Olcueih 9
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Cueihnah loh a im a sak tih a tung parhih a vueh.
1La saĝo konstruis sian domon, Ĉarpentis ĝiajn sep kolonojn.
2A maeh te a ngawn tih misurtui neh a thoek tih a caboei te a tawn.
2Ĝi buĉis sian bruton, verŝis sian vinon, Kaj pretigis sian tablon.
3Amah kah hula rhoek te a tueih tih, vangpuei hmuensang dangdoe lamkah a khue.
3Ĝi sendis siajn servantinojn, Por anonci sur la pintoj de la altaĵoj de la urbo:
4Te phoeiah, “Unim hlangyoe, anih te lungbuei a talh khaw pahoi nong tak saeh.
4Kiu estas naiva, tiu sin turnu ĉi tien! Al la senspritulo ĝi diris:
5Halo, ka buh he ang uh lamtah misur ka thoek he o uh.
5Venu, manĝu de mia pano, Kaj trinku el la vino, kiun mi enverŝis.
6Hlangyoe te hnoo lamtah hing uh, yakmingnah longpuei te uem uh.
6Forlasu la malsaĝaĵon, kaj vivu; Kaj iru laŭ la vojo de la prudento.
7Hmuiyoi aka toel tah amah loh yah a poh tih, halang aka tluung tah amah loh nganboh a yook.
7Kiu instruas blasfemanton, tiu prenas sur sin malhonoron; Kaj kiu penas ĝustigi malpiulon, tiu estas mokata.
8Hmuiyoi te tluung boeh namah m'hmuhuet ve. Aka cueih tah na tluung cakhaw nang n'lungnah ni.
8Ne penu ĝustigi blasfemanton, ke li vin ne malamu: Penu ĝustigi saĝulon, kaj li vin amos.
9Aka cueih te pae lah taoe cueih ni, aka dueng te na tukkil atah rhingtuknah a thap ni.
9Donu al saĝulo, kaj li ankoraŭ pli saĝiĝos; Instruu justulon, kaj li lernos pli.
10BOEIPA hinyahnah tah cueihnah lamhma la om tih aka cim mingnah he yakmingnah la om.
10La komenco de la saĝo estas timo antaŭ la Eternulo; Kaj ekkono pri la Sanktulo estas prudento.
11Kai rhangneh na khohnin te puh vetih nang hamla hingnah kum khaw a thap ni.
11Ĉar per mi plimultiĝos viaj tagoj, Kaj aldoniĝos al vi jaroj da vivo.
12Na cueih la na cueih mak atah namah ham ngawn ni. Hmui na yoih atah nang namah long ni na phueih eh.
12Se vi saĝiĝis, vi saĝiĝis por vi; Kaj se vi blasfemas, vi sola suferos.
13Angvawk nu loh a poeyoek la kawk tih bang khaw ming pawh.
13Virino malsaĝa, bruema, Sensprita, kaj nenion scianta,
14Tedae a im thohka neh vangpuei hmuensang kah ngolkhoel dongah ngol.
14Sidas ĉe la pordo de sia domo, Sur seĝo sur altaĵo de la urbo,
15Te vaengah a caehlong a dueng la longpuei ah aka pongpa rhoek te a khue.
15Por voki la pasantojn, Kiuj iras sian ĝustan vojon:
16“Hlangyoe neh lungbuei aka talh tah pahoi ha pah saeh.
16Kiu estas naiva, tiu sin turnu ĉi tien! Kaj al la senspritulo ŝi diris:
17A tui huen aka tui sak tih yinhnuk buh neh aka hmae,” a ti.
17Akvoj ŝtelitaj estas dolĉaj, Kaj pano kaŝita estas agrabla.
18Tedae saelkhui laedil ah sairhai pahoi a khue pah te ming pawh.
18Kaj li ne scias, ke tie estas mortintoj Kaj ke ŝiaj invititoj estas en la profundoj de Ŝeol.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.