Proverbios
Chapter 15
Reina-Valera 1909
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Proverbios 15

Reina-Valera 1909
Clementine Vulgate, 1598
1LA blanda respuesta quita la ira: mas la palabra áspera hace subir el furor.
1[Responsio mollis frangit iram; sermo durus suscitat furorem.
2La lengua de los sabios adornará la sabiduría: mas la boca de los necios hablará sandeces.
2Lingua sapientium ornat scientiam; os fatuorum ebullit stultitiam.
3Los ojos de Jehová están en todo lugar, mirando á los malos y á los buenos.
3In omni loco, oculi Domini contemplantur bonos et malos.
4La sana lengua es árbol de vida: mas la perversidad en ella es quebrantamiento de espíritu.
4Lingua placabilis lignum vitæ; quæ autem immoderata est conteret spiritum.
5El necio menosprecia el consejo de su padre: mas el que guarda la corrección, vendrá á ser cuerdo.
5Stultus irridet disciplinam patris sui; qui autem custodit increpationes astutior fiet. In abundanti justitia virtus maxima est: cogitationes autem impiorum eradicabuntur.
6En la casa del justo hay gran provisión; empero turbación en las ganancias del impío.
6Domus justi plurima fortitudo, et in fructibus impii conturbatio.
7Los labios de los sabios esparcen sabiduría: mas no así el corazón de los necios.
7Labia sapientium disseminabunt scientiam; cor stultorum dissimile erit.
8El sacrificio de los impíos es abominación á Jehová: mas la oración de los rectos es su gozo.
8Victimæ impiorum abominabiles Domino; vota justorum placabilia.
9Abominación es á Jehová el camino del impío: mas él ama al que sigue justicia.
9Abominatio est Domino via impii; qui sequitur justitiam diligitur ab eo.
10La reconvención es molesta al que deja el camino: y el que aborreciere la corrección, morirá.
10Doctrina mala deserenti viam vitæ; qui increpationes odit, morietur.
11El infierno y la perdición están delante de Jehová: ¡cuánto más los corazones de los hombres!
11Infernus et perditio coram Domino; quanto magis corda filiorum hominum !
12El escarnecedor no ama al que le reprende; ni se allega á los sabios.
12Non amat pestilens eum qui se corripit, nec ad sapientes graditur.]
13El corazón alegre hermosea el rostro: mas por el dolor de corazón el espíritu se abate.
13[Cor gaudens exhilarat faciem; in mœrore animi dejicitur spiritus.
14El corazón entendido busca la sabiduría: mas la boca de los necios pace necedad.
14Cor sapientis quærit doctrinam, et os stultorum pascitur imperitia.
15Todos los días del afligido son trabajosos: mas el de corazón contento tiene un convite continuo.
15Omnes dies pauperis, mali; secura mens quasi juge convivium.
16Mejor es lo poco con el temor de Jehová, que el gran tesoro donde hay turbación.
16Melius est parum cum timore Domini, quam thesauri magni et insatiabiles.
17Mejor es la comida de legumbres donde hay amor, que de buey engordado donde hay odio.
17Melius est vocari ad olera cum caritate, quam ad vitulum saginatum cum odio.
18El hombre iracundo mueve contiendas: mas el que tarde se enoja, apaciguará la rencilla.
18Vir iracundus provocat rixas; qui patiens est mitigat suscitatas.
19El camino del perezoso es como seto de espinos: mas la vereda de los rectos como una calzada.
19Iter pigrorum quasi sepes spinarum; via justorum absque offendiculo.
20El hijo sabio alegra al padre: mas el hombre necio menosprecia á su madre.
20Filius sapiens lætificat patrem, et stultus homo despicit matrem suam.
21La necedad es alegría al falto de entendimiento: mas el hombre entendido enderezará su proceder.
21Stultitia gaudium stulto, et vir prudens dirigit gressus suos.
22Los pensamientos son frustrados donde no hay consejo; mas en la multitud de consejeros se afirman.
22Dissipantur cogitationes ubi non est consilium; ubi vero sunt plures consiliarii, confirmantur.
23Alégrase el hombre con la respuesta de su boca: y la palabra á su tiempo, ¡cuán buena es!
23Lætatur homo in sententia oris sui, et sermo opportunus est optimus.
24El camino de la vida es hacia arriba al entendido, para apartarse del infierno abajo.
24Semita vitæ super eruditum, ut declinet de inferno novissimo.]
25Jehová asolará la casa de los soberbios: mas él afirmará el término de la viuda.
25[Domum superborum demolietur Dominus, et firmos faciet terminos viduæ.
26Abominación son á Jehová los pensamientos del malo: mas las expresiones de los limpios son limpias.
26Abominatio Domini cogitationes malæ, et purus sermo pulcherrimus firmabitur ab eo.
27Alborota su casa el codicioso: mas el que aborrece las dádivas vivirá.
27Conturbat domum suam qui sectatur avaritiam; qui autem odit munera, vivet. Per misericordiam et fidem purgantur peccata: per timorem autem Domini declinat omnis a malo.
28El corazón del justo piensa para responder: mas la boca de los impíos derrama malas cosas.
28Mens justi meditatur obedientiam; os impiorum redundat malis.
29Lejos está Jehová de los impíos: mas él oye la oración de los justos.
29Longe est Dominus ab impiis, et orationes justorum exaudiet.
30La luz de los ojos alegra el corazón; y la buena fama engorda los huesos.
30Lux oculorum lætificat animam; fama bona impinguat ossa.
31La oreja que escucha la corrección de vida, entre los sabios morará.
31Auris quæ audit increpationes vitæ in medio sapientium commorabitur.
32El que tiene en poco la disciplina, menosprecia su alma: mas el que escucha la corrección, tiene entendimiento.
32Qui abjicit disciplinam despicit animam suam; qui autem acquiescit increpationibus possessor est cordis.
33El temor de Jehová es enseñanza de sabiduría: y delante de la honra está la humildad.
33Timor Domini disciplina sapientiæ, et gloriam præcedit humilitas.]

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.