diligitur ab eo.
10Malbona puno atendas tiun, kiu forlasas la vojon; Kaj la malamanto de admono mortos.
10Doctrina mala deserenti viam vitæ; qui increpationes odit, morietur.
11Ŝeol kaj la abismo estas antaŭ la Eternulo: Tiom pli la koroj de la homidoj.
11Infernus et perditio coram Domino; quanto magis corda filiorum hominum !
12Mokanto ne amas tiun, kiu lin admonas; Al saĝuloj li ne iras.
12Non amat pestilens eum qui se corripit, nec ad sapientes graditur.]
13Ĝoja koro faras la vizaĝon ĝoja; Sed ĉe ĉagreno de la koro la spirito estas malgaja.
13[Cor gaudens exhilarat faciem; in mœrore animi dejicitur spiritus.
14La koro de saĝulo serĉas instruon; Sed la buŝo de malsaĝuloj nutras sin per malsaĝeco.
14Cor sapientis quærit doctrinam, et os stultorum pascitur imperitia.
15Ĉiuj tagoj de malfeliĉulo estas malbonaj; Sed kontenta koro estas festenado.
15Omnes dies pauperis, mali; secura mens quasi juge convivium.
16Pli bona estas malmulto kun timo antaŭ la Eternulo, Ol granda trezoro kun maltrankvileco ĉe ĝi.
16Melius est parum cum timore Domini, quam thesauri magni et insatiabiles.
17Pli bona estas manĝo el verdaĵo, sed kun amo, Ol grasa bovo, sed kun malamo.
17Melius est vocari ad olera cum caritate, quam ad vitulum saginatum cum odio.
18Kolerema homo kaŭzas malpacon; Kaj pacienculo kvietigas disputon.
18Vir iracundus provocat rixas; qui patiens est mitigat suscitatas.
19La vojo de maldiligentulo estas kiel dornarbeto; Sed la vojo de virtuloj estas ebenigita.
19Iter pigrorum quasi sepes spinarum; via justorum absque offendiculo.
20Saĝa filo ĝojigas la patron; Sed homo malsaĝa estas malhonoro por sia patrino.
20Filius sapiens lætificat patrem, et stultus homo despicit matrem suam.
21Malsaĝeco estas ĝojo por malsaĝulo; Sed homo prudenta iras ĝustan vojon.
21Stultitia gaudium stulto, et vir prudens dirigit gressus suos.
22Kie ne estas konsilo, tie la entreprenoj neniiĝas; Sed ĉe multe da konsilantoj ili restas fortikaj.
22Dissipantur cogitationes ubi non est consilium; ubi vero sunt plures consiliarii, confirmantur.
23Plezuro por homo estas en la respondo de lia buŝo; Kaj kiel bona estas vorto en la ĝusta tempo!
23Lætatur homo in sententia oris sui, et sermo opportunus est optimus.
24La vojo de la vivo por saĝulo iras supren, Por ke li evitu Ŝeolon malsupre.
24Semita vitæ super eruditum, ut declinet de inferno novissimo.]
25La domon de fieruloj la Eternulo ruinigas; Sed Li gardas la limojn de vidvino.
25[Domum superborum demolietur Dominus, et firmos faciet terminos viduæ.
26Abomenaĵo por la Eternulo estas la intencoj de malnoblulo; Sed agrablaj estas la paroloj de puruloj.
26Abominatio Domini cogitationes malæ, et purus sermo pulcherrimus firmabitur ab eo.
27Profitemulo malĝojigas sian domon; Sed kiu malamas donacojn, tiu vivos.
27Conturbat domum suam qui sectatur avaritiam; qui autem odit munera, vivet. Per misericordiam et fidem purgantur peccata: per timorem autem Domini declinat omnis a malo.
28La koro de virtulo pripensas respondon; Sed la buŝo de malvirtuloj elfluigas malbonon.
28Mens justi meditatur obedientiam; os impiorum redundat malis.
29La Eternulo estas malproksima de la malvirtuloj; Sed la preĝon de la virtuloj Li aŭskultas.
29Longe est Dominus ab impiis, et orationes justorum exaudiet.
30Luma okulo ĝojigas la koron; Bona sciigo fortikigas la ostojn.
30Lux oculorum lætificat animam; fama bona impinguat ossa.
31Orelo, kiu aŭskultas la instruon de la vivo, Loĝos inter saĝuloj.
31Auris quæ audit increpationes vitæ in medio sapientium commorabitur.
32Kiu forpuŝas admonon, tiu malestimas sian animon; Sed kiu aŭskultas instruon, tiu akiras saĝon.
32Qui abjicit disciplinam despicit animam suam; qui autem acquiescit increpationibus possessor est cordis.
33La timo antaŭ la Eternulo instruas saĝon, Kaj humileco troviĝas antaŭ honoro.
33Timor Domini disciplina sapientiæ, et gloriam præcedit humilitas.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.