Olcueih 9
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Clementine Vulgate, 1598
1Cueihnah loh a im a sak tih a tung parhih a vueh.
1[Sapientia ædificavit sibi domum: excidit columnas septem.
2A maeh te a ngawn tih misurtui neh a thoek tih a caboei te a tawn.
2Immolavit victimas suas, miscuit vinum, et proposuit mensam suam.
3Amah kah hula rhoek te a tueih tih, vangpuei hmuensang dangdoe lamkah a khue.
3Misit ancillas suas ut vocarent ad arcem et ad mœnia civitatis.
4Te phoeiah, “Unim hlangyoe, anih te lungbuei a talh khaw pahoi nong tak saeh.
4Si quis est parvulus, veniat ad me. Et insipientibus locuta est:
5Halo, ka buh he ang uh lamtah misur ka thoek he o uh.
5Venite, comedite panem meum, et bibite vinum quod miscui vobis.
6Hlangyoe te hnoo lamtah hing uh, yakmingnah longpuei te uem uh.
6Relinquite infantiam, et vivite, et ambulate per vias prudentiæ.]
7Hmuiyoi aka toel tah amah loh yah a poh tih, halang aka tluung tah amah loh nganboh a yook.
7[Qui erudit derisorem, ipse injuriam sibi facit, et qui arguit impium, sibi maculam generat.
8Hmuiyoi te tluung boeh namah m'hmuhuet ve. Aka cueih tah na tluung cakhaw nang n'lungnah ni.
8Noli arguere derisorem, ne oderit te: argue sapientem, et diliget te.
9Aka cueih te pae lah taoe cueih ni, aka dueng te na tukkil atah rhingtuknah a thap ni.
9Da sapienti occasionem, et addetur ei sapientia; doce justum, et festinabit accipere.
10BOEIPA hinyahnah tah cueihnah lamhma la om tih aka cim mingnah he yakmingnah la om.
10Principium sapientiæ timor Domini, et scientia sanctorum prudentia.
11Kai rhangneh na khohnin te puh vetih nang hamla hingnah kum khaw a thap ni.
11Per me enim multiplicabuntur dies tui, et addentur tibi anni vitæ.
12Na cueih la na cueih mak atah namah ham ngawn ni. Hmui na yoih atah nang namah long ni na phueih eh.
12Si sapiens fueris, tibimetipsi eris; si autem illusor, solus portabis malum.]
13Angvawk nu loh a poeyoek la kawk tih bang khaw ming pawh.
13[Mulier stulta et clamosa, plenaque illecebris, et nihil omnino sciens,
14Tedae a im thohka neh vangpuei hmuensang kah ngolkhoel dongah ngol.
14sedit in foribus domus suæ, super sellam in excelso urbis loco,
15Te vaengah a caehlong a dueng la longpuei ah aka pongpa rhoek te a khue.
15ut vocaret transeuntes per viam, et pergentes itinere suo:
16“Hlangyoe neh lungbuei aka talh tah pahoi ha pah saeh.
16Qui est parvulus declinet ad me. Et vecordi locuta est:
17A tui huen aka tui sak tih yinhnuk buh neh aka hmae,” a ti.
17Aquæ furtivæ dulciores sunt, et panis absconditus suavior.
18Tedae saelkhui laedil ah sairhai pahoi a khue pah te ming pawh.
18Et ignoravit quod ibi sint gigantes, et in profundis inferni convivæ ejus.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.