Sentencoj 16
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Clementine Vulgate, 1598
1Al la homo apartenas la projektoj de la koro; Sed de la Eternulo venas la vortoj de la lango.
1[Hominis est animam præparare, et Domini gubernare linguam.
2Ĉiuj vojoj de la homo estas puraj en liaj okuloj; Sed la Eternulo esploras la spiritojn.
2Omnes viæ hominis patent oculis ejus; spirituum ponderator est Dominus.
3Transdonu al la Eternulo viajn farojn; Tiam viaj entreprenoj staros forte.
3Revela Domino opera tua, et dirigentur cogitationes tuæ.
4Ĉiu faro de la Eternulo havas sian celon; Eĉ malvirtulo estas farita por tago de malbono.
4Universa propter semetipsum operatus est Dominus; impium quoque ad diem malum.
5Ĉiu malhumilulo estas abomenaĵo por la Eternulo; Kaj li certe ne restos ne punita.
5Abominatio Domini est omnis arrogans; etiamsi manus ad manum fuerit, non est innocens. Initium viæ bonæ facere justitiam; accepta est autem apud Deum magis quam immolare hostias.
6Per bono kaj vero pardoniĝas peko; Kaj per timo antaŭ la Eternulo oni evitas malbonon.
6Misericordia et veritate redimitur iniquitas, et in timore Domini declinatur a malo.
7Kiam al la Eternulo plaĉas la vojoj de homo, Li eĉ liajn malamikojn pacigas kun li.
7Cum placuerint Domino viæ hominis, inimicos quoque ejus convertet ad pacem.
8Pli bona estas malmulto, sed kun justeco, Ol granda profito, sed maljusta.
8Melius est parum cum justitia quam multi fructus cum iniquitate.
9La koro de homo pripensas sian vojon; Sed la Eternulo direktas lian iradon.
9Cor hominis disponit viam suam, sed Domini est dirigere gressus ejus.]
10Sorĉo estas sur la lipoj de reĝo; Lia buŝo ne peku ĉe la juĝo.
10[Divinatio in labiis regis; in judicio non errabit os ejus.
11Ĝusta pesilo kaj ĝustaj pesiltasoj estas de la Eternulo; Ĉiuj pezilŝtonoj en la sako estas Lia faro.
11Pondus et statera judicia Domini sunt, et opera ejus omnes lapides sacculi.
12Abomenaĵo por reĝoj estas fari maljustaĵon; Ĉar per justeco staras fortike la trono.
12Abominabiles regi qui agunt impie, quoniam justitia firmatur solium.
13Al la reĝoj plaĉas lipoj veramaj; Kaj ili amas tiun, kiu parolas la veron.
13Voluntas regum labia justa; qui recta loquitur diligetur.
14Kolero de reĝo estas kuriero de morto; Sed homo saĝa igas ĝin pardoni.
14Indignatio regis nuntii mortis, et vir sapiens placabit eam.
15Luma vizaĝo de reĝo estas vivo; Kaj lia favoro estas kiel nubo kun printempa pluvo.
15In hilaritate vultus regis vita, et clementia ejus quasi imber serotinus.]
16Akiro de saĝeco estas multe pli bona ol oro; Kaj akiro de prudento estas preferinda ol arĝento.
16[Posside sapientiam, quia auro melior est, et acquire prudentiam, quia pretiosior est argento.
17La vojo de virtuloj evitas malbonon; Kiu gardas sian vojon, tiu konservas sian animon.
17Semita justorum declinat mala; custos animæ suæ servat viam suam.
18Antaŭ la pereo iras fiereco; Kaj antaŭ la falo iras malhumileco.
18Contritionem præcedit superbia, et ante ruinam exaltatur spiritus.
19Pli bone estas esti humila kun malriĉuloj, Ol dividi akiron kun fieruloj.
19Melius est humiliari cum mitibus quam dividere spolia cum superbis.
20Kiu prudente kondukas aferon, tiu trovos bonon; Kaj kiu fidas la Eternulon, tiu estas feliĉa.
20Eruditus in verbo reperiet bona, et qui sperat in Domino beatus est.
21Kiu havas prudentan koron, tiu estas nomata saĝulo; Kaj agrablaj paroloj plivalorigas la instruon.
21Qui sapiens est corde appellabitur prudens, et qui dulcis eloquio majora percipiet.
22Saĝo estas fonto de vivo por sia posedanto; Sed la instruo de malsaĝuloj estas malsaĝeco.
22Fons vitæ eruditio possidentis; doctrina stultorum fatuitas.]
23La koro de saĝulo prudentigas lian buŝon, Kaj en lia buŝo plivaloriĝas la instruo.
23[Cor sapientis erudiet os ejus, et labiis ejus addet gratiam.
24Agrabla parolo estas freŝa mielo, Dolĉa por la animo kaj saniga por la ostoj.
24Favus mellis composita verba; dulcedo animæ sanitas ossium.
25Iufoje vojo ŝajnas ĝusta al homo, Kaj tamen ĝia fino kondukas al la morto.
25Est via quæ videtur homini recta, et novissima ejus ducunt ad mortem.
26Kiu laboras, tiu laboras por si mem; Ĉar lin devigas lia buŝo.
26Anima laborantis laborat sibi, quia compulit eum os suum.
27Malbona homo kaŭzas malbonon; Kaj sur liaj lipoj estas kvazaŭ brulanta fajro.
27Vir impius fodit malum, et in labiis ejus ignis ardescit.
28Malica homo disvastigas malpacon; Kaj kalumnianto disigas amikojn.
28Homo perversus suscitat lites, et verbosus separat principes.
29Rabemulo forlogas sian proksimulon Kaj kondukas lin sur vojo malbona.
29Vir iniquus lactat amicum suum, et ducit eum per viam non bonam.
30Kiu faras signojn per la okuloj, tiu intencas malicon; Kiu faras signojn per la lipoj, tiu plenumas malbonon.
30Qui attonitis oculis cogitat prava, mordens labia sua perficit malum.
31Krono de gloro estas la grizeco; Sur la vojo de justeco ĝi estas trovata.
31Corona dignitatis senectus, quæ in viis justitiæ reperietur.
32Pacienculo estas pli bona ol fortulo; Kaj kiu regas sian spiriton, tiu estas pli bona ol militakiranto de urbo.
32Melior est patiens viro forti, et qui dominatur animo suo expugnatore urbium.
33Sur la baskon oni ĵetas loton; Sed ĝia tuta decido estas de la Eternulo.
33Sortes mittuntur in sinum, sed a Domino temperantur.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.