Sentencoj 6
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Clementine Vulgate, 1598
1Mia filo! se vi garantiis por via proksimulo Kaj donis vian manon por aliulo,
1[Fili mi, si spoponderis pro amico tuo, defixisti apud extraneum manum tuam:
2Tiam vi enretiĝis per la vortoj de via buŝo, Kaptiĝis per la vortoj de via buŝo.
2illaqueatus es verbis oris tui, et captus propriis sermonibus.
3Tiam, mia filo, agu tiel kaj saviĝu, Ĉar vi falis en la mano de via proksimulo: Iru, vigliĝu, kaj petegu vian proksimulon;
3Fac ergo quod dico, fili mi, et temetipsum libera, quia incidisti in manum proximi tui. Discurre, festina, suscita amicum tuum.
4Ne lasu viajn okulojn dormi Kaj viajn palpebrojn dormeti;
4Ne dederis somnum oculis tuis, nec dormitent palpebræ tuæ.
5Savu vin, kiel gazelo, el la mano, Kaj kiel birdo el la mano de la birdokaptisto.
5Eruere quasi damula de manu, et quasi avis de manu aucupis.]
6Iru al la formiko, vi maldiligentulo; Rigardu ĝian agadon, kaj saĝiĝu.
6[Vade ad formicam, o piger, et considera vias ejus, et disce sapientiam.
7Kvankam ĝi ne havas estron, Nek kontrolanton, nek reganton,
7Quæ cum non habeat ducem, nec præceptorem, nec principem,
8Ĝi pretigas en la somero sian panon, Ĝi kolektas dum la rikolto sian manĝon.
8parat in æstate cibum sibi, et congregat in messe quod comedat.
9Ĝis kiam, maldiligentulo, vi kuŝos? Kiam vi leviĝos de via dormo?
9Usquequo, piger, dormies? quando consurges e somno tuo?
10Iom da dormo, iom da dormeto, Iom da kunmeto de la manoj por kuŝado;
10Paululum dormies, paululum dormitabis, paululum conseres manus ut dormias;
11Kaj venos via malriĉeco kiel rabisto, Kaj via senhaveco kiel viro armita.
11et veniet tibi quasi viator egestas, et pauperies quasi vir armatus. Si vero impiger fueris, veniet ut fons messis tua, et egestas longe fugiet a te.]
12Homo sentaŭga, homo malbonfarema, Iras kun buŝo malica,
12[Homo apostata, vir inutilis, graditur ore perverso;
13Donas signojn per la okuloj, aludas per siaj piedoj, Komprenigas per siaj fingroj;
13annuit oculis, terit pede, digito loquitur,
14Perverseco estas en lia koro, li intencas malbonon; En ĉiu tempo li semas malpacon.
14pravo corde machinatur malum, et omni tempore jurgia seminat.
15Tial subite venos lia pereo; Li estos rompita subite, kaj neniu lin sanigos.
15Huic extemplo veniet perditio sua, et subito conteretur, nec habebit ultra medicinam.]
16Jen estas ses aferoj, kiujn la Eternulo malamas, Kaj sep, kiujn Li abomenegas.
16[Sex sunt quæ odit Dominus, et septimum detestatur anima ejus:
17Arogantaj okuloj, mensogema lango, Kaj manoj, kiuj verŝas senkulpan sangon,
17oculos sublimes, linguam mendacem, manus effundentes innoxium sanguinem,
18Koro, kiu preparas malbonfarajn intencojn, Piedoj, kiuj rapidas kuri al malbono,
18cor machinans cogitationes pessimas, pedes veloces ad currendum in malum,
19Falsa atestanto, kiu elspiras mensogojn; Kaj tiu, kiu semas malpacon inter fratoj.
19proferentem mendacia testem fallacem, et eum qui seminat inter fratres discordias.]
20Konservu, mia filo, la ordonon de via patro, Kaj ne forĵetu la instruon de via patrino.
20[Conserva, fili mi, præcepta patris tui, et ne dimittas legem matris tuæ.
21Ligu ilin por ĉiam al via koro, Volvu ilin sur vian kolon.
21Liga ea in corde tuo jugiter, et circumda gutturi tuo.
22Kiam vi iros, ili gvidos vin; Kiam vi kuŝiĝos, ili vin gardos; Kaj kiam vi vekiĝos, ili parolos kun vi.
22Cum ambulaveris, gradiantur tecum; cum dormieris, custodiant te: et evigilans loquere cum eis.
23Ĉar moralordono estas lumingo, kaj instruo estas lumo, Kaj edifaj predikoj estas vojo de vivo,
23Quia mandatum lucerna est, et lex lux, et via vitæ increpatio disciplinæ:
24Por gardi vin kontraŭ malbona virino, Kontraŭ glata lango de fremdulino.
24ut custodiant te a muliere mala, et a blanda lingua extraneæ.
25Ne deziregu en via koro ŝian belecon, Kaj ne kaptiĝu per ŝiaj palpebroj.
25Non concupiscat pulchritudinem ejus cor tuum, nec capiaris nutibus illius:
26Ĉar la kosto de publikulino estas nur unu pano; Sed fremda edzino forkaptas la grandvaloran animon.
26pretium enim scorti vix est unius panis, mulier autem viri pretiosam animam capit.
27Ĉu iu povas teni fajron en sia sino tiel, Ke liaj vestoj ne brulu?
27Numquid potest homo abscondere ignem in sinu suo, ut vestimenta illius non ardeant?
28Ĉu iu povas marŝi sur ardantaj karboj, Ne bruligante siajn piedojn?
28aut ambulare super prunas, ut non comburantur plantæ ejus?
29Tiel ankaŭ estas kun tiu, kiu venas al la edzino de sia proksimulo; Neniu, kiu ŝin ektuŝas, restas sen puno.
29sic qui ingreditur ad mulierem proximi sui, non erit mundus cum tetigerit eam.
30Oni ne faras grandan honton al ŝtelanto, Se li ŝtelas por sin satigi, kiam li malsatas;
30Non grandis est culpa cum quis furatus fuerit: furatur enim ut esurientem impleat animam;
31Kaj kiam oni lin kaptas, li pagas sepoble; La tutan havon de sia domo li fordonas.
31deprehensus quoque reddet septuplum, et omnem substantiam domus suæ tradet.
32Sed kiu adultas kun virino, tiu estas sensaĝa; Tiu, kiu faras tion, pereigas sian animon;
32Qui autem adulter est, propter cordis inopiam perdet animam suam;
33Batojn kaj malhonoron li ricevas, Kaj lia honto ne elviŝiĝas;
33turpitudinem et ignominiam congregat sibi, et opprobrium illius non delebitur:
34Ĉar furiozas la ĵaluzo de la edzo; Kaj li ne indulgas en la tempo de la venĝo.
34quia zelus et furor viri non parcet in die vindictæ,
35Li rigardas nenian kompenson, Kaj li ne akceptas, se vi volas eĉ multe donaci.
35nec acquiescet cujusquam precibus, nec suscipiet pro redemptione dona plurima.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.